August Pius Dzieduszycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

August Pius Benedykt Dzieduszycki z Dziedudszyc herbu Sas (ur. we Lwowie 11 lipca 1844, zm. 11 marca 1922 w Jasionowie) – c.k. urzędnik austriacki, starosta gródecki, starosta brzozowski (1883-1900), szambelan austriacki (1875), działacz społeczny, prezes Związku Rodowego Dzieduszyckich (1903), hrabia i ziemianin.

Rocznik Przemyski – rocznik historyczny ukazujący się od 1912 roku w Przemyślu. Wydawcą jest Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu. Publikowane są w nim artykuły naukowe, recenzje, materiały dotyczące archeologii, etnografii, historii, językoznawstwa, literaturoznawstwa i nauk przyrodniczych. Jan Duklan Wiktor herbu Brochwicz (ur. 5 listopada 1878, zm. 13 lutego 1944 w Zarszynie) – polski właściciel ziemski.
Kaplica cmentarna Dzieduszyckich w Jasionowie

Życiorys[ | edytuj kod]

Ojcem jego był hr. Maurycy Dzieduszycki, a matką Karolina z Zagórskich h. Ostoja (ur. w m. Kołodziejówka, Powiat skałacki, 11 lipca 1818, zm. 31 stycznia 1855 we Lwowie).

Ślub wziął 27 marca 1873 we Lwowie z Marią z Szelickich. Mieli jedną córkę, którą była hr. Maria Leopoldyna Karolina Dzieduszycka z Dzieduszyc h. Sas (1876). Poślubił ją Aleksander Wodzicki z Granowa h. Leliwa.

Drugą żoną 29 kwietnia 1882 we Wzdowie została Maria Amelia Wiktoria Ostaszewska ze Wzdowa h. Ostoja (1851-1918), z którą miał trzy córki:

Maria Amelia z Ostaszewskich Dzieduszycka (ur. 25 marca 1851 we Wzdowie, zm. 25 lipca 1918 w Jasionowie) – działaczka społeczna, właścicielka majątku Jasionów na Podkarpaciu.Roman Włodzimierz Aftanazy (ur. 2 kwietnia 1914 w Morszynie, zm. 7 czerwca 2004 we Wrocławiu) – polski historyk, bibliotekarz, autor Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej.
  • Emma Katarzyna Dzieduszycka z Dzieduszyc, h. Sas, (ur. w Gródku w 1883, zm. 1970),
  • Cecylia Dzieduszycka z Dzieduszyc h. Sas, (1885-1962). Mężem jej został Oktaw Doschot (1887-1933)).
  • Amelia Dzieduszycka z Dzieduszyc h. Sas, (1889-1942),
  • Zofia Cecylia Dzieduszycka z Dzieduszyc, h. Sas, (1890-1959). Mężem jej został Jan Duklan Wiktor z Zarszyna h. Brochwicz,
  • Ukończył prawo na Uniwersytecie Lwowskim, następnie pracował jako urzędnik.

    Brzozów – miasto powiatowe w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, położone centralnie na Pogórzu Dynowskim, nad rzeką Stobnicą, w Euroregionie Karpackim. Przez Brzozów przebiega droga wojewódzka nr 886 z Domaradza w kierunku Sanoka.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

    W 1875 nadano mu tytuł cesarsko-królewskiego szambelana, a w 1892 został komandorem papieskiego Orderu św. Grzegorza Wielkiego.

    W czasie jego urzędowania w Brzozowie, nastąpił rozwój powiatu i miasta Brzozowa: założono Kasę Zaliczkową (1888), rozwinęło się wydobycie ropy naftowej, we wsiach podniósł się poziom oświaty i rolnictwa, utworzono w Brzozowie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” (1893), wybudowano ratusz (1896) oraz uporządkowano miejski rynek. W grudniu 1898 otrzymał honorowe obywatelstwo Brzozowa.

    Rycerski Order Świętego Grzegorza Wielkiego (łac. Ordo Equestris Sancti Gregorii Magni, wł. Ordine Equestre di San Gregorio Magno) – odznaczenie watykańskie (order), ustanowione w 1831 roku przez papieża Grzegorza XVI.Maurycy Ignacy Aleksander Dzieduszycki, pseud. M.J.A. Rychcicki (ur. 10 lutego 1813 w Rychcicach, zm. 22 kwietnia 1877 we Lwowie) – historyk polski, pisarz, wicekurator Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 344.
    2. Kronika. „Kurjer Lwowski”. Nr 353, s. 4, 21 grudnia 1898. 

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Boniecki, „Herbarz polski” – 5.396.198
  • Baza Jerzego ks. Czartoryskiego – cz.I005212
  • Łuszczyński, „Silva Heraldica” – lu.34843 Czas 2.05.1882 N. 100
  • Łuszczyński, „Silva Heraldica” – lu.44462
  • Polski Słownik Biograficzny t. 24 str. 459: psb.21139.6
  • sw.5259 Informacja p. Mikołaja Radziwiłła (sprzed 1.9.2006)
  • sw.6686 Informacja p. Jana Ostoja-Ostaszewskiego (sprzed 1.9.2006)
  • August Pius Dzieduszycki starosta w Gródku, szambelan austriacki (1844-1922),
  • Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 8: Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, ISBN 83-04-04238-X, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  • Krzysztof Hajduk. Administracja państwowa i samorządowa w powiecie brzozowskim w latach 1867-1914. „Rocznik Przemyski”. t. XLV: 2009 z. 4, Historia
  • Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Jasionów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Haczów przy DW887.




    Warto wiedzieć że... beta

    Zarszyn – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, nad potokiem Pielnica. Miejscowość jest siedzibą gminy Zarszyn.
    Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego. Spośród ponad 800 rodów używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Powiat skałacki – powiat województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Skałat. 1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie .
    Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej – dzieło Romana Aftanazego, opisujące w 11 tomach historię około 1500 polskich pałaców i dworów oraz ich właścicieli na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej w granicach sprzed 1772 roku. Pierwsze wydanie pod tytułem Materiały do dziejów rezydencji ukazało się w latach 1986-1993 nakładem Instytutu Sztuki PAN. Drugie, rozszerzone i pod zmienionym tytułem Dzieje rezydencji na dawnych Kresach Rzeczypospolitej, opublikowane zostało w latach 1991-1997 przez Ossolineum.
    Szambelan (fr. chambellan) – początkowo wysoko usytuowany urzędnik na dworze francuskim, następnie pozycja ta przyjęła się również na wielu innych dworach europejskich. Tytuł szambelana był nadawany także m.in. w monarchii austro-węgierskiej jako jeden z tytułów arystokratycznych, w celu zjednania arystokracji monarchii.
    Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.

    Reklama