Architektura wielowarstwowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Architektura wielowarstwowa (ang. multi-tier architecture lub n-tier architecture) – architektura komputerowa typu klient-serwer, polegająca na rozdzieleniu interfejsu użytkownika, przetwarzania i składowania danych na kilka osobnych warstw, które mogą być oddzielnie rozwijane i aktualizowane, co ułatwia ich utrzymanie i nie wpływa negatywnie na funkcjonowanie pozostałych warstw.

Klient-serwer ((ang.) client/server, client-server model) – architektura systemu komputerowego, w szczególności oprogramowania, umożliwiająca podział zadań (ról). Polega to na ustaleniu, że serwer zapewnia usługi dla klientów, zgłaszających do serwera żądania obsługi ((ang.) service request).Interfejs użytkownika (ang. user interface, UI) — w technice część urządzenia odpowiedzialna za interakcję z użytkownikiem. Człowiek nie jest zdolny do bezpośredniej komunikacji z maszynami. Aby było to możliwe urządzenia są wyposażone w odpowiednie urządzenia wejścia-wyjścia tworzące razem interfejs użytkownika:

Najpowszechniej używanym przykładem architektury wielowarstwowej jest architektura trójwarstwowa.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Oprogramowanie pośredniczące




  • Reklama