Badanie przesiewowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Badanie przesiewowe, badanie skriningowe, skrining – profilaktyczne badanie przeprowadzane wśród osób niemających objawów danej choroby w celu jej wykrycia i wczesnego leczenia, co zapobiega poważnym następstwom tej choroby w przyszłości.

Zapadalność (ang. incidence proportion), zwana również potocznie zachorowalnością – liczba nowo zarejestrowanych przypadków konkretnej choroby w przedziale czasu (roku) na 100 tys. osób badanej populacji.Czułość i swoistość testu diagnostycznego – wartości opisujące zdolność testu do poprawnego wykrycia badanej cechy (czułość) jak też wykrycia jej braku (swoistość). Pojęcia czułości i swoistości stosuje się w badaniach naukowych, na przykład testach diagnostycznych stosowanych w medycynie.

Badania przesiewowe wykonuje się w całej populacji lub tylko w grupach wysokiego ryzyka (dotyczy to, między innymi, profilaktyki cukrzycy i nowotworów piersi). Celem tych badań jest wykrycie choroby lub podatności na chorobę we wczesnej fazie i dzięki temu umożliwienie wczesnej interwencji, która zredukowałaby zarówno zapadalność, jak też ciężar choroby dla pacjenta. Często badanie przesiewowe umożliwia tylko postawienie wstępnej diagnozy, która musi być potwierdzona bardziej dokładnymi testami.

Piotr Müldner-Nieckowski (ur. 29 marca 1946 w Zielonej Górze) – polski pisarz, lekarz, językoznawca (frazeolog i leksykograf), wydawca. Niekiedy publikuje pod nazwiskiem Piotr Müldner lub jako PMN, pmn, Pemen.

Istnieją potencjalne negatywne skutki skriningu, w tym postawienie fałszywej diagnozy (pozytywnej lub – co gorsza, bo dającej błędne poczucie bezpieczeństwa – negatywnej). Z tych przyczyn testy używane w programach przesiewowych muszą wykazywać się dobrą czułością przy akceptowalnej swoistości, zwłaszcza przy chorobach o niskiej zapadalności.

Wymagania stawiane badaniom przesiewowym[ | edytuj kod]

  • Schorzenie powinno stanowić istotny problem zdrowia publicznego.
  • Powinna występować wczesna, bezobjawowa faza schorzenia.
  • Dostępna jest odpowiednie metoda.
  • Istnieje uznany standard leczenia danego schorzenia.
  • Są dowody na to, że leczenie schorzenia we wczesnej (bezobjawowej) fazie ma wpływ na stan pacjenta w odległej przyszłości


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Reklama