Belgia w Konkursie Piosenki Eurowizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Belgia jest jednym z sześciu członków założycieli Konkursu Piosenki Eurowizji, uczestniczy w nim od 1956. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmują się belgijscy nadawcy publiczni: flamandzki Vlaamse Radio- en Televisieomroep (VRT) i waloński RTBF, którzy wymieniają się corocznie organizacją selekcji lub wyborem wewnętrznym reprezentanta.

60. Konkurs Piosenki Eurowizji 2015 zostanie zorganizowany w 2015 roku przez austriackiego nadawcę publicznego Österreichischer Rundfunk (ORF), dzięki wygranej austriackiej reprezentantki, Conchity Wurst, z utworem „Rise Like a Phoenix” podczas konkursu w 2014 roku. Będzie to drugi konkurs organizowany przez Austrię, po konkursie w 1967 roku. Organizatorzy nie zdecydowali jeszcze, gdzie odbędą się koncerty konkursowe – o prawo do organizacji stara się siedem austriackich miast. Chociaż początkowo ogłoszono, że konkurs odbędzie się 12, 14 i 16 maja, w informacji dla potencjalnych gospodarzy telewizja ORF zasugerowała, że koncerty odbędą się tydzień później, tj. 19, 21 i 23 maja.Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest (ESC), fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) – organizowany od 1956 roku coroczny festiwal muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Do 1994 roku organizowany był w marcu, kwietniu lub w maju. Od 1995 roku Konkurs Piosenki Eurowizji odbywa się w maju (najczęściej w drugiej połowie maja).

Kraj wygrał konkurs tylko raz: 31. Konkurs Piosenki Eurowizji w 1986 pierwsze miejsce zajęła Sandra Kim z utworem „J’aime la vie”. Piosenkarka deklarowała w piosence, że ma 15 lat, jednak w rzeczywistości była dwa lata młodsza. Nadawcy kilku krajów domagali się unieważnienia wyników, jednak Europejska Unia Nadawców (EBU) nie zareagowała w tej sprawie, a Kim została tym samym najmłodszym zwycięzcą konkursu w historii.

Nagrody im. Marcela Bezençona - trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2002 w Estonii. Wymyślił je Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku i obecny Szef Delegacji Szwecji) i Richard Herrey (członek zespołu Herreys, zwycięzca z 1984 roku dla Szwecji), a nazwali je nazwiskiem twórcy corocznego konkursu, Marcela Bezençona.Kate Ryan (właśc. Katrien Verbeeck, ur. 22 lipca 1980 w Tessenderlo w Belgii) – flamandzka piosenkarka muzyki pop i dance. Zwyciężyni nagrody World Music Awards

Belgia nie wystawiła swojego reprezentanta na konkurs w 1994, 1997 i 2001 z powodu niskich wyników zajętych rok wcześniej.

Historia Belgii w Konkursie Piosenki Eurowizji[ | edytuj kod]

Fud Leclerc podczas finału 3. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 1958

Plebiscyty[ | edytuj kod]

Nagroda im. Barbary Dex[ | edytuj kod]

W 1993 Belgię reprezentowała Barbara Dex z utworem „Iemand als jij”, z którym zajęła ostatnie, 25. miejsce w finale. Piosenkarka wystąpiła we własnoręcznie zaprojektowanej i uszytej sukience, która nie spodobała się eurowizyjnym fanom oraz belgijskim administratorom strony House of Eurovision. Stworzyli oni specjalny plebiscyt – Nagroda im. Barbary Dex, w ramach którego internauci mogą głosować na najgorszej ubranego artystę danego roku.

Polska uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1994 roku. Kraj miał zadebiutować już podczas 20. edycji festiwalu, jednak wówczas nie został dopuszczony do udziału, ponieważ należał do państw bloku wschodniego. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się polski nadawca publiczny Telewizja Polska (TVP).Europejska Unia Nadawców (ang. European Broadcasting Union, w skrócie EBU), (franc. Union européenne de radio-télévision, w skrócie UER), nazywana także Eurowizją, powstała w 1950 roku jako organizacja skupiająca publiczne (niekomercyjne) stacje radiowe i telewizyjne Europy Zachodniej w celu wymiany realizowanych programów i wspólnej produkcji audycji dla widzów w wielu krajach. W socjalistycznej Europie Wschodniej powstała kilkanaście lat później konkurencyjna instytucja - Międzynarodowa Organizacja Radia i Telewizji (Interwizja). Polskie Radio i Telewizja należały do Interwizji. W latach 70. XX wieku Festiwal w Sopocie miał nawet formułę "Festiwalu Interwizji", odpowiednika Konkursu Piosenki Eurowizji.

W 2000 tytuł najgorzej ubranej reprezentantki otrzymała belgijska piosenkarka Nathalie Sorce.

Nagroda im. Kate Ryan[ | edytuj kod]

W 2006 Belgię reprezentowała Kate Ryan z piosenką „Je t’adore”. Pomimo popularności, piosenkarka nie zakwalifikowała się do finału konkursu, zajmując 12. miejsce w rundzie półfinałowej. Cztery lata później irlandzki portal poświęcony konkursowi – ESC Ireland – zorganizował specjalne głosowanie Kate Ryan Award, podczas którego internauci mogli wybrać najbardziej niedocenionego artystę roku. W 2010 plebiscyt wygrała Anna Bergendahl ze Szwecji, a w 2011 – Magdalena Tul z Polski.

Magdalena Ewa Tul (ur. 29 kwietnia 1980 w Gdańsku) – polska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów, reprezentantka Polski podczas 56. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2011 roku.Poniższa lista prezentuje prezenterów Konkursu Piosenki Eurowizji. Pierwszym prezenterem Konkursu Piosenki Eurowizji, w 1956, był Lohengrin Filipello. Pierwszym państwem, w którym było dwóch prezenterów, była Francja w 1978 roku (konkurs prowadzili Denise Fabre i Léon Zit). W Izraelu, w 1999 miał aż trzech prowadzących: Dafnę Dekel, Sigala Shahamona i Yigala Ravida. W 2009 w Rosji, półfinał prowadzili Natalia Vodianova i Andriej Małachow, a finał Iwan Urgant i Alsou. Było to pierwszy przypadek, kiedy w półfinale i finale byli inni prezenterzy. Wszystkich prezenterów było 82.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Loïc Edward Nottet (ur. 10 kwietnia 1996 w Courcelles) – belgijski piosenkarz i tancerz, zdobywca drugiego miejsca w trzeciej edycji programu The Voice Belgique w 2014, zdobywca czwartego miejsca dla Belgii w 60. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2015 roku.
Konkurs Piosenki Eurowizji 1958 – 3. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowana 12 marca 1958 roku w studiu AVRO w Hilversum przez holenderskiego nadawcę Nederlandse Omroep Stichting (NOS). Festiwal prowadziła dziennikarka telewizyjna Hannie Lips.
Konkurs Piosenki Eurowizji 2014 - 59. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji, która zostanie zorganizowana 6, 8 i 10 maja w B&W Hallerne w Kopenhadze przez duńskiego nadawcę publicznego Danmarks Radio (DR), dzięki wygranej reprezentantki Danii - Emmelie de Forest podczas festiwalu w 2013 roku. Będzie to trzeci konkurs zorganizowany przez duńską telewizję Danmarks Radio (DR), po festiwalach w 1964 i 2001 roku.
Fud Leclerc, właśc. Fernand Urbain Dominic Leclercq (ur. 1924, zm. 20 września 2010) – belgijski piosenkarz, czterokrotny reprezentant Belgii podczas Konkursu Piosenki Eurowizji (1956, 1958, 1960, 1962).
Region Flamandzki (nid. Vlaams Gewest) – jeden z trzech regionów federalnych Belgii, położony w północnej części kraju i zamieszkany głównie przez ludność niderlandzkojęzyczną. Siedzibą parlamentu i rządu Regionu Flamandzkiego jest Bruksela (leżąca poza obszarem regionu – w osobnym Regionie Stołecznym Brukseli). Na określenie regionu używa się też wieloznacznego terminu Flandria.
Blanche, właściwie Ellie Delvaux (ur. 10 czerwca 1999 w Brukseli) – belgijska piosenkarka i autorka tekstów, uczestniczka piątej edycji programu The Voice Belgique, reprezentantka Belgii w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji (2017).
OGAE (fr. Organisation Générale des Amateurs de l’Eurovision) – pozarządowa, pozapolityczna organizacja non-profit, międzynarodowy fanklub Konkursu Piosenki Eurowizji założony w 1984 roku w mieście Savonlinna w Finlandii przez Jari-Pekka Koikkalainena mający na celu szerzenie krajowej muzyki popularnej na całym świecie oraz współpraca z innymi klubami, współpraca z fanami festiwalu, promocja konkursu i utworzenie silnych relacji z krajowymi nadawcami. Składa się z 37 klubów fanów konkursu rozmieszczonych po całej Europie. Wszystkie inne państwa na świecie są zjednoczone w OGAE Reszta Świata, które powstało w 2004 roku. Od 2 lipca 2011 roku centrala OGAE International z siedzibą w Paryżu posiada status prawny.

Reklama