Bitwa pod Cholet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Cholet – starcie zbrojne, które miało miejsce 17 października 1793 roku w okresie rewolucji francuskiej. Bitwa rozegrała się pomiędzy francuskimi siłami rewolucyjnymi pod dowództwem generała Léchelle’a a siłami francuskich rojalistów pod wodzą Maurice’a Louis’a d’Elbée. Pole bitwy znajdowało się pod miasteczkiem Cholet we francuskim departamencie Maine i Loara. Bitwa zakończyła się zwycięstwem sił republikańskich. D’Elbée odniósł rany, a poza tym został wzięty do niewoli. Później został zgładzony w Noirmoutier przez żołnierzy republikańskich. W trakcie bitwy śmiertelne rany poniósł Charles Melchior Artus de Bonchamps – powstaniec należący do stronnictwa monarchistów.

Maine i Loara (fr. Maine-et-Loire [mɛneˈlwaːʀ]) – francuski departament położony w regionie Kraj Loary. Departament został utworzony 4 marca 1790 roku. Departament oznaczony jest liczbą 49. Jeniec wojenny – zatrzymana osoba, zdefiniowana w artykule 4 i 5 Konwencji Genewskiej o traktowaniu jeńców wojennych przyjętej 12 sierpnia 1949 jako ta, która angażowała się w działania bojowe pod rozkazami swojego rządu i została zatrzymana przez siły zbrojne strony przeciwnej. Osoba taka nazywana jest kombatantem posiadającym immunitet wynikający z międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych.

Przed bitwą[ | edytuj kod]

Nad rankiem 16 października 1793 roku, armia powstańców wandejskich, pokonana podczas bitwy pod La Tremblaye, pozbawiona amunicji oraz artylerii, wycofała się spod Cholet, aby zająć pozycje w Beaupréau. Przednia straż republikanów, dowodzona przez Beaupuya, wkroczyła na rynek miasta od południa i przeszedłszy przez miasto, osiedliła się na wzgórzach położonych na północ od miasta. Następnie Kléber rozmieścił pozostałą część swoich oddziałów. Umieścił dywizje dowodzone przez Beaupuya i Haxo na lewej flance zamku La Treille, z kolei oddziały Louis’a Vimeux stacjonowały na prawej flance zamku Bois-Grolleau.

Charles Melchior Artus de Bonchamps (ur. 10 maja 1760 w Juvardeil – zm. 18 października 1793 w Saint-Florent-le-Vieil) – generał powstańców wandejskich.Jean Léchelle (ur. 2 kwietnia 1760 w Puyréaux – zm. 11 listopada 1793 w Nantes) - francuski generał z okresu rewolucji francuskiej. Dowodził siłami republikańskimi podczas wojny w Wandei.

Tymczasem François Séverin Marceau-Desgraviers, który świeżo otrzymał awans do stopnia generała brygady po bitwie pod Tremblaye, zajmował pozycje pośrodku wraz z generałem Scherbem, na wprost wrzosowiska Papinière charakteryzującego się otwartym terenem. Kléber poinformował o sytuacji Jeana Léchelle’a – głównodowodzącego Armii Zachodniej, który zatwierdził poczynione rozmieszczenie oddziałów.

François Séverin Marceau-Desgraviers (ur. 1 marca 1769 w Chartres, Francja – zm. 21 września 1796 w Altenkirchen, Niemcy) – francuski generał z okresu rewolucji francuskiej. Walczył po stronie republikańskiej przeciwko rojalistom w trakcie wojen wandejskich.Wojny wandejskie, fr. guerres de Vendée – powstanie rojalistyczne, które wybuchło 10 marca 1793 roku, w departamencie Wandea w zachodniej Francji, w okresie rewolucji francuskiej i akcja pacyfikacyjna, której celem było stłumienie tego powstania. Bezpośrednią przyczyną wybuchu był dekret Zgromadzenia Narodowego z lutego 1793 powołujący pod broń trzysta tysięcy mężczyzn w wieku od 18. do 40. roku życia tuż przed rozpoczęciem prac wiosennych w polu. Na tereny objęte powstaniem przypadało 17726 poborowych, a mieszkańcy Bretanii od ponad 250 lat nie mogli być zmuszani do służby wojskowej poza jej granicami.

Wojskowe kompetencje Léchelle’a oceniano jako znikome, dlatego większość posłów zgodziła się, by nieoficjalnie powierzyć dowodzenie Kléberowi. Wieczorem tego samego dnia na miejsce przybyli komisarze: Pierre Bourbotte, René-Pierre Choudieu, Fayaud oraz Bellegarde. W ten sposób liczba posłów znajdujących się w Cholet wzrosła do siedmiu, wliczając w to: Antoine’a Merlina de ThionvilleJean-Baptiste’a Carriera i Louisa Turreau, którzy już wcześniej byli na miejscu. Po raz kolejny siły republikańskie oczekiwały na posiłki w liczbie 10 tys. ludzi generała Chalbos’a zanim rozpoczęły marsz na północ, w kierunku Beaupréau. Posiłki dotarły w nocy.

Jean Baptiste Carrier (ur. 16 marca 1745 w Yolet, zm. 16 grudnia 1794 w Paryżu) – polityk francuski epoki rewolucji francuskiej.Wandea (fr. Vendée) – kraina historyczna, departament w zachodniej Francji (w regionie Kraj Loary), wydzielony w 1790 z zachodniej części dawnego Poitou.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Kontratak – taktyczny zwrot zaczepny wykonywany na włamującego się w głąb obrony przeciwnika; Jest najwyższym przejawem aktywności w działaniach obronnych.
Nantes (bret. Naoned) – miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą (w regionie Kraj Loary, w departamencie Loara Atlantycka), historyczna stolica Bretanii.
Komitet Ocalenia Publicznego (fr. Comité de Salut Public) – nadzwyczajny organ wykonawczy, powołany w kwietniu 1793 roku w okresie rewolucji francuskiej, przez Konwent, celem opanowania kryzysowej sytuacji państwa, spowodowanej wojną z Austrią i Prusami, chaosem gospodarczym i kontrrewolucją wewnętrzną.
Bitwa pod La Tremblaye miała miejsce 15 października 1793 roku w okolicach Cholet. Była jedną z bitew stoczonych podczas wojny w Wandei. Zakończyła się zwycięstwem sił Republiki nad powstańcami wandejskimi.
Mayenne [maˈjɛn] – francuski departament położony w regionie Kraj Loary. Departament został utworzony 4 marca 1790 roku. Departament oznaczony jest liczbą 53.
Nicolas Haxo (ur. 7 czerwca 1749 w Étival-Clairefontaine, w Lotaryngii – zm. 20 marca 1794 pod Clouzeaux) – francuski generał; wuj generała wojsk inżynieryjnych François Nicolasa Benoît Haxo.
Armata była dawniej bronią miotająca pociski za pomocą prochu. Współcześnie terminem tym określa się działo o bliskim płaskiemu torze lotu pocisku, służące do ostrzeliwania celów będących na linii pola widzenia.

Reklama