Automatyka broni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Automatyka broni – zespół mechanizmów broni automatycznej (samopowtarzalnej i samoczynnej) wykorzystujących energię gazów prochowych, która powstaje podczas strzału.

Mechanizm ryglowy – mechanizm broni palnej służący do mechanicznego łączenia (ryglowania) lufy z zamkiem przed strzałem, a następnie rozłączania tych elementów po strzale (odryglowanie).Broń automatyczna - rodzaj broni palnej, w której kolejne fazy cyklu pracy broni (poza wprowadzeniem pierwszego naboju do komory nabojowej i uruchomieniem mechanizmu spustowego) są wykonywane bez użycia energii strzelającego.

Automatyka przygotowuje do kolejnego strzału: odryglowuje oraz przemieszcza zamek w tylne położenie, wyciąga oraz wyrzuca łuskę naboju, który został wystrzelony, podanie z taśmy lub magazynka następnego pocisku, dosłanie jego do komory nabojowej, przesunięcie zamka w przednie położenia oraz jego zaryglowanie.

Zamek swobodny – najprostszy rodzaj zamka stosowanego w automatycznej broni strzeleckiej. Układ z zamkiem swobodnym zapewnia działanie automatyki broni – przede wszystkim przeładowanie broni – dzięki wykorzystaniu energii odrzutu zamka swobodnego. Określany jest także jako układ z natychmiastowym otwarciem zamka.Broń samoczynna - rodzaj broni automatycznej wyposażonej w mechanizm spustowy umożliwiający prowadzenie wyłącznie ognia ciągłego (seriami).

W broni samopowtarzalnej kolejny strzał jest uwarunkowany ponownym naciśnięciem spustu. Natomiast w broni samoczynnej do jej działania należy także oddanie kolejnego strzału ale pod warunkiem, że język spustowy jest bez przerwy naciśnięty.

W skład automatyki broni wchodzą:

  • mechanizm zasilania
  • mechanizm uderzeniowy
  • mechanizm ryglowy
  • wyciąg
  • wyrzutnik
  • zamek
  • suwadło
  • Automatyka broni może być uruchomiana przy pomocy energii ciśnienia gazów prochowych (broń gazodynamiczna), zewnętrznego silnika (broń napędowa) lub obydwu tych źródeł energii (broń mieszana).

    Wyciąg - element lub mechanizm, który odpowiada za wyciągnięcie łuski z komory nabojowej lufy po strzale (ekstrakcję).Język spustowy - część mechanizmu spustowego broni palnej w postaci dźwigni o kształcie przystosowanym do palca wskazującego. Za jej pomocą uruchamia się mechanizm uderzeniowy w celu oddania strzału. Przed przypadkowym naciśnięciem jest zabezpieczony osłoną w postaci kabłąka. Najczęściej broń palna posiada jeden język spustowy, ale spotyka się również mechanizmy spustowe z dwoma językami spustowymi (jeden do ognia pojedynczego, drugi do ognia ciągłego). W ciężkich i wielkokalibrowych karabinach maszynowych funkcję języka spustowego spełnia szyna spustowa lub przycisk spustowy zwany ogólnie spustem.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • krótki odrzut lufy
  • długi odrzut lufy
  • zamek półswobodny
  • zamek swobodny
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Modrzewski 1987 ↓, s. 43.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa: WiS, 1994, s. 18, ISBN 83-86028-01-7, OCLC 169820275.
  • Modrzewski Jerzy (red): Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 43. ISBN 83-11-07275-2.
  • Krótki odrzut lufy – sposób działania automatyki broni palnej gazodynamicznej. Wykorzystuje odrzut lufy w czasie strzału w celu uruchomienia automatyki broni, tj. jej przeładowania (usunięcia łuski, wprowadzenia nowego naboju do komory nabojowej oraz napięcia sprężyny iglicznej). W momencie wystrzału zamek jest połączony z lufą systemem ryglowym realizowanym na różny sposób:Mechanizm zasilania - grupa podzespołów broni wielostrzałowej składająca się z donośnika, podajnika i dosyłacza wykonująca operację zasilania.Mechanizm zasilania może być magazynkowy lub taśmowy.




    Warto wiedzieć że... beta

    Broń mieszana - rodzaj broni automatycznej i półautomatycznej w której do napędu automatyki wykorzystywana jest zarówno energia gazów prochowych powstałych podczas strzału jak i energia zewnętrznego silnika. Broń ta instalowana jest na samolotach i okrętach w postaci układów wielolufowych.
    Długi odrzut lufy – system ryglowania zamka, najczęściej dział rzadziej broni ręcznej, w którym lufa i zamek cofają się na odległość większą niż długość naboju.
    Broń samopowtarzalna - broń automatyczna strzelająca wyłącznie ogniem pojedynczym. Do wyłączania po każdym strzale mechanizmu spustowego służy przerywacz. Aby oddać kolejny strzał należy zwolnić i ponownie nacisnąć spust. Do broni samopowtarzalnej zalicza się większość pistoletów, a także niektóre karabiny (szczególnie wyborowe) i karabinki.
    Andrzej Ciepliński - polski autor monografii, których treść najczęściej dotyczy broni palnej. Publikacje jego autorstwa ukazywały się w serii wydawniczej Typy Broni i Uzbrojenia.
    Broń gazodynamiczna - rodzaj broni automatycznej i półautomatycznej, w której do napędu automatyki jest wykorzystywana wyłącznie energia gazów prochowych powstających w chwili strzału.
    Wyrzutnik - element lub mechanizm broni lufowej wyrzucający z broni łuskę wyciągniętą przez wyciąg (w broni strzeleckiej) lub wyciągający łuskę z komory nabojowej i wyrzucający jej poza broń (w broni artyleryjskiej).
    Zamek półswobodny - służy do otwierania i zamykania przewodu lufy od strony wlotowej. Jego zadaniem jest utrzymanie łuski w komorze nabojowej podczas strzału i uszczelnienie komory nabojowej w celu zapewnienia odpowiedniego ciśnienia gazów prochowych wyrzucających pocisk.

    Reklama