Anthony Caro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PROMENADE.jpg
Caro 1974.jpg

Anthony Alfred Caro (ur. 8 marca 1924 w New Malden, zm. 23 października 2013 w Londynie) – brytyjski rzeźbiarz.

Kompozycja otwarta – rodzaj kompozycji, polegający na pozostawieniu odbiorcy dzieła sztuki pola do interpretacji. Jest to układ specyficznej relacji między elementami kompozycji, poruszający wyobraźnię, sugerujący coś, co jest poza nim. Kompozycja taka zmusza odbiorcę do dopełniania, inicjując indywidualny proces współtworzenia. Przekracza tym samym ramy tradycyjnej, pełnej, zamkniętej formy.Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.

Studiował w Royal Academy School i Regent Street Polytechnic w Londynie, uzyskał również tytuł inżyniera w Cambridge. W latach 195153 asystował Henry'emu Moore w jego pracowni. Po studiach rozpoczął pracę w St. Martin's School of Art (1953-81).

Początkowo uprawiał rzeźbę figuralną w tradycyjnych materiałach. W latach 1959-60 odbył podróż do Stanów Zjednoczonych, gdzie nawiązał kontakty z Kennethem Nolandem i krytykiem Clementem Greenbergiem, oraz zapoznał się z pracami Davida Smitha. Po powrocie tworzył konstrukcje ze spawanych elementów przemysłowych. Swoimi pracami udowodnił, że rzeźba może być umiejscawiana bezpośrednio na podłożu, bez jakiegokolwiek postumentu. Poprzez malowanie części swoich prac uwolnił je także od ekspresji materiału. W opozycji do tradycji ustanowionej przez Henry'ego Moore'a twierdził, że rzeźba powinna być eksponowana w zamkniętym pomieszczeniu, w plenerze bowiem staje się elementem otoczenia, wchodzi z nim w silne związki, w zamkniętej przestrzeni natomiast staje się ona samoistną strukturą. Ok. roku 1962 rzeźby Caro zaczęły nabierać lekkości, przybierały przeważnie horyzontalne kierunki, ich kompozycja stawała się coraz bardziej otwarta ingerując w przestrzeń widza. Przykładem może być praca Early One Morning, w której artysta zaprzeczył właściwościom materiału opierając ciężką stalową konstrukcję na kilku niewielkich punktach. W 1966 roku Caro zaczął także tworzyć serię rzeźb tytułowaną Table Pieces. Były to, jak wynika z nazwy, dzieła o mniejszym rozmiarze, dzięki czemu wyeksponowane zostały w nich jakości plastyczne zanikające w rzeźbach o dużej skali.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.

Przypisy[ | edytuj kod]

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Marcin Giżycki, Koniec i co dalej?, Gdańsk: „Słowo/Obraz Terytoria”, 2001, ISBN 83-88560-47-6, OCLC 830318265.
  • William Grimes, Anthony Caro, Who Followed Sculpture on a ‘Path to Abstraction,’ Dies at 89, nytimes.com, 24 października 2013 [dostęp 2013-10-25] (ang.).
  • Charles Darwent, Sir Anthony Caro: Sculptor acclaimed as the greatest British artist of his generation, independent.co.uk, 24 października 2013 [dostęp 2013-10-25] (ang.).
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Tate Britain: Anthony Caro.
  • Museum of Modern Art: Lynne Cooke, Anthony Caro.
  • 23 października jest 296. (w latach przestępnych 297.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 69 dni.University of Cambridge (nieformalnie: Cambridge University, po polsku Uniwersytet Cambridge lub po prostu Cambridge) – drugi po Oksfordzie najstarszy angielski uniwersytet, założony w 1209 roku. Znajduje się w Cambridge w środkowej Anglii. Uważany za jeden z najlepszych uniwersytetów w Europie i na świecie. Uniwersytety Oksfordzki i Cambridge określane są wspólną nazwą Oxbridge.




    Warto wiedzieć że... beta

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.
    Henry Spencer Moore (ur.30 lipca 1898 w Castleford, West Yorkshire, zm. 31 sierpnia 1986 w Much Hadham (Hertfordshire)) – rzeźbiarz angielski, przedstawiciel abstrakcji organicznej, która w jego twórczości harmonijnie współistniała z kompozycją figuralną.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Store Norske leksikon (Wielka encyklopedia norweska) - norweska encyklopedia w języku bokmål. Powstała po fuzji dwóch dużych, tworzących encyklopedie i słowniki wydawnictw norweskich Aschehoug i Gyldendal w 1978 roku, które utworzyły wydawnictwo Kunnskapsforlaget. Były cztery wydania papierowe: pierwsza w latach 1978-1981 w 12 tomach, druga w latach 1986-1989 w 15 tomach, trzecia w latach 1995-1999 w 16 tomach i czwarta w latach 2005-2007 w 16 tomach. Ostatnie wydanie zawierało 150 tys. haseł i 16 tys. ilustracji i zostało opublikowana przy wsparciu finansowym stowarzyszenia Fritt Ord. W 2010 roku ogłoszono, że nie będzie już wydań papierowych encyklopedii. Encyklopedia dostępna jest on-line od 2000 roku, a od 2009 roku może być edytowane przez użytkowników. Kunnskapsforlaget korzysta jednak z pomocy ekspertów przy sprawdzaniu treści zamieszczonych przez czytelników.

    Reklama