B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

B (minuskuła: b) – druga litera alfabetu łacińskiego, trzecią literą alfabetu polskiego. Oznacza w danym języku zwykle spółgłoskę wargową zwartą dźwięczną, np. [b].

Alfabet polski, abecadło (dawniej: obiecadło, obiecado) – alfabet dwuszeregowy oparty na piśmie łacińskim używany do zapisu języka polskiego. Barn (b) - jednostka przekroju czynnego. Wyraża się nią również elektryczny moment kwadrupolowy jądra. Stosowana w fizyce jądrowej i fizyce cząstek elementarnych. 1 barn to w przybliżeniu pole powierzchni przekroju jądra atomu uranu.

Historia[ | edytuj kod]



Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Reklama