• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Astris

    Przeczytaj także...
    Tebaida – poemat epicki rzymskiego poety Publiusza Papiniusza Stacjusza. Opowiada on o walkach, jakie toczyli między sobą o panowanie nad greckimi Tebami synowie króla Edypa, Polinejkes i Eteokles. Utwór napisany został heksametrem daktylicznym. W wielu miejscach nawiązuje do epiki Wergiliusza. Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Nonnos z Panopolis (gr. Νόννος) – grecki poeta żyjący na przełomie IV i V wieku. Pochodził z miasta Akhmim (nazywanego po grecku Panopolis). Jego głównymi zachowanymi dziełami był poemat epicki Historia Dionizosa (Dionysiaca) składający się z 48 ksiąg, opisujący znane Nonnosowi mity na temat Dionizosa oraz Parafraza ewangelii św. Jana.

    Astris także Asterja (gr. Αστρις; Αστεριη trb. Astris; Asteriê) – w mitologii greckiej jedna z Heliad, córka boga Heliosa i okeanidy Klimene, siostra Faetona. Istnieje też wersja wg. której matką jej była okeanida Keto. Była żoną boga indyjskiej rzeki Hydaspesa. Mieli syna Deriadesa, króla Indii.

    Publiusz Papiniusz Stacjusz (ok. 45 - 96), poeta rzymski, urodzony w Neapolu, związany z dworem cesarza Domicjana. Utracił względy cesarza po opublikowaniu dzieła poświęconego wojnie z Germanami (De bello Germanico), po czym powrócił do Neapolu, gdzie zmarł. Zachowały się następujące utwory Stacjusza:Okeanidy (gr. Ὠκεανίδες Ōkeanídes, łac. Oceanides, l.poj. gr. Ὠκεανίς Ōkeanís, łac. Oceanid) – w mitologii greckiej nimfy morskie.

    W kulturze[ | edytuj kod]

  • Nonnos z Panopolis, Dionysiaca
  • Publiusz Papiniusz Stacjusz, Tebaida
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Carlos Parada: Helius (ang.). Greek Mythology Link. [dostęp 2019-04-27].
    2. Aaron J. Atsma: Astris (ang.). Theoi Project. [dostęp 2019-04-26].
    3. P. Vergilius Maro: Strabo, Geography (ang.). Perseus Digital Library. [dostęp 2019-04-26].
    4. Aaron J. Atsma: River gods (ang.). Theoi Project. [dostęp 2019-04-26].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Astris w Theoi Project
  • Astris w Greek Mythology Link
  • Heliady − w mitologii greckiej córki boga Heliosa i Okeanidy Klimene, siostry Faetona. Były to: Merope, Helias, Fojbe, Ajterie, Dioksippe. Gdy Faeton zginął podczas przejażdżki rydwanem ojca po nieboskłonie, siostry zaczęły opłakiwać śmierć brata. Opłakiwały i żaliły się tak żałośnie, że bogowie nie chcąc już dalej wysłuchiwać z litości zamienili je w topole. Ich łzy zamienione zostały w bryłki bursztynu.Helios (także Słońce, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios ‘Słońce’, łac. Sol, Helius ‘Słońce’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Słońca; jeden z tytanów; utożsamiany z rzymskim Solem.




    Warto wiedzieć że... beta

    Hydaspes (gr. Ὑδάσπης trb. Hydaspês) – w mitologii greckiej bóg rzeki Hydaspes, płynącej przez ziemię nazywaną Pakistan w północno-zachodnich Indiach. Wspierał Indusów w ich wojnie przeciwko atakującym wojskom boga Dionizosa. Jego rodzicami byli okeanida Elektra i bóg zjawisk przyrodniczych na morzu Taumas. Istnieje też wersja wg. której rodzicami Hydaspesa byli tytan Okeanos i tytanida Tetyda. Jego żoną była nimfa Astris, z którą miał syna Deriadesa, króla Indii.
    Transkrypcja – w językoznawstwie system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych (inaczej pisownia fonetyczna) lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nie znającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.