• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antysemityzm



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Inkwizycja, Inquisitio haeretica pravitatis, Sanctum officium (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – nazwa systemu śledczo-sądowniczego Kościoła katolickiego działającego od XIII do XIX wieku, utworzonego w celu wyszukiwania, nawracania i karania heretyków w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich.Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. antysemityzm, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-02-25].
    2. Hannah Arendt: The Origins of Totalitarianism. New York: Harcourt Brace Jovanovich, 1979.
    3. encyklopedia.interia.pl.
    4. portalwiedzy.onet.pl.
    5. Magdalena Gajewska, Krzysztof Sobczak: Edukacja filozoficzna – ścieżka edukacyjna. Gdynia: Operon, 2009, s. 14. ISBN 978-83-7461-463-4.
    6. Adam Szostkiewicz: Antysemityzm. Polityka, 5 maja 2008. [dostęp 5 czerwca 2008].
    7. Richard S. Levy: Antisemitism: A Historical Encyclopedia Of Prejudice And Persecution, Tom 1. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2005, s. 24.
    8. Paul Johnson: Historia Żydów. Kraków: Platan, 1996, s. 153. ISBN 978-83-85222-25-5.
    9. Dzieje Apostolskie 18 (pol.). Palottinum. [dostęp 2017-02-10].
    10. Klaudiusz. W: Swetoniusz: Żywoty Cezarów. s. 5.25.4.
    11. G. Suetonius Tranquillus: De Vita Caesarum. s. 5.25.4.
    12. Dzieje Apostolskie 28 (pol.). Palottinum. [dostęp 2017-02-10].
    13. Banaszak Marian: Historia Kościoła Katolickiego. T. I: Epoka starożytności (30-692). Cz. 5: Wczesny bizantynizm (451 – 590). Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej, 1986, s. 136. ISBN 83-7072-343-8.
    14. Socrates Scholasticus: The Blood Libel in Syria (late 4th Cent.) (ang.). Jewish Virtual Library. [dostęp 21 czerwca 2008].
    15. Zaremska ↓, s. 31-37.
    16. Richard Gottheil, Hermann L. Strack, Joseph Jacobs: BLOOD ACCUSATION (ang.). JewishEncyclopedia.com. [dostęp 18 czerwca 2008].
    17. Stanisław Musiał SI: Żydzi żądni krwi? (pol.). 29 lipca 2000. [dostęp 21 czerwca 2008].
    18. Paul Halsall: Medieval Sourcebook: Thomas of Monmouth: The Life and Miracles of St. William of Norwich, 1173 (ang.). październik 1997. [dostęp 18 czerwca 2008].
    19. Nissan Mindel: The Martyrs of Blois (ang.). Chabad.org Jewish History. [dostęp 21 czerwca 2008].
    20. Ephraim ben Jacob: The Ritual Murder Accusation at Blois, May, 1171 (ang.). Internet Medieval Source Book. [dostęp 21 czerwca 2008].
    21. Adam Szostkiewicz. Naznaczenie. „Polityka”. Historia Żydów. Wydanie specjalne 1/2008. s. 35-38. 
    22. Joseph Jacobs, Max Schloessinger: Desecration of host (ang.). JewishEncyclopedia.com. [dostęp 18 czerwca 2008].
    23. Przewodnik po Wrocławiu – wirtualna wycieczka (pol.). Wrocławski Informator Internetowy. [dostęp 18 czerwca 2008].
    24. ks. Józef Pater: Z dziejów Archidiecezji Wrocławskiej 8. Upadek biskupstwa w późnym średniowieczu (1376–1482) (pol.). Archidiecezja Wrocławska. [dostęp 18 czerwca 2008].
    25. Sławomir Witkowski: Żydzi na ziemiach polskich w średniowieczu, z uwzględnieniem Śląska i Pomorza Gdańskiego. Olkusz: 2007, s. 45. ISBN 978-83-60592-18-2.
    26. Miracle of the Desecrated Host (predella paintings) by Paolo UCCELLO (ang.). [dostęp 18 czerwca 2008].
    27. Philip Mendes, „Jews, Antisemitism and Communism: A Self-Fulfilling Prophecy”, Australian Journal of Jewish Studies 18 (2004) 79-96.
    28. André Gerrits, The Myth of Jewish Communism: A Historical Interpretation, Peter Lang, 2009, s. 15 i nast.
    29. Przemówienie Jana Pawła II w Synagodze Większej, Rzym, 13 kwietnia 1986 r Kościół „ubolewa nad nienawiścią, prześladowaniami i wszelkimi objawami antysemityzmu, skierowanymi przeciw Żydom w każdym czasie i przez kogokolwiek”. Powtarzam „przez kogokolwiek”. Chciałbym raz jeszcze dać wyraz zgrozie, jaką budzi dokonana na Żydach w okresie ostatniej wojny, zadekretowana zbrodnia ludobójstwa, która przyniosła zagładę milionom niewinnych ofiar. (Dostęp: 12.11.2011).
    30. O Kościele w Kazachstanie – rozmowa z ambasadorem Zdzisławem Nowickim, rozmawiali Joanna Brodniewicz i Paweł Kozacki OP (pol.). W drodze, Nr 12 (376) 2004. [dostęp 17 czerwca 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 listopada 2005)]. „Najpiękniejszy kościół w Azji Centralnej, kościół w Taszkencie zbudował ksiądz katolicki pochodzący ze środowiska litewsko-polskiego Justas Pranajtis, teolog z Akademii Duchownej w Petersburgu. Pokazał się z jak najgorszej strony w czasie słynnego procesu Bejlisa, któremu zarzucano rytualny mord dziecka chrześcijańskiego. Ksiądz Pranajtis występował na tym procesie jako teolog, który udowadniał, że istniały w judaizmie rytualne mordy. Ten, który wykonał niesamowitą pracę misyjną w Azji Centralnej, faktycznie miał grubą teczkę w ochranie, carskiej policji politycznej. Najprawdopodobniej mieli go w ręku, skoro zgodził się na absurdalne, nade wszystko kompromitujące jego, ale i Kościół, zeznania w procesie. Ta teczka istnieje do dzisiaj w archiwum historycznym w Petersburgu, ale nikt z historyków jej nie zbadał. To nieporozumienie.”.
    31. Paul Johnson (ur. 1928) Historia Żydów s. 502-503.
    32. Paul Johnson (ur. 1928) Historia Żydów s. 503.
    33. Paul Johnson (ur. 1928) Historia Żydów s. 508.
    34. Paul Johnson (ur. 1928) Historia Żydów s. 504.
    35. Source List and Detailed Death Tolls for the Twentieth Century Hemoclysm.
    36. Jerome A. Chanes. Antisemitism: A Reference Handbook, ABC-CLIO, 2004, s. 72.
    37. Levy, Richard S. Antisemitism: A Historical Encyclopedia of Prejudice and Persecution (Volume 1), ABC-CLIO, s. 72.
    38. Arad, Gulie Ne’eman (2000). America, Its Jews, and the Rise of Nazism. Indianapolis: Indiana University Press. s. 174. ​ISBN 0-253-33809-3​.
    39. Burrell, Joseph. Republican Treason: Republican Fascism Exposed. New York: Algora Publishing, 2008. ​ISBN 0-87586-666-2​.M s. 228.
    40. Capeci Jr., Dominic J. „Black-Jewish Relations in Wartime Detroit”, in Maurianne Adams, John H. Bracey. Strangers & neighbors: relations between Blacks & Jews in the United States, University of Massachusetts Press, 1999, s. 384.
    41. analysis: Wahhabism (ang.). PBS. [dostęp 16 czerwca 2008].
    42. Matthias Küntzel: Hitler’s Legacy: Islamic antisemitism and the impact of the Muslim Brotherhood (ang.). 10 października 2007. [dostęp 16 czerwca 2008].
    43. Sean O’Neill: University is accused of censoring anti-Semitic Islam lecture (ang.). The Times, 15 marca 2007. [dostęp 16 czerwca 2008].
    44. Paul Johnson: Historia Żydów. Kraków: Platan, 1993, s. 616. ISBN 978-83-85222-25-5. Cytat: „Również arabski antysemityzm był niezręczną mieszaniną motywów religijnych i świeckich. Arabowie ponadto ambiwalentnie odnosili się do roli Hitlera i nazistów. Wielki mufti Jerozolimy wieści o Ostatecznym Rozwiązaniu przywitał z satysfakcją. Hitler obiecał mu, że kiedy jego wojska dotrą na Bliski Wschód, zlikwidują osiedla żydowskie w Palestynie. Po wojnie wielu Arabów wciąż uważało Hitlera za bohatera. Kiedy doszło do procesu Eichmanna w latach 1961-1962, angielskojęzyczna gazeta jordańska „Jerusalem Times”, opublikowała list gratulujący mu „wyświadczenie prawdziwego błogosławieństwa ludzkości”. Proces pewnego dnia „skończy się likwidacją pozostałych sześciu milionów, aby pomścić twoją krew”. Z drugiej strony, arabscy propagandyści antysemiccy często byli zwolennikami sowieckiej teorii głoszącej, że Żydzi i naziści działali w porozumieniu oraz że syjoniści byli naturalnymi następcami nazistów. Szczególnie w swojej propagandzie skierowanej na Zachód rządy arabskie porównywały Siły Powietrzne Izraela z Luftwaffe oraz Siły Obronne Izraela z SS i Gestapo. Publika arabska była na przemian (czasem zaś nawet równocześnie) informowana, że Holocaust był fortunnym wydarzeniem, diabolicznym spiskiem między Żydami a nazistami i nie miał w ogóle miejsca, będąc po prostu wymysłem syjonistów.”.
    45. Lebanon (Country Reports on Human Rights Practices – 2004) (ang.). Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor, 28 lutego 2005. [dostęp 15 czerwca 2008]. „The television series, Ash-Shatat („The Diaspora”), which centered on the alleged conspiracy of the „The Protocols of the Elders of Zion” to dominate the world, was aired in October and November 2003 by the Lebanon-based satellite television network Al-Manar, owned by Hizballah.”.
    46. Matthias Küntzel: Anti-Semitic Hate Speech in the Name of Islam (ang.). Der Spiegel, 16 maja 2008. [dostęp 16 czerwca 2008]. „In 2007 the German Interior Ministry published a study on the worldviews of „Muslims in Germany,” the most comprehensive of its kind to date, which confirmed this trend. According to the study, „anti-Semitic attitudes were found among young Muslims far more often than among non-Muslim immigrants or domestic non-Muslims.” The study cited examples of Muslim students to illustrate that this anti-Semitism cannot be dismissed as the product of an underdog attitude within marginalized social groups, but instead represents an ideological way of thinking.”.
    47. Haviv Rettig: EU official: Half of European anti-Semitism related to radical Islam (ang.). The Jerusalem Post, 2 lutego 2008. [dostęp 16 czerwca 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 stycznia 2012)]. „Some 50 percent of anti-Semitic incidents on the European continent are connected to radical Islamic elements, according to a senior European Commission official.”.
    48. Itamar Marcus, Barbara Crook: Kill A Jew – Go To Heaven, A Study of the Palestinian Authority’s Promotion of Genocide (ang.). [dostęp 15 czerwca 2008].
    49. faszyzm, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2013-10-12].
    50. Alain Finkielkraut: W imię Innego. Antysemicka twarz lewicy. Warszawa: Sic!, 2005. ISBN 83-88807-64-1. przeł. Renata Lis.
    51. Dawid Warszawski: Lewicowy antysemityzm (pol.). 05-01-28. [dostęp 15 czerwca 2008].
    52. Piotr Kendziorek: Lewicowy antysemityzm (pol.). Magazyn Obywatel nr 4/2007 (36). [dostęp 15 czerwca 2008].
    53. Stefan Zgliczyński: Antysemityzm po polsku. Warszawa: Książka i Prasa, 2008. ISBN 978-83-88353-47-5.
    54. European Jewish Congress – Anti-Semitic Incidents and Discourse in Europe During the Israel-Hezbollah War.
    55. EU sees upswing in antisemitic attacks, report says. Stephen Roth Institute, 2010.
    56. Watykan: potępiamy antysemityzm i dyskryminację Żydów. Wirtualna Polska, 4 kwietnia 2008.
    57. Maria Janion: „Nie-Boska komedia” – skażone arcydzieło. Gazeta Wyborcza, 29 marca 2008. [dostęp 5 czerwca 2008].
    58. Tomasz Wołek: Jak Żyd stawał się wrogiem. Polityka, 2 czerwca 2008. [dostęp 5 czerwca 2008].
    59. I. Ihnatowicz, A. Mączak, B. Zientara, J. Żarnowski, Społeczeństwo polskie od X do XX wieku, wyd. 3 popr., Warszawa 1996, s. 549.
    60. M. Kukiel, Dzieje Polski porozbiorowe (1795-1921) , Londyn 1993, s. 481.
    61. M. Sobczak, „Kwestia żydowska” w interpretacji Romana Dmowskiego w kontekście rozważań o „interesie narodowym” i asymilacji Żydów na ziemiach polskich u schyłku XIX wieku, „Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu”, 2003, nr 1008, „Nauki Humanistyczne” 8, s. 109.
    62. M. Sobczak, Postawa polityczna Żydów w zaborze rosyjskim na przełomie XIX i XX wieku w świetle analizy ruchu narodowodemokratycznego i demokratyczno—postępowego, „Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu”, 2007, nr 1188, „Nauki Humanistyczne”, 11, s. 102.
    63. S. Krzykała, Udział studentów Instytutu Puławskiego w ogólnorosyjskich strajkach uczelni w latach 1901-1902, „Rocznik Lubelski”, 1, 1958, s. 221.
    64. M. Sobczak, Narodowa Demokracja wobec kwestii żydowskiej na ziemiach polskich przed I wojną światową, Wrocław 2007, s. 131-132, 136.
    65. M. Sobczak, Narodowa Demokracja wobec kwestii żydowskiej na ziemiach polskich przed I wojną światową, Wrocław 2007, s. 159, 161.
    66. Wypędzenia i pogromy. Krzysztof Brunetko, Historia Żydów, wyd spec. Polityki 1/2008, str 44, ISSN 1730-0525.
    67. Mirosław Czech. We krwi mają nienawiść do chrześcijaństwa. „Gazeta Wyborcza”, 2 lutego 2008. ISSN 0860-908X. [dostęp 21 czerwca 2008]. Cytat: Tymczasem w latach 1935-1937 mnożyły się zamieszki i pogromy antyżydowskie – w Grodnie, Przytyku, Brześciu Litewskim. Byli zabici i ranni. W tej sytuacji prymas August Hlond wydał w lutym 1936 r. list pasterski „O katolickie zasady moralne”. Pisał w nim: Problem żydowski istnieje i istnieć będzie, dopóki żydzi będą żydami. (...) Faktem jest, że żydzi walczą z Kościołem katolickim, tkwią w wolnomyślicielstwie, stanowią awangardę bezbożnictwa, ruchu bolszewickiego i akcji wywrotowej. Faktem jest, że wpływ żydowski na obyczajność jest zgubny, a ich zakłady wydawnicze propagują pornografię. Prawdą jest, że żydzi dopuszczają się oszustw, lichwy i prowadzą handel żywym towarem. Prawdą jest, że w szkołach wpływ młodzieży żydowskiej na katolicką jest na ogół pod względem religijnym i etycznym ujemny. Ale – bądźmy sprawiedliwi. Nie wszyscy żydzi są tacy. (...) Przestrzegam przed importowaną z zagranicy postawą etyczną, zasadniczo i bezwzględnie antyżydowską. Jest ona niezgodna z etyką katolicką. Wolno swój naród więcej kochać; nie wolno nikogo nienawidzić. Ani żydów. W stosunkach kupieckich dobrze jest swoich uwzględniać przed innymi, omijać sklepy żydowskie i żydowskie stragany na jarmarku, ale nie wolno pustoszyć sklepu żydowskiego, niszczyć żydom towarów, wybijać szyb, obrzucać petardami ich domów. (...) Nie wolno żydów napadać, bić ich, kaleczyć, oczerniać. 
    68. Składkowski, Nasz Przegląd (Warszawa), przemówienie Składkowskiego, 14 stycznia 1937.
    69. Norman Davies: Powstanie 44. Kraków: Znak, 2010, s. 122. ISBN 978-83-240-1386-9.
    70. William W. Hagen in his Before the „Final Solution”: Toward a Comparative Analysis of Political Anti-Semitism in Interwar Germany and Poland. article in Journal of Modern History (1996):.
    71. Wielka Encyklopedia PWN. Tom 27. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 91. ISBN 83-01-14362-2.
    72. Jerzy Tomaszewski: recenzja – prof. Jerzy R. Nowak, „100 kłamstw J. T. Grossa o żydowskich sąsiadach i Jedwabnem”. [dostęp 5 czerwca 2008]. niektóre stowarzyszenia wprowadzały „paragraf aryjski” (a więc dotykający nie tylko wyznawców judaizmu) wzorem III Rzeszy (por. Monika Natkowska: Numerus clausus, getto ławkowe, numerus nullus, „paragraf aryjski”. Antysemityzm na Uniwersytecie Warszawskim 1931–1939. Żydowski Instytut Historyczny, Warszawa 1999).
    73. Waldemar Piasecki: Segregacja akademicka. 5 listopada 2007. [dostęp 29 stycznia 2009]. „Od kiedy pomysły segregacyjne były obecne w polskim życiu akademickim?
      Od wczesnych lat 20. Najpierw była to idea numerus clausus, czyli doprowadzenia do tego, aby mniejszości narodowe miały na uczelniach taką reprezentację procentową, jaką posiadają w całej populacji Polski. Potem było getto ławkowe. Następnie numerus nullus, czyli wyzerowanie Żydów z uczelni i towarzyszący temu „paragraf aryjski”, czyli zakaz członkostwa w organizacjach studenckich. Towarzyszyły temu zorganizowane akcje młodzieży narodowej. Na przykład dni bez Żydów, kiedy ich po prostu bojówki narodowe do budynków uniwersyteckich nie wpuszczały. Żydowscy studenci byli znieważani, poniżani, bici. Na uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie dochodziło nawet do morderstw.”.
    74. Jerzy Ogonowski: Sytuacja prawna Żydów w Rzeczypospolitej Polskiej 1918–1939. Warszawa: Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma, 2012, s. 130. ISBN 978-83-61850-496.
    75. 9788385888161 Numerus Clausus, Getto Awkowe, Numerus Nullus, „paragraf Aryjski” by Monika Natkowska : ISBNPlus – Free and Open Source ISBN Database, isbnplus.com [dostęp 2016-03-28] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-07].
    76. Nowy Dziennik (wydanie wieczorne). 1938, nr 326, jbc.bj.uj.edu.pl, 28 listopada 1938 [dostęp 2016-03-28].
    77. Nowy Dziennik. 1939, nr 147, jbc.bj.uj.edu.pl, 31 maja 1939 [dostęp 2016-03-28].
    78. Aleksander Srebrakowski, Zamachy petardowe w Wilnie, w 1937 roku. Kronika dokumentalna (w:) Z Jeleniej Góry do Wrocławia i z powrotem. Wokół historii społecznej i gospodarczej, red. T. Głowiński, Wrocław 2018, s. 256-277. [dostęp 2020-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-16)].
    79. Przegląd Sportowy nr 17 z 28 lutego 1938 „15 godzin wśród obradujących piłkarzy”. [dostęp 5 czerwca 2008].
    80. Rafał Żebrowski: Obóz przejściowy w Zbąszyniu. W: Żydowski Instytut Historyczny [on-line]. jhi.pl. [dostęp 2018-07-16].
    81. Ustawa z dnia 31 marca 1938 r. o pozbawianiu obywatelstwa. (Dz.U. z 1938 r. nr 22, poz. 191)
    82. Grzegorz Rytel: Lucjan Korngold. Warszawa-São Paulo 1897–1963. Warszawa: Wydawnictwo Salix Alba, 2014, s. 85. ISBN 978-83-930937-4-8.
    83. Żydzi nie powinni być adwokatami. „Słowo Pomorskie”. Nr 67, s. 9, 22 marca 1939. 
    84. Marek Edelman: Życie. Po prostu. Witold Bereś, Krzysztof Brunetko, s. 207-211, wyd. Świat Książki, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-247-0892-5​.
    85. Jerzy Ślaski, Polska Walcząca, t. 3, Warszawa 1999, s. 1039.
    86. Israel Gutman, Encyclopedia of the Holocaust, s. 1032.
    87. Israel Gutman, Shmuel Krakowski, Unequal victims: Poles and Jews during World War Two. Holocaust Library, Nowy Jork 1986.
    88. Holocaust 1939–1942. (www.izrael.badacz.org).
    89. Polska w dokumentach z archiwów rosyjskich 1949–1953, Warszawa 2000, s. 46.
    90. Krzysztof Szwagrzyk: Żydzi w kierownictwie UB. Stereotyp czy rzeczywistość? Biuletyn IPN (11/2005).
    91. „Warto się jednak zastanowić, co miało decydujący wpływ na postawę sprawców pogromu. Analiza źródeł pozwala stwierdzić, że główną przyczyną opisywanych wydarzeń nie były uprzedzenia natury politycznej („żydokomuna”) ani ekonomicznej (zyski z przejęcia mienia pożydowskiego), lecz głęboko zakorzeniony w świadomości społecznej, stereotypowy średniowieczny wizerunek Żyda – mordercy dzieci chrześcijańskich. W zeznaniach oskarżonych dotyczących motywacji ich działań wielokrotnie powracał wątek dzieci zabijanych w synagodze. Sprawcy nie zdawali sobie sprawy z tego, jak głęboko zdemoralizował ich dokonany na oczach społeczeństwa polskiego hitlerowski mord na Żydach, ich bezkarne masowe zabijanie.” – Anna Cichopek, Pogrom Żydów w Krakowie. 11 sierpnia 1945 r., Żydowski Instytut Historyczny, 2000, ​ISBN 83-85888-27-6​, s. 124.
    92. Dr Korkuć z IPN: „Ogień” walczył o Polskę niepodległą dzieje.pl [dostęp 2012-06-04].
    93. Jan Tomasz Gross, Strach. Antysemityzm w Polsce tuż po wojnie. Historia moralnej zapaści, Kraków: Wydawnictwo Znak, 2008, s. 58, ISBN 978-83-240-0876-6, OCLC 832836973.
    94. Barbara Engelking-Boni Zagłada Żydów: pamięć narodowa a pisanie historii w Polsce i we Francji, s. 195.
    95. Andrzej Tłomacki, Radzyński Rocznik Humanistyczny, s. 194.
    96. Jerzy Tomaszewski, Józef Adelson, Najnowsze dzieje Żydów w Polsce, w zarysie (do 1950 roku), 1993, s. 401: Skrajnymi przykładami wystąpień antysemickich były pogromy. Co najmniej kilkanaście zajść miało taki charakter, trzy z nich są powszechnie znane: w Krakowie, Parczewie i Kielcach.
    97. Yad Vashem Studies, Tom 26, s. 75.
    98. Alina Cała, Helena Datner-Śpiewak, Dzieje Żydów w Polsce, 1944-1968. Teksty źródłowe, Żydowski Instytut Historyczny, 1997, s. 28.
    99. Sebastian Bojemski, Poszli w skier powodzi...: Narodowe Siły Zbrojne w Powstaniu Warszawskim, s. 25.
    100. IPN zajmie się antysemicką kampanią władz PRL. wp.pl, 2007-7-26.
    101. Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie nasilenia przemocy powodowanej rasizmem i homofobią w Europie. Parlament Europejski, 2006-06-15. [dostęp 2015-12-26].
    102. Anti-Semitic Incidents and Discourse in Europe During the Israel-Hezbollah War. Prepared by Ilan Moss, 2006.
    103. „There were no incidents involving attacks on Jews or the Israeli Embassy. However, there was a visible general anti-Jewish atmosphere that has deeper roots in the Polish political situation. Although anti-Semitism can be seen to be growing amongst segments of the populace, this is not linked to the Lebanon war.” – Anti-Semitic Incidents..., s. 37.
    104. European Jewish Congress Condemns Anti-Semitic Radio Station in Poland. Thursday, April 6, 2006.
    105. Piotr Zychowicz: Żydzi czują się zagrożeni na zachodzie. „Rzeczpospolita”, 21/11 2006.
    106. P. Zychowicz: Żydzi...
    107. Raport mniejszości [dostęp 20 czerwca 2011].
    108. Bohdan Melka. Przegląd tygodnia. „Angora”. 46 (1117), s. 69, 2011-11-13. ISSN 0867-8162. 
    109. "Sąd nad Judaszem" w Pruchniku. Mieszkańcy spalili kukłę Żyda. onet.pl, 21 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-22].
    110. Światowy Kongres Żydów potępia sąd nad Judaszem w Pruchniku. "Jaka byłaby reakcja Jana Pawła II?". gazeta.pl, 22 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-22].
    111. CBOS: Żydów lubimy coraz bardziej. Polacy i Żydzi. Sondaż – Polska – Newsweek.pl. polska.newsweek.pl, 14 sierpnia 2015. [dostęp 2015-11-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-22)].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Hanna Zaremska. Chrześcijanie i Żydzi w Średniowieczu: od tolerancji do wypędzenia. „Magazyn Historyczny”. 6'91. s. 31-37. 
  • Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (transkrypcja z hebrajskiego: Chasid Umot ha-Olam, חסיד אומות העולם) – najwyższe izraelskie odznaczenie cywilne nadawane nie-Żydom, przyznawane przez Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem w Jerozolimie.Obóz Wszechpolski – narodowa organizacja polityczna, założona 20 marca 1936 w Katowicach, nieoficjalna struktura Stronnictwa Narodowego.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Narodowy socjalizm (niem. Nationalsozialismus), nazizm (skrót od Nationalsozialismus), czasem określany również jako hitleryzm (od nazwiska Adolfa Hitlera) – rasistowska, antykomunistyczna i antysemicka ideologia Niemieckiej Narodowosocjalistycznej Partii Robotników (NSDAP). Niemiecka skrajna odmiana faszyzmu, opierająca się na biologicznym rasizmie, w szczególności na antysemityzmie, czerpiąca z haseł zarówno nacjonalistycznych, jak i socjalnych, trudna do jednoznacznego uplasowania na klasycznej osi prawica-lewica. Ideologia państwowa w czasie sprawowania władzy w totalitarnych Niemczech przez NSDAP w latach 1933-1945.
    Pogromy Armlederów - to seria pogromów ludności żydowskiej dokonanych w Alzacji w latach 1338-1339, przez bandy biedoty i chłopów.
    Herakliusz (łac. Flavius Heraclius, gr. Ηρακλειος – Herakleios, ur. ok. 574, zm. 11 lutego 641) – cesarz wschodniorzymski (bizantyjski) panujący w latach 610–641. Syn Herakliusza – egzarchy afrykańskiego z Kartaginy, założyciel dynastii heraklijskiej.
    Kodeks Justyniana (łac. Codex Iustinianus) – jedna z trzech części wielkiej kompilacji prawa rzymskiego podjętej w latach 528 – 534 przez cesarza Justyniana I Wielkiego.
    Wojna domowa w Rosji – wojna domowa rozpoczęta w wyniku rewolucji październikowej w 1917 roku i ustanowienia przez bolszewików nowej władzy państwowej w Rosji. Zwolenników nowej władzy określano jako "czerwonych", a przeciwników jako "białych". Niekiedy za datę rozpoczęcia wojny uważa się datę podpisania traktatu brzeskiego (3 marca 1918) – podpisanie tego aktu rzeczywiście spowodowało narastanie oporu oraz zagwarantowało zewnętrzną interwencję i wsparcie sił Ententy po stronie "białych". Za zakończenie wojny domowej jest uważane zajęcie przez Armię Czerwoną Krymu w 1920 roku. Na Dalekim Wschodzie walki trwały jednak do 25 października 1922 roku (zdobycie Władywostoku). W Jakucji starcia zbrojne miały miejsce jeszcze w 1923 roku, a na Półwyspie Czukockim – do połowy 1924 roku.
    Strefa osiedlenia 1791–1917 (ros. Черта оседлости) – nazwa zachodniej części imperium rosyjskiego, gdzie pozwolono zamieszkiwać Żydom.
    Europejski Kongres Żydowski - został założony w 1986 roku. Ma siedziby w Paryżu, Brukseli, Strasburgu, Berlinie i Budapeszcie. Jest to jedyny oficjalny organ przedstawicielski europejskich Żydów. Związany jest ze Światowym Kongresem Żydowskim. Współpracuje z krajowymi rządami, instytucjami Unii Europejskiej i Radą Europy. Europejski Kongres Żydów jest jedną z najbardziej wpływowych międzynarodowych organizacji społecznych i największą świecką organizacją reprezentującą ponad 2,5 mln Żydów w całej Europie, którzy są członkami 42 krajowych organizacji żydowskich na tym kontynencie. Z Polski należą do niego Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce i Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.161 sek.