B (bozon cechowania)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bozon B, beton - cząstka elementarna postulowana przez teorię oddziaływań elektrosłabych.

Cząstka – bardzo mała ilość (pyłek, okruch) lub stosunkowo niewielka część większej całości (Galaktyka jest cząstką kosmosu). W naukach przyrodniczych (fizyka, chemia) cząstka oznacza mały fragment materii (np. cząstka kurzu), który ma zwarty kształt, w odróżnieniu od nici czy włókna.Bozon Z (zeton) – cząstka elementarna pośrednicząca w oddziaływaniach słabych, wymieniana przez np. elektrony czy neutrina i inne cząstki oddziałujące poprzez oddziaływanie słabe podczas zderzeń. Jest obojętny elektrycznie, jako bozon podlega statystyce Bosego-Einsteina. Jego istnienie przewidziała teoria oddziaływań słabych. Bozon Z jest równocześnie swoją antycząstką. Okres półtrwania wynosi 3,20×10 sekundy.

Bozon B jest bozonem cechowania, ma spin 1 i jest singletem transformacji izospinu (nie przenosi ładunku izospinu). Przenosi natomiast słaby hiperładunek.

Grupą cechowania oddziaływania elektrosłabego jest SU(2)×U(1). Bozon B jest generatorem podgrupy U(1), natomiast dla podgrupy SU(2) generatorami są 3 bozony W.

Masa i symetria[ | edytuj kod]

Według teorii oddziaływań elektrosłabych, w pierwotnym Wszechświecie bozon B był bezmasowy i istniała symetria pomiędzy oddziaływaniem elektromagnetycznym a słabym. Przy odpowiednio niskiej temperaturze (czyli np. w obecnym Wszechświecie) symetria ta została złamana przez oddziaływanie bozonu B (a także bozonów W) z polem Higgsa. Jednak charakter tego oddziaływania sprawia, że bozon B nie jest stanem własnym masy. Cząstki, które są stanami własnymi masy, to foton i bozon Z, obie będące odpowiednimi superpozycjami bozonu B oraz neutralnego bozonu W. Dlatego bozonu B nie da się zarejestrować jako zwykłej cząstki, zamiast tego przy próbie jego rejestracji z pewnym prawdopodobieństwem zaobserwujemy foton a z pewnym bozon Z.

Momenty – pierwsze człony grupy wielkości fizycznych stosowanych w fizyce, mechanice i wytrzymałości materiałów. Są używane, gdy mamy do czynienia z ruchem nieprostoliniowym. Mogą mieć różne jednostki. Często występują w odmianach: względem punktu (bieguna) Mo lub względem prostej (osi) Ml.Izospin – kwantowa wielkość fizyczna, transformująca się względem reprezentacji grupy SU(2). Identyczną grupę transformacji ma zwykły spin, stąd wzięła się nazwa tej wielkości. Izospin jest wektorem w pewnej abstrakcyjnej przestrzeni. Tak samo jak w przypadku zwykłego spinu, nie jest możliwe jednoczesne zmierzenie więcej niż jednej składowej izospinu, podaje się więc tylko jego trzecią składową. Izospin zwykle oznacza się literą T {displaystyle T} , a jego trzecią składową - T 3 {displaystyle T_{3}} .
W fizyce cząstek elementarnych, bozony cechowania są nośnikami oddziaływań podstawowych. Innymi słowy, cząstki elementarne, których oddziaływania są opisane przez teorię pola z cechowaniem, powodują powstanie sił poprzez wymianę bozonów cechowania.Cechowanie – to matematyczna procedura, występująca w kwantowej teorii pola, nakładająca na fermionowe pola kwantowe wymagania dodatkowej symetrii, zwanej symetrią lokalną.




Warto wiedzieć że... beta

Kwazicząstka (łac. quasi – niby) – sposób opisu obiektów fizycznych poprzez przybliżenie skomplikowanego układu teoretyczną cząstką, której własności w pewnym zakresie opisują wyjściowy układ.
Cząstka elementarna – w fizyce, cząstka, będąca podstawowym budulcem, czyli najmniejszym i nieposiadającym wewnętrznej struktury. Niemniej pojęcie to ze względów historycznych ma trochę inne znaczenie.
Pole Higgsa – skalarne pole postulowane w 1964 roku przez Petera Higgsa. Koncepcja pola Higgsa została wykorzystana przez Stevena Weinberga do konstrukcji Modelu Standardowego.

Reklama