Beffroi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rozmieszczenie wież beffroi w Walonii, Picardii, Flandrii i Nord-Pas-de-Calais

Beffroi (fr. beffroi, ze st.fr. berfrei) – wieża strażnicza zamku lub miejska dzwonnica w formie wieży wolno stojącej lub związanej z budynkiem ratusza.

Aalst (fr. Alost) – miasto w północno-zachodniej Belgii (Flandria Wschodnia), nad rzeką Dender (dopływ Skaldy), pomiędzy Brukselą (31 km od niej) a Gandawą.Dzwonnica – budynek lub wydzielone pomieszczenie, w którym zawieszono dzwony, mający charakter sakralny lub świecki (np. beffroi przy ratuszu). Najczęściej w postaci wieży.

Budowana w okresie od średniowiecza do renesansu. Dzwony służyły do ostrzegania o pożarze lub innym niebezpieczeństwie, wzywały mieszczan na narady. Występowały przede wszystkim w zachodniej Europie, były typowe dla architektury Flandrii. W Holandii i Belgii, dla miejskiej wieży reprezentacyjnej, używano częściej określenia: Belfried.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.Mons (nid. Bergen) – miasto w Belgii położone przy granicy z Francją, stolica prowincji Hainaut. W 2008 zamieszkiwało je 91 152 mieszkańców, zajmuje powierzchnię 146,56 km².

Galeria zdjęć[ | edytuj kod]

Belgia

  • Francja

  • Abbeville

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Kortrijk (fr. Courtrai) – miasto w Belgii w prowincji Flandria Zachodnia, nad rzeką Leie. Leży przy ujściu rzeki Leie (fr. Lys), przez kanał Kortrijk-Bossuit ma dostęp do Morza Północnego. Gminy tworzące Kortrijk to: Kortrijk-Centrum, Marke, Bissegem, Aalbeke, Kooigem, Bellegem, Rollegem i Heule.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 23. ISBN 83-85001-89-1.

  • Belfried – miejska wieża reprezentacyjna, nazwa dominowała głównie w Holandii i Belgii. Wieże tego typu budowano pomiędzy XI a XV wiekiem. Porównaj z Beffroi.Ieper (wym. [ˈipər]; fr. Ypres, wym. [ipʁ]) – miasto w Belgii, w Zachodniej Flandrii. Zajmuje powierzchnię 130,61 km². Na początku 2008 roku liczyło 34 812 mieszkańców.




    Warto wiedzieć że... beta

    Arras (niderl. Atrecht) – miejscowość i gmina we Francji, leżąca nad rzeką Scarpe (dopływ Skaldy), w regionie Hauts-de-France, w departamencie Pas-de-Calais.
    Boulogne-sur-Mer – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nord-Pas-de-Calais-Pikardia, w departamencie Pas-de-Calais.
    Renesans lub odrodzenie (z fr. renaissance – odrodzenie) – okres w historii kultury europejskiej, obejmujący przede wszystkim XV i XVI wiek, określany często jako "odrodzenie sztuk i nauk" oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520 (Il Rinascimento).
    Lille (nid. Rijsel, flam.zach. – Rysel) – miasto i gmina w północnej Francji, siedziba prefektury departamentu Nord oraz stolica regionu Nord-Pas-de-Calais, główne miasto historycznej krainy Flandrii.
    Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama