Argument perycentrum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kątowe elementy orbitalne orbity keplerowskiej

Argument perycentrum (ω) – jeden z parametrów (elementów) orbity służących do opisu położenia orbity ciała w przestrzeni. Określa orientację orbity w jej płaszczyźnie. Jest to kąt pozycyjny mierzony w płaszczyźnie orbity między kierunkami od ciała centralnego do węzła wstępującego i do perycentrum. Kąt ω liczony jest w kierunku ruchu ciała opisywanego po orbicie.

Długość perycentrum (ϖ) – jeden z parametrów (elementów) orbity, służących do opisu jej położenia w przestrzeni. Jest to kąt między kierunkami od ciała centralnego do węzła wstępującego i do punktu, w którym byłoby perycentrum, gdyby inklinacja orbity była zerowa. W Układzie Słonecznym jest to długość ekliptyczna tego punktu.Peryhelium, perihelium (zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. peri, przy i helios, Słońce) – punkt na orbicie ciała niebieskiego obiegającego Słońce, znajdujący się w miejscu największego zbliżenia obu ciał. Przeciwieństwem peryhelium jest aphelium. W odniesieniu do orbity okołoziemskiej stosuje się odpowiednio perygeum i apogeum, zaś w ogólnym przypadku, np. orbit wokół gwiazd – perycentrum i apocentrum.

W przypadku ciała obiegającego Słońce kąt ten nazywany jest argumentem peryhelium, natomiast w przypadku orbity geocentrycznej argumentem perygeum.

Perygeum - punkt, w którym obiekt na orbicie okołoziemskiej znajduje się najbliżej Ziemi. Najczęściej ten termin dotyczy Księżyca, ale może być także zastosowany dla innych ciał krążących po orbicie Ziemi, np. dla sztucznych satelitów.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Długość perycentrum
  • Przypisy[ | edytuj kod]





    Reklama