Antylopy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antylopy (Antilopinae) – podrodzina ssaków z rodziny wołowatych (Bovidae).

Oreotragini – monotypowe plemię ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae). Impale (Aepycerotinae) – podrodzina ssaków wołowatych obejmująca monogatunkowy rodzaj impala (Aepyceros) Sundevall, 1847, do którego należy występująca w Afryce

Zasięg występowania[ | edytuj kod]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce i Ameryce Północnej.

Podział systematyczny[ | edytuj kod]

Do podrodziny należą następujące plemiona:

  • Neotragini P.L. Sclater & O. Thomas, 1894
  • Aepycerotini J.E. Gray, 1872impale
  • Antilopini J.E. Gray, 1821
  • Reduncini Knottnerus-Meyer, 1907koby
  • Hippotragini Sundevall, 1845antylopowce
  • Alcelaphini Brooke, 1876bawolce
  • Caprini J.E. Gray, 1821koziorożce
  • Cephalophini J.E. Gray, 1871dujkery
  • Oreotragini Pocock, 1910
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Antilopinae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
    2. J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 307, 1821 (ang.). 
    3. Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 177–186. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
    4. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 332–378. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • H. Komosińska & E. Podsiadło: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  • Ameryka Północna – kontynent o powierzchni 24 242 000 km² (co stanowi 16,3% całkowitej powierzchni lądów na kuli ziemskiej), położony na półkulach: północnej i zachodniej. Do Ameryki Północnej należy Ameryka Środkowa.Carl Jakob Sundevall (ur. 22 października 1801 w Skanii, zm. 2 lutego 1875 w Sztokholmie) – szwedzki przyrodnik i zoolog.




    Warto wiedzieć że... beta

    Philip Lutley Sclater (4 listopada 1829 – 27 czerwca 1913) – angielski prawnik i zoolog. W zoologii specjalizował się w ornitologii, wydzielił główne regiony zoogeograficzne. Należał do Royal Society, Royal Geographical Society, Zoological Society of London oraz Linnean Society of London. Był sekretarzem Zoological Society of London przez 42 lata, od 1860 do 1902 r.
    Antylopowce (Hippotragini) – plemię ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
    Ssaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, zazwyczaj obecnością owłosienia (włosy lub futro; silnie zredukowane u gatunków wodnych, jak hipopotamy, u waleni całkowicie zanikają przed porodem lub w trakcie) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.
    Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi. Ma 30,37 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.
    Michael Rogers Oldfield Thomas (ur. 21 lutego 1858 w Millbrook, Bedfordshire, zm. 16 czerwca 1929) – brytyjski zoolog. Zajmował się systematyzowaniem ssaków.
    Bawolce (Alcelaphinae) – podrodzina ssaków wołowatych obejmująca duże antylopy afrykańskie klasyfikowane w rodzajach:
    Krętorogie, pustorogie, pustorożce, wołowate (Bovidae) – rodzina ssaków parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy.

    Reklama