Bitwa pod Abrittus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Abrittus – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 251 w trakcie walk Rzymian z Gotami.

Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.Dunaj (łac. Danubius, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i bułg. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος (Istros) – druga co do długości (po Wołdze) rzeka w Europie.

Bitwa (zwana też bitwą pod Forum Terebronii) rozegrała się w pobliżu dzisiejszego miasta Razgrad w Bułgarii. Legiony rzymskie dowodzone przez cesarza Decjusza zostały rozbite przez armię Gotów pod wodzą króla Kniwy. Śmierć poniósł cesarz Decjusz oraz jego syn Herenniusz Decjusz. Decjusz był pierwszym rzymskim cesarzem, który poniósł śmierć w walkach z barbarzyńcami.

Decjusz Trajan, Gaius Messius Quintus Decius (ur. 201, zm. 251) – cesarz rzymski od 249 do 251 roku. Mąż Herenii Etruscylli, ojciec Herenniusza Decjusza i Hostyliana oraz nieznanej z imienia córki - żony Woluzjana.Dacja – kraina historyczna w Europie południowo-wschodniej (w przybliżeniu na obszarze dzisiejszej Rumunii). Od północy była ograniczona Karpatami, od wschodu rzeką Prut, od południa dolnym Dunajem, od zachodu początkowo środkowym biegiem Dunaju, a od I wieku naszej ery – rzeką Cisą.

W latach 250–251 Goci przekraczali kilkakrotnie Dunaj, dokonując rabunkowych napadów na ziemie Mezji i Dacji. Chcąc ukarać króla Knivę za napady, cesarz Decjusz i jego syn Herenniusz wybrali się przeciwko Gotom na czele 20 000 armii rzymskiej. Rzymianom udało się zaskoczyć Gotów, którzy oblegali akurat miasto Nikopolis ad Istrum. Zaskoczeni Goci zwrócili się wówczas w kierunku gór Bałkańskich, po których przekroczeniu zaatakowali miasto Filipopolis (Płowdiw). Decjusz podjął pościg, jednak ciężka porażka poniesiona w bitwie pod Boreą uniemożliwiła mu dalszy marsz. W ten sposób osamotnione Filipopolis wpadło w ręce Gotów, którzy rozprawili się bardzo okrutnie z jego mieszkańcami.

Goci (goc. 𐌲𐌿𐍄𐌰𐌽𐍃; łac. Gothi; u Pliniusza Starszego Gutones; u Tacyta Gotones) – jedno z największych i najważniejszych plemion wschodniogermańskich, mówiące językiem gockim. Płowdiw (bułg. Плoвдив) – miasto w środkowej Bułgarii, ośrodek administracyjny obwodu Płowdiw i gminy Płowdiw, w zachodniej części Niziny Górnotrackiej, nad rzeką Maricą. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego w Bułgarii, 31 grudnia 2011 roku miasto liczyło 338184 mieszkańców.

Oblężenie Filipopolis mocno wyczerpało jednak siły Gotów, którzy zaproponowali zwrot łupów i jeńców pod warunkiem swobodnego odejścia. Decjusz miał jednak swoje plany i zamierzał powstrzymać odwrót przeciwnika siłą. W trakcie odwrotu Goci napotkali Rzymian w okolicy Abrittus. Kniva dysponujący przewagą liczebną podzielił swoje siły na mniejsze i bardziej ruchliwe oddziały, po czym starał się wciągnąć Rzymian na tereny bagienne. Goci ustawieni byli w trzech liniach, ostatnia miała za zadanie otoczyć wojska Decjusza na bagnach. Rzymianie przypuścili atak od frontu. Udało im się przełamać dwie linie Gotów, stracili jednak w ataku Herenniusza Decjusza, syna cesarza, który trafiony został strzałą. Po wciągnięciu Rzymian na bagna, Goci otoczyli przeciwnika i całkowicie go rozbili. Cesarz Decjusz zginął z prawie całą armią. Szacowane na niecałe tysiąc ludzi niedobitki wycofały się dzięki pomocy Treboniusza Gallusa, którego natychmiast obwołano nowym władcą. Treboniusz przyjął warunki Gotów, którym pozwolił na wycofanie się wraz z całym łupem. Dodatkowo zobowiązał się do zapłaty rocznego trybutu w zamian za respektowanie przez Gotów granicy rzymskiej na Dunaju.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Gazda 2007 ↓, s. 40.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Daniel Gazda: Adrianopol 378, rzeka Frigidus 394. Warszawa: Bellona, 2007. ISBN 978-83-11-10744-1.
  • Herwig Wolfram: Die Goten und ihre Geschichte. München: C. H. Beck Verlag, 2001, s. 33. ISBN 3-406-44779-1. (niem.)




  • Reklama