• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Big Day



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Nagroda Muzyczna Fryderyk – nagrody muzyczne przyznawane w Polsce od roku 1995. Od 1999 przyznaje je powołana przez Związek Producentów Audio-Video Akademia Fonograficzna. W jej skład wchodzi ponad 1000 artystów, dziennikarzy muzycznych i profesjonalistów z polskiej branży fonograficznej. Nazwa nagrody nawiązuje do imienia polskiego kompozytora, Fryderyka Chopina.Śpiew – czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.
    Dyskografia[ | edytuj kod]

    Single[ | edytuj kod]

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Spotkanie z zespołem Big Day (pol.). [dostęp 14 października 2007].
    2. Big Day – W świetle i we mgle (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-11-25].
    3. Big Day – Kalejdoskop (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-11-25].
    4. ZPAV: złote płyty 1996 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2014-11-25].
    5. Big Day – Dzień trzeci (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-11-25].
    6. Big Day – Iluminacja (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-11-25].
    7. Big Day – To była bardzo długa noc (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-11-25].
    8. Big Day – The Best of Big Day (pol.). www.universalmusic.pl. [dostęp 2014-11-25].
    9. Big Day – 6 (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-11-25].
    10. Big Day – Prawie proste piosenki (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-11-25].
    11. LP3 – statystyki dla wykonawcy Big Day (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2014-11-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-08)].
    Marcin Ciurapiński (ur. 16 czerwca 1970 w Olsztynie) – polski muzyk, kompozytor, autor tekstów. Basista i współzałożyciel zespołu Big Day, w którym gra od 1992 roku.Anna Zalewska-Ciurapińska (ur. 1 lipca 1972 w Piszu), wokalistka i współkompozytorka w zespole Big Day, w którym śpiewa od 1992 roku.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe dwa pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa, oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej, jest zespołowość w procesie tworzenia; muzyka jest bowiem tworzona zespołowo i trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), często jest też zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie, kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.
    XTC - grupa popowa ze Swindon w Anglii. Jej wczesny dorobek często zaliczany jest do nowej fali; w późniejszych latach zespół poświęcił się tworzeniu wysmakowanego, bogato zaaranżowanego popu, inspirowanego twórczością The Beatles, The Beach Boys czy The Kinks.
    Złota płyta jest powszechnie stosowaną na świecie nazwą wyróżnienia przyznawanego wydawnictwom muzycznym. Warunkiem uzyskania przez płytę statusu złotej jest osiągnięcie przez nią określonego progu sprzedaży.
    Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.
    Perkusja – ogólna nazwa zestawu instrumentów perkusyjnych, posiadająca różne znaczenie w zależności od rodzaju muzyki. W szkolnictwie muzycznym oraz muzyce poważnej jest to grupa instrumentów, na których muzyk może grać używając jednego instrumentu, lub dowolnie skompletowanego zestawu, natomiast w muzyce rockowej i często jazzowej tą nazwą określany jest dość typowy podstawowy zestaw instrumentów, który w miarę potrzeby może być uzupełniany o mniej reprezentatywne składniki. W tym drugim znaczeniu (rock, jazz) polskie określenie perkusja jest odpowiednikiem angielskiego drums lub drum kit, natomiast muzyk (najczęściej towarzyszący), grający na różnego rodzaju „przeszkadzajkach” (żargonowa nazwa instrumentów perkusyjnych takich jak shaker, tamburyn, triangel, conga, bongosy, itp.), określany jest w języku angielskim jako osoba grająca na percussion – percussionist (perkusjonista).
    Tylko Rock - polski miesięcznik zajmujący się muzyką rockową i metalową, osiągający nakład 75 tys. egzemplarzy, zawartość 72 strony. Założyli go w 1991 roku Wiesław Królikowski i Wiesław Weiss, znani wcześniej z Magazynu Muzycznego. Pierwszy numer ukazał się we wrześniu 1991. W roku 2003, po wydaniu ponad 130 numerów, pismo przestało się ukazywać z powodów konfliktów z wydawcami, a jego redakcja znalazła nowego wydawcę i stworzyła Teraz Rock.
    Archiwum Polskiego Rocka – wortal muzyczny dla kolekcjonerów płyt istniejący od 9 lipca 2000 roku publikujący informacje o polskich płytach rockowych. Dodatkowo 17 października 2005 roku autor strony wydał książkę o tym samym tytule, zawierającą opis ponad 2300 płyt 230 zespołów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.