Beaujolais nouveau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Beaujolais nouveau [boʒɔlɛ nuvo], beaujolais primeur – młode, lekkie, cierpkie czerwone wino pochodzące z rejonu Beaujolais na północ od Lyonu we Francji. Na świecie znana jest nazwa beaujolais nouveau, natomiast we Francji wino to sprzedaje się przeważnie pod równoważnym określeniem beaujolais primeur.

Octan amylu – organiczny związek chemiczny, ester kwasu octowego i pentanolu. Ma zapach zbliżony do bananów i jabłek.Octan etylu, etanian etylu, (CH3COOC2H5) – organiczny związek chemiczny, ester etylowy kwasu octowego. Bezbarwna ciecz o charakterystycznym, przyjemnym, owocowym zapachu. Bardzo dobry rozpuszczalnik organiczny, słabo rozpuszczalny w wodzie. Obecnie wycofuje się go z użycia w przemyśle z powodu jego działania drażniącego i względnie dużej toksyczności.
Butelki z rocznika 2008
Winnice regionu Beaujolais

Beaujolais nouveau, podobnie jak większość pozostałych czerwonych win z regionu Beaujolais jest produkowane z winogron odmiany gamay (dopuszczalny jest udział do 15% innych wybranych odmian z tych samych winnic), w wyniku przyspieszonego procesu winifikacji, zwanego maceracją węglową. Proces produkcji pozwala na szybkie zakończenie fermentacji, a wino jest sprzedawane zaraz po jej zakończeniu, jednak w konsekwencji żywotność takiego wina jest ograniczona do około roku.

Gamay (właśc. gamay noir à jus blanc) – czerwony szczep winny pochodzący z Francji. Odmiana jest naturalną krzyżówką odmian pinot noir i heunisch weiss. Czasami odmianę kékfrankos mylnie nazywa się gamay noir.Beaujolais (czytaj: bożolé; fr-prow. Biôjolês) – kraina historyczna we Francji w Masywie Centralnym, do roku 1789 prowincja, obecnie znajdująca się na granicy regionów Burgundia i Rodan-Alpy oraz należących do tych regionów departamentów: Saona i Loara oraz Rodan. Region znany z produkcji wina o tej samej nazwie. Pod koniec listopada obchodzone jest święto młodego wina „Beaujolais nouveau”.

Charakterystyczny smak beaujolais nouveau nie zależy od szczepu gamay, ale od sposobu winifikacji i utrzymywaniu wysokiej wydajności (co nie sprzyja koncentracji składników aromatycznych i zapewnia lekkość). Bywa porównywany do smaku lizaka albo gumy balonowej. Beaujolais nouveau ma przez to miłośników również wśród osób, które stronią od klasycznego wina. Z chemicznego punktu widzenia na nutę zapachową wpływ mają octan amylu (o zapachu bananów) i octan etylu. Beaujolais nouveau należy podawać dość chłodne (12-14°C).

Włochy są jednym z najstarszych regionów uprawy winorośli na świecie. Początkowo na terenie dzisiejszych Włoch uprawiali je Etruskowie i Grecy. Potem produkcja wina rozwijała się w starożytnym Rzymie.Maceracja węglowa – proces stosowany w winifikacji, podczas którego fermentacja rozpoczyna się wewnątrz całych winogron, bez ich zgniatania. Na masową skalę stosowany w regionie Beaujolais.

W trzeci czwartek listopada przypada święto Beaujolais, kiedy po raz pierwszy oferuje się w sprzedaży wino z bieżącego rocznika. Termin jest usankcjonowany prawnie. Świętowanie rozpoczęcia sprzedaży beaujolais nouveau było kiedyś lokalną tradycją w barach w Lyonie, ale dzięki wysiłkom marketingowym moda rozpowszechniła się na cały świat. Wino szczególną popularnością cieszyło się pod koniec lat 70. XX wieku i w latach 80.

Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej. Lyon (rzymskie Lugdunum, arpit. Liyon) – najstarsze miasto we Francji, trzecia co do wielkości aglomeracja (po Paryżu i Marsylii).

Beaujolais nouveau jest najbardziej znanym winem de primeur (nouveau), choć zgodnie z francuskim prawem winiarskim jeszcze z kilkudziesięciu francuskich apelacji można sprzedawać wina w tym samym roku, co winobranie, pod warunkiem oznaczenia ich jako primeur albo nouveau. Po 1 grudnia nie jest to obowiązkowe dla niektórych z nich. Podobne regulacje istnieją m.in. we Włoszech (novello) i Hiszpanii (joven).

Wino – napój alkoholowy uzyskiwany w wyniku fermentacji moszczu z winogron. Proces ten nosi nazwę winifikacji. Proces produkcji jest skomplikowany i ulega modyfikacjom w zależności od producenta i rodzaju wina.Winorośl właściwa (Vitis vinifera L.), nazywana także winoroślą winną, latoroślą winną – gatunek z rodziny winoroślowatych. Rośliny występujące w stanie dzikim i będące przodkami roślin uprawnych rosły niegdyś niemal w całym basenie Morza Śródziemnego, w rejonie Kaukazu i dalej na wschód po Turkmenistan. Winorośl uprawna, wyróżniana jako osobny podgatunek, rozprzestrzeniona została szeroko w postaci wielu odmian uprawnych na całym świecie. Z jagód wytwarza się przede wszystkim wina, poza tym wykorzystuje się je do bezpośredniego spożycia (także suszone jako rodzynki), do wyrobu soków, galaretek, dżemów, kwasu winowego i octu winnego. Z nasion tłoczony jest olej.

Winiarze, producenci beaujolais nouveau promują swój produkt jako proste, lekkie, bezpretensjonalne wino, co wywołuje wzburzenie licznych krytyków, którzy oczekują czegoś więcej. W regionie Beaujolais produkowane są także liczne inne wina, nadające się do dłuższego leżakowania, a niektóre z nich mają prawo do własnych apelacji. Od jednej trzeciej do połowy wina z regionu jest produkowane w wariancie beaujolais nouveau.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 165-167. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  2. Décret n°2009-1346 du 29 octobre 2009 (fr.). legifrance.gouv.fr. [dostęp 16 listopada 2013].
  3. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 56. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  4. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 61. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  5. André Dominé i inni, Francja, [w:] André Dominé, Wino, wyd. 2, Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 210-212, ISBN 978-83-7626-712-8 (pol.).
  6. Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998, s. 62. ISBN 978-1840380859. (ang.)
  7. Code rural - Article D644-35 (fr.). legifrance.gouv.fr. [dostęp 16 listopada 2013].
  8. Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 72. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)




Reklama