Aprobata kultu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aprobata kultu, (łac.) aprobatio cultus – termin stosowany w chrześcijaństwie dla potwierdzenia kultu postaci.

Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.Szymon z Lipnicy (ur. ok. 1435-1440 w Lipnicy, zm. 18 lipca 1482 w Krakowie) – polski święty Kościoła katolickiego, prezbiter, kapłan z zakonu oo. Bernardynów.

W okresie wczesnochrześcijańskim spontanicznie otaczano czcią męczenników oddających życie za wiarę. Decydujące znaczenie dla rodzącego się kultu miał udział zwierzchników grup wyznaniowych. W gminach chrześcijańskich funkcję tę pełnili samodzielni biskupi, którzy od średniowiecza gromadzili się na synodach. W listach Cypriana z Kartaginy (ok. 200-258) i dziełach Augustyna z Hippony (354-430) odnajdujemy świadectwa tych wydarzeń. Widocznym elementem „aprobaty kultu” stały się translacja i elewacja poprzedzane cudownymi zdarzeniami odczytywanymi jako znaki Boże. W związku z pojawiającymi się wątpliwościami i nadużyciami zaczęto występować o weryfikację do papieży co zaowocowało utworzeniem instytucji kanonizacji. Procedury kanoniczne regulujące sposób beatyfikacji i kanonizacji uporządkował papież Urban VIII (1568-1644) dekretami z 1625 r. i publikując w 1632 r. brewiarz. Od tego czasu, „aprobatę kultu” zaczęto rozumieć jako synonim potwierdzenia przez papieża kultu „istniejącego od niepamiętnych czasów” (łac.) ab immemorabili. Współcześnie przyjęto określenie (łac.) confirmatio cultus, które do 1975 r. objęło 310 postanowień.

Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Bóg lub bóstwo – istota nadprzyrodzona, której istnienie postuluje większość religii. Zajmuje się nim teologia i filozofia, gdzie jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję (co dodatkowo utrudniają założenia teologiczne związane z tym zagadnieniem, pochodzące z poszczególnych religii). Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm.

Jako przykłady confirmatio cultus wymienić można błogosławionych: Bogumiła, Bronisławę, Czesława, Dorotę, Jakuba Strepę, Jolentę, Władysława z Gielniowa, Sadoka i 48 Sandomierskich Dominikańskich Męczenników, Salomeę, Wincentego Kadłubka i świętych: Kingę, Stanisława Kazimierczyka, Szymona z Lipnicy.

Święta Kinga, również Kunegunda (ur. 5 marca 1234 w Ostrzyhomiu, zm. 24 lipca 1292 w Starym Sączu) – węgierska klaryska (OSC) i dziewica, córka króla Węgier Beli IV i Marii Laskariny, żona polskiego władcy, Bolesława V Wstydliwego, Czysta Pani Sądecczyzny, święta Kościoła katolickiego.Błogosławiona Bronisława (ur. ok. 1200 w Kamieniu Śląskim, zm. 29 sierpnia 1259 na Sikorniku) – polska norbertanka, dziewica i błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego, uznawana za świętą przez Kościół katolicki w Polsce.

Zobacz też[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Beatyfikacja.
 Osobny artykuł: Kult świętych.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 605. ISBN 978-83-7318-736-8.
  2. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 559-560. ISBN 83-7097-271-3.
  3. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 302-303. ISBN 83-7097-271-3.
  4. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 606. ISBN 978-83-7318-736-8.
Jolenta Helena, również błogosławiona Jolenta (ur. ok. 1244 w Ostrzyhomiu, zm. 17 czerwca 1298 w Gnieźnie) – królewna węgierska z dynastii Arpadów, siostra św. Kingi, księżna kaliska, od 1257 wielkopolska, klaryska (OSC), błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.Bogumił z Dobrowa, Bogumił Leszczyc (zm. pod koniec XII wieku) – błogosławiony Kościoła katolickiego (czczony również jako "święty"), arcybiskup gnieźnieński, pustelnik. Według hipotezy Władysława Semkowicza utożsamiany z arcybiskupem Piotrem.




Warto wiedzieć że... beta

Beatyfikacja (łac. beatificare „wyróżniać”) – akt kościelny wydawany przez Kościół katolicki, uznający osobę zmarłą za błogosławioną, zezwalający na publiczny kult, ale o charakterze lokalnym (np. w diecezji). Akt taki wydaje się po pozytywnym rozpatrzeniu procesu beatyfikacyjnego. We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej. Od roku 1515 (Dekret Leona X aprobujący kult Konrada z Piacenzy) beatyfikację może zatwierdzić tylko papież.
Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.
Władysław z Gielniowa lub Ładysław Jan z Gielniowa, także Władysław (Ładysław) Gielniowczyk (ur. ok. 1440 w Gielniowie k. Przysuchy, zm. 4 lub 5 maja 1505 w Warszawie) – polski poeta-pieśniarz średniowieczny, kaznodzieja, bernardyn, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Stanisław Kazimierczyk, właściwie Stanisław Sołtys, Stanisław zwany Kazimierczykiem, Stanisław Kaźmierczyk (ur. 27 września 1433 w Kazimierzu, zm. 3 maja 1489 tamże) – święty Kościoła katolickiego, prezbiter, polski duchowny katolicki, kanonik laterański, kaznodzieja i duszpasterz krakowski.
Błogosławiona Salomea (ur. 1211 lub 1212, zm. 17 listopada 1268) – księżniczka polska, żona Kolomana, króla Rusi Halickiej, klaryska, dziewica i błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.
Sadok i 48 towarzyszy (zm. prawdopodobnie 2 lutego 1260 r. w Sandomierzu) – polscy dominikanie, zamordowani w klasztorze św. Jakuba w Sandomierzu, męczennicy i błogosławieni Kościoła rzymskokatolickiego.
Aureliusz Augustyn z Hippony (łac. Aurelius Augustinus; ur. 13 listopada 354 w Tagaście, zm. 28 sierpnia 430 w Hipponie) – filozof, teolog, organizator życia kościelnego, święty Kościoła katolickiego, jeden z ojców i doktorów Kościoła, znany jako doctor gratiae (doktor łaski), pisarz i błogosławiony prawosławny o berberyjskich korzeniach. Wielu protestantów uważa go również za duchowego przodka protestantyzmu, jako że jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra i Kalwina.

Reklama