Bema (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bema – podwyższenie dla mówcy, Ateny
Bema w kościele prawosławnym, Smoleńsk

Bema (z greckiego "mównica") – podwyższenie, podium, trybuna.

Cancelli - balustrada oddzielająca nawę od prezbiterium; określenie stosowane także do balustrady wydzielającej we wnętrzu kościoła część przy ołtarzu przeznaczoną dla kleru od pozostałego pomieszczenia.Apsyda (lub absyda) – w architekturze pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione do bryły świątyni i otwarte do jej wnętrza. Zazwyczaj zamyka prezbiterium, czasem nawy boczne i ramiona transeptu lub westwerk. Apsyda jest zwykle mniejsza lub równa bryle części budynku, która jest przez nią zamknięta. Występowała już w architekturze rzymskiej, stąd przejęta przez chrześcijaństwo.

W starożytnej Grecji oznaczała podwyższenie postawione na agorze, przeznaczone dla mówców. W starożytnym Rzymie była to trybuna lub podwyższenie dla sędziego, umieszczane w bazylikach zwykle naprzeciw wejścia.

We wczesnochrześcijańskich kościołach bema to przestrzeń ołtarzowa odseparowana kamienną balustradą od przestrzeni przeznaczonej dla wiernych. Bema obejmowała absydę, a w niektórych przypadkach również część nawy środkowej i naw bocznych. Była ona przeznaczona dla duchownych. W bazylikach chrześcijańskich na terenie Syrii przyjmowała ona kształt podkowy zwróconej wypukłą częścią do wnętrza nawy.

W kościele prawosławnym bema oznacza podwyższoną przestrzeń ołtarzową wydzieloną ikonostasem.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Bima
  • Podium
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 70. ISBN 978-83-213-4726-4.
    2. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red.Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach Anna Manteuffel-Szarota, Warszawa 2002, s. 40.




    Reklama