Baza danych XML

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Baza danych XML – programowy system trwałych struktur danych, który pozwala na zapisanie tych danych w formacie XML. Dane te mogą być potem pobierane, wysyłane i serializowane w dowolnym formacie.

HTML (ang. HyperText Markup Language) – hipertekstowy język znaczników, obecnie szeroko wykorzystywany do tworzenia stron internetowych.Interfejs programowania aplikacji (ang. Application Programming Interface, API) – sposób, rozumiany jako ściśle określony zestaw reguł i ich opisów, w jaki programy komunikują się między sobą. API definiuje się na poziomie kodu źródłowego dla takich składników oprogramowania jak np. aplikacje, biblioteki czy system operacyjny. Zadaniem API jest dostarczenie odpowiednich specyfikacji podprogramów, struktur danych, klas obiektów i wymaganych protokołów komunikacyjnych.

Dwie ważne klasy baz danych XML to:

  1. Bazy danych umożliwiające przechowanie danych w formacie XML – są one tradycyjnymi bazami danych (np. relacyjnymi), które na wejściu i na wyjściu akceptują i generują dane w postaci XML. Przy czym ta konwersja jest wykonywana przez samą bazę danych, a nie przez dodatkowe oprogramowanie,
  2. Natywne bazy danych XML – używają dokumentów XML jako podstawowe jednostki przechowujące.

Powody użycia XML w bazach danych[ | edytuj kod]

Jedną z najważniejszych przyczyn jest to, za O'Connellem, że coraz powszechniejsze użycie technologii XML do przesyłania danych sprawia, że w przypadku istniejących baz danych, dane są pobierane z tych baz a potem konwertowane do dokumentów XML i na odwrót. Jeśli by przechowywać te dane (będące już w formacie XML) od razu w formacie XML, to takie postępowanie może być wtedy bardziej efektywne i łatwiejsze ze względu na brak konwersji.

W przetwarzaniu komputerowym, trwała struktura danych albo czysto funkcyjna struktura danych to struktura danych, która zawsze zachowuje swoje poprzednie wersje, kiedy są modyfikowane. Takie struktury danych są w efekcie niezmienne, jako że operacje na nich nie powodują zmiany samej struktury, lecz powoduje powstanie nowej, uaktualnionej jej wersji. Trwała struktura danych nie jest strukturą danych składowaną na trwałym nośniku danych, takim jak dysk; jest to inne i niepowiązane znaczenie słowa "trwały".JDBC (ang. Java DataBase Connectivity - łącze do baz danych w języku Java) - interfejs programowania opracowany w 1996 r. przez Sun Microsystems, umożliwiający niezależnym od platformy aplikacjom napisanym w języku Java porozumiewać się z bazami danych za pomocą języka SQL. Interfejs ten jest odpowiednikiem standardu ODBC opracowanego przez SQL Access Group.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

PDF (ang. Portable Document Format, przenośny format dokumentu) – format plików służący do prezentacji, przenoszenia i drukowania treści tekstowo-graficznych, stworzony i promowany przez firmę Adobe Systems. Język opisu pliku PDF jest okrojoną wersją języka programowania PostScript wzbogaconą o elementy hipertekstowe.
Model relacyjny – model organizacji danych bazujący na matematycznej teorii mnogości, w szczególności na pojęciu relacji. Na modelu relacyjnym oparta jest relacyjna baza danych (ang. Relational Database) – baza danych, w której dane są przedstawione w postaci relacyjnej.
XSLT (ang. XSL Transformations, Extensible Stylesheet Language Transformations, w wolnym tłumaczeniu Przekształcenia Rozszerzalnego Języka Arkuszy Stylów) – oparty na XML-u język przekształceń dokumentów XML. Pozwala na przetłumaczenie dokumentów z jednego formatu XML na dowolny inny format zgodny ze składnią XML-a (np. na stronę WWW XHTML, wzór matematyczny MathML lub dokument biurowy ODF), jak również na zwykły HTML i czysty tekst.
XPath (ang. XML Path Language, w wolnym tłumaczeniu Język ścieżek XML, Język ścieżek rozszerzalnego języka znaczników) – język służący do adresowania części dokumentu XML.
ODBC (ang. Open DataBase Connectivity - otwarte łącze baz danych) - interfejs pozwalający programom łączyć się z systemami zarządzającymi bazami danych. Jest to API niezależne od języka programowania, systemu operacyjnego i bazy danych. Standard ten został opracowany przez SQL Access Group we wrześniu 1992 roku. W skład ODBC wchodzą wywołania wbudowane w aplikacje oraz sterowniki ODBC.

Reklama