• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arcybiskup Yorku



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Synod w Arles – synod zwołany 1 lipca 314 w celu rozwiązania sporu pomiędzy donatystami a katolikami. W Arles odbyło się wiele synodów. Rekatolicyzacja (z łac. "re" ponownie) – ruch religijno-społeczny podejmowany w celu ponownego wprowadzanie wyznania katolickiego wśród społeczności innowierczej na terenach, gdzie wcześniej obowiązywał katolicyzm.
    Lista arcybiskupów Yorku[ | edytuj kod]

    Biskupi rzymskokatoliccy[ | edytuj kod]

    Św. Paulin, pierwszy biskup Yorku
  • ok. 625–633 – Paulin z Yorku
  • 664–669 – Chad
  • 669–678 –Wilfryd
  • 678–706 – Bosa z Yorku
  • 706–714 – Jan z Beverley
  • 714–732 – Wilfryd II
  • Arcybiskupi rzymskokatoliccy[ | edytuj kod]

    Kardynał Thomas Wolsey, jeden z najbardziej znanych arcybiskupów Yorku
    Nicholas Heath, ostatni rzymskokatolicki arcybiskup Yorku
  • ok. 732–766 – Egbert, ok. 735 arcybiskup
  • 767–780 – Ethelbert
  • ok. 780–796 – Eanbald I
  • ok. 796–808 – Eanbald II
  • ok. 808–834 – Wulfsige
  • 837–854 – Wigmund
  • ok. 854–896 – Wulfhere
  • ok. 900–916 – Æthelbald
  • ok. 916–931 – Hrotheweard
  • 931–956 – Wulfstan I
  • ok. 958–971 – Oscytel
  • 971 – Edwald
  • 971–992 – Oswald z Worcesteru
  • 995–1002 – Ealdwulf
  • 1002–1023 – Wulfstan II
  • 1023–1051 – Ælfric Puttoc
  • 1051–1060 – Cynesige
  • 1061–1069 – Ealdred
  • 1070–1100 – Thomas z Bayeux
  • 1100–1108 – Gerard
  • 1109–1114 – Thomas
  • 1119–1140 – Thurstan
  • 1143–1147 – Wilhelm z Yorku
  • 1147–1153 – Henry Murdac
  • 1153–1154 – Wilhelm z Yorku
  • 1154–1181 – Roger de Pont L'Évêque
  • 1191–1212 – Geoffrey
  • 1216–1255 – Walter de Gray
  • 1256–1258 – Sewal de Bovil
  • 1258–1265 – Godfrey Ludham
  • 1266–1279 – Walter Giffard
  • 1279–1285 – William de Wickwane
  • 1286–1296 – John le Romeyn
  • 1298–1299 – Henry z Newark
  • 1300–1304 – Thomas z Corbridge
  • 1306–1315 – William Greenfield
  • 1317–1340 – William Melton
  • 1342–1352 – William Zouche
  • 1353–1373 – Jan z Thoresby
  • 1374–1388 – Alexander Neville
  • 1388–1396 – Thomas Arundel
  • 1397–1398 – Robert Waldby
  • 1398–1405 – Richard le Scrope
  • 1407–1423 – Henry Bowet
  • 1426–1452 – John Kempe
  • 1452–1464 – William Booth
  • 1465–1476 – George Neville
  • 1476–1480 – Lawrence Booth
  • 1480–1500 – Thomas Rotherham
  • 1501–1507 – Thomas Savage
  • 1508–1514 – Christopher Bainbridge
  • 1514–1530 – Thomas Wolsey
  • 1531–1544 – Edward Lee
  • 1545–1554 – Robert Holgate
  • 1555–1559 – Nicholas Heath
  • Arcybiskupi anglikańscy[ | edytuj kod]

    Edward Venables-Vernon-Harcourt, najdłużej urzędujący arcybiskup Yorku
    John Sentamu, obecny arcybiskup Yorku
  • 1561–1568 – Thomas Young
  • 1570–1576 – Edmund Grindal
  • 1577–1588 – Edwin Sandys
  • 1589–1594 – John Piers
  • 1595–1606 – Matthew Hutton
  • 1606–1628 – Tobias Matthew
  • 1628 – George Montaigne
  • 1629–1631 – Samuel Harsnett
  • 1632–1640 – Richard Neile
  • 1641–1646 – John Williams
  • 1660–1664 – Accepted Frewen
  • 1664–1683 – Richard Sterne
  • 1683–1686 – John Dolben
  • 1688–1691 – Thomas Lamplugh
  • 1691–1714 – John Sharp
  • 1714–1724 – William Dawes
  • 1724–1743 – Lancelot Blackburne
  • 1743–1747 – Thomas Herring
  • 1747–1757 – Matthew Hutton
  • 1757–1761 – John Gilbert
  • 1761–1776 – Robert Hay Drummond
  • 1776–1807 – William Markham
  • 1808–1847 – Edward Venables-Vernon-Harcourt
  • 1847–1860 – Thomas Musgrave
  • 1860–1862 – Charles Longley
  • 1862–1890 – William Thomson
  • 1891 – William Magee
  • 1891–1908 – William Maclagan
  • 1909–1928 – Cosmo Gordon Lang
  • 1929–1942 – William Temple
  • 1942–1955 – Cyril Garbett
  • 1956–1961 – Michael Ramsey
  • 1961–1974 – Donald Coggan
  • 1975–1983 – Stuart Blanch
  • 1983–1995 – John Habgood
  • 1995–2005 – David Hope
  • 2005–2020 – John Sentamu
  • Stephen Cottrell (nominat)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ancient See of York (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-09-30].
  • List of previous Archbishops (ang.). Archbishop of York. [dostęp 2013-09-30].
  • Paliusz (łac. pallium – płaszcz) – element stroju liturgicznego katolickich metropolitów, noszony na ramionach pas z białej wełny.Arcybiskup Canterbury – honorowy zwierzchnik Kościoła Anglii. Biskupstwo powstało w 597 roku, jako biskupstwo katolickie. Po schizmie Henryka VIII arcybiskupi Canterbury sprawują rolę ekumenicznych przywódców Kościoła anglikańskiego, wraz z arcybiskupem Yorku. Metropolita Canterbury nosi tytuł prymasa całej Anglii.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Henryk VIII (ur. 28 czerwca 1491 w Greenwich, zm. 28 stycznia 1547 w Londynie) – król Anglii (od 21 kwietnia 1509 do końca życia), lord Irlandii (1494–1542), król Irlandii (1542–1547), drugi monarcha z dynastii Tudorów (po swoim ojcu, Henryku VII). Doprowadził w latach 20. i 30. XVI wieku do rozłamu z Kościołem rzymskokatolickim oraz ustanowienia niezależnego Kościoła anglikańskiego; za jego panowania dokonano kasaty klasztorów. Zasłynął 6 małżeństwami oraz ścinaniem głów niektórych swoich małżonek.
    Thomas Young (ur. w 1507 w Hogeston (hrabstwo Pembrokeshire), zm. 26 czerwca 1568 w Sheffield) – angielski duchowny anglikański, pierwszy niekatolicki arcybiskup Yorku.
    Thurstan (ur. ok. 1070, zm. 6 lutego 1140) – arcybiskup Yorku. Był synem księdza. Zanim został wybrany arcybiskupem Yorku pozostał w służbie angielskich królów Wilhelma II Rudego i Henryka I Beauclerca. W 1114 został wybrany arcybiskupem, ale został konsekrowany dopiero pięć lat później. Przez ten okres walczył o prymat nad angielskim Kościołem z arcybiskupem Canterbury. Ostatecznie został konsekrowany przez papieża i powrócił do Anglii. Jako ustanowił dwa nowe biskupstwa na terenie swojej archidiecezji. Po śmierci Henryka I popierał jego siostrzeńca Stefana z Blois. Zasłużył się jako obrońca północnych terenów Anglii w czasie inwazji szkockiej. Dowodził wówczas wojskami angielskimi w tzw. "bitwie sztandarów". Krótko przed śmiercią zrezygnował z godności arcybiskupa i przywdział mnisi habit.
    Maria I Tudor (ur. 18 lutego 1516 w Greenwich, zm. 17 listopada 1558 w Londynie), zwana Krwawą Marią (Bloody Mary) – księżniczka angielska. Królowa Anglii w latach 1553–1558, królowa Hiszpanii w latach 1556–1558, córka króla Anglii Henryka VIII Tudora i jego pierwszej żony królowej Katarzyny Aragońskiej, wdowy po starszym bracie Henryka, Arturze Tudorze, córki Ferdynanda II Katolickiego, króla Aragonii i Izabeli I Katolickiej, królowej Kastylii. Maria była starszą siostrą króla Edwarda VI i królowej Elżbiety I, ale każde z rodzeństwa miało inną matkę.
    Kościół Anglii (ang. Church of England, łac. Ecclesia Anglicana) - najstarszy i największy z Kościołów anglikańskich. Członek i wiodący przedstawiciel Wspólnoty Anglikańskiej; członek Wspólnoty Porvoo, grupującej dwanaście Kościołów anglikańskich i luterańskich.
    Kalikst III (łac. Callistus III, właśc. Alfonso de Borja; ur. 31 grudnia 1378 w Xàtivie, zm. 6 sierpnia 1458 r. w Rzymie) – papież w okresie od 8 kwietnia 1455 roku do 6 sierpnia 1458 roku.
    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.728 sek.