Bijnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bijnik – element mechanizmu uderzeniowego uderzający ruchem prostoliniowym w iglicę i powodujący odpalenie naboju. Ruch bijnika jest powodowany przez sprężynę uderzeniową.

Sprężyna uderzeniowa - wchodząca w skład mechanizmu uderzeniowego sprężyna która magazynuje energię konieczną do zbicia spłonki. Napięta sprężyna uderzeniowa po zwolnieniu spustu napędza bijnik (w takim przypadku nazywana jest sprężyną bijnika) lub kurek (sprężyna kurka) uderzające w iglicę, ewentualnie działa bezpośrednio na iglicę (sprężyna iglicy).Mechanizm uderzeniowy – rodzaj mechanizmu odpalającego powodujący strzał poprzez mechaniczne zbicie spłonki iglicą. Mechanizmy uderzeniowe dzielą się na:

W wielu wzorach broni rolę bijnika spełnia zamek lub suwadło. W takich przypadkach rolę sprężyny uderzeniowej pełni sprężyna powrotna.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 31. ISBN 83-11-06699-X.
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 29. ISBN 83-86028-01-7.




  • Reklama