B2C

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

B2C (ang. business-to-consumer) – nazwa relacji występujących pomiędzy przedsiębiorstwami i klientami indywidualnymi.

B2B (ang. Business to Business) – nazwa relacji występujących pomiędzy firmami, określana często mianem „klasycznego” e-biznesu. Na światowym rynku business-to-business największą gałąź stanowią informacje biznesowe (raporty branżowe, badania konsumenckie, informacje dotyczące sieci społecznościowych) i stanowią ok. 42% wszystkich wydatków na działania b2b.Internet (skrótowiec od ang. inter-network, dosłownie "między-sieć") – ogólnoświatowa sieć komputerowa, określana również jako sieć sieci. W znaczeniu informatycznym Internet to przestrzeń adresów IP przydzielonych hostom i serwerom połączonym za pomocą urządzeń sieciowych, takich jak karty sieciowe, modemy i koncentratory, komunikujących się za pomocą protokołu internetowego z wykorzystaniem infrastruktury telekomunikacyjnej.

Są one często realizowane za pomocą Internetu.

B2C obejmuje:

  • przygotowanie ofert;
  • przygotowanie zamówień;
  • potwierdzanie zamówień;
  • płatności;
  • realizację transakcji;
  • wystawianie dokumentów związanych z realizacją transakcji;
  • marketing.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • B2B
  • B2E
  • C2C
  • sklep internetowy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    C2C (ang. Consumer to Consumer) – określenie internetowych stref działalności gospodarczych zajmujących się handlem i gospodarką rynkową od strony prywatnych użytkowników.




    Reklama