B-boy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Breakdance w Lublanie.

B-boy/b-girl (oznacza: breakboy/girl, beatboy/girl, bronxboy/girl, babyboy/girl) – osoba tańcząca breakdance (b-boying).

Hip-hop – miejska kultura i gatunek muzyczny, powstały w afroamerykańskich społecznościach w Nowym Jorku w latach siedemdziesiątych XX wieku.Kool Herc, właściwie Clive Campbell (ur 16 kwietnia 1955 r.) – jamajsko-amerykański muzyk i producent, ogólnie uznawany za pioniera muzyki hip-hop lat 70. XX wieku.

Określenie b-boy powstało w latach 80. XX wieku w Bronksie, gdzie nazywano tak osoby tańczące m.in. na imprezach DJ-a Kool Herca, uważanego za ojca chrzestnego kultury hiphopowej, w nietypowy sposób wykonując toprock, a w dalszych etapach rozwoju breakdance’u również footwork i resztę elementów.

Breakdance (inne nazwy: break, breaking, bboying, breakdancing) – rodzaj specyficznego i unikatowego tańca z dużą ilością elementów siłowo-sprawnościowych, oraz kroków wykonywanych "w parterze", czyli rękami i nogami (a często całym ciałem) na ziemi. Osoba tańcząca breakdance to b-boy/biboj (mężczyzna) lub b-girl/bigerl (kobieta). Jest to skrót od słowa break-boy/breakdance-boy. Po raz pierwszy słowa "b-boy" użył DJ Kool Herc na jednej z międzyblokowych imprez (block party/street jam). Taniec ten narodził się w latach 70. w Bronksie, dzielnicy Nowego Jorku i jest on jednym z czterech podstawowych i nieodłącznych elementów kultury hip hop obok rapu, DJingu (turntablismu) oraz graffiti.




Reklama