Bill Haley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bill Haley z zespołem w trakcie koncertu 14 maja 1974

Bill Haley, właściwie William John Clifton Haley (ur. 6 lipca 1925, w Highland Park zm. 9 lutego 1981 w Harlingen) – amerykański muzyk i wokalista, jeden z pionierów rock and rolla. Bill Haley wywodził się z kręgów muzyki country. Jego styl był miksem country, dixieland i tradycyjnego rhythm and bluesa. Największym przebojem Billa Haleya była piosenka Rock Around the Clock.

Dixieland – styl w muzyce jazzowej, określany czasem jako Hot jazz, Early jazz (wczesny jazz), styl nowoorleański. Powstał w Nowym Orleanie na początku XX w., skąd został przeniesiony do Chicago i Nowego Jorku przez zespoły nowoorleańskie w drugiej dekadzie XX w.Najsłynniejsze standardy dixielandowe to When the Saints Go Marching In i Basin Street Blues.Muzyka country, utożsamiana mylnie z filmową country and western music – odmiana muzyki rozrywkowej, powstała w USA w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku z ballad kowbojskich i traperskich, śpiewanych przez wędrownych grajków, wyposażonych w bardzo skromne instrumentarium - banjo, gitara, skrzypce itp.

W 1987 Bill Haley został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

Bill Haley and His Comets[ | edytuj kod]

Skład zespołu z jakim występował Bill.

  • Frannie Beecher – gitara
  • Danny Cedrone – gitara
  • Joey d'Ambrosio – saksofon
  • Bill Haley – gitara, śpiew
  • Johnny Grande – fortepian
  • Ralph Jones – saksofon
  • Marshall Lytle – kontrabas
  • Rudy Pompilli – saksofon
  • Al Rex – gitara basowa
  • Dick Richards – perkusja
  • Billy Williamson – gitara
  • Dyskografia[ | edytuj kod]

  • 1955 Shake Rattle & Roll
  • 1955 He Digs Rock'n'roll
  • 1956 Rock Around the Clock
  • 1956 Rock'n'Roll Stage Show
  • 1956 Music for the Boyfriend
  • 1957 Rock the Joint
  • 1957 Rockin' the Oldies
  • 1958 Rockin' Around the World
  • 1959 Chicks
  • 1959 Bill Haley & the Comets
  • 1960 Strictly Instrumental
  • 1961 Bill Haley's Jukebox
  • 1962 Twisting Knights
  • 1968 Rip It Up
  • 1973 Mister Rock'n'Roll
  • 1974 Live in London 74
  • 1974 Live in Sweden
  • 1974 Scrapbook - Live at the Bitter End
  • 1975 Rock'n'roll
  • 1976 Rock Around the Country
  • 1978 Armchair Rock'n'roll
  • 1981 Rock'n'Roll Revival
  • 1995 Later Alligator
  • 1999 Twistin' Knights at the Round Table [live]
  • 2001 On the Air
  • 2001 Merry Christmas
  • 2003 We're Gonna Party
  • 2003 Rock'n'Roll Show [live]
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. allmusic ((( Bill Haley > Biography ))).
    2. Bill Haley: inducted in 1987 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01].
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Fortepian – strunowy (chordofon), młoteczkowy, klawiszowy instrument muzyczny, zaliczany do rodziny cytr. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (czasami najlepsze koncertowe od F2; instrumenty z pocz. XIX wieku od C1 ) do c (88 dźwięków/klawiszy).
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Kontrabas – muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych; jest największym instrumentem tej grupy. Muzyk grający na kontrabasie to kontrabasista.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Reklama