Antena rombowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pozioma antena rombowa
Charakterystyka promieniowania segmentów anteny rombowej, pokazująca sposób jej działania

Antena rombowa – szerokopasmowa antena kierunkowa wynaleziona przez Edmonda Bruce’a i używana głównie dla częstotliwości fal krótkich.

Antena kierunkowa – jest to antena promieniująca prawie całą moc, w jednym wyróżnionym kierunku. Zysk kierunkowy może wynosić nawet kilkadziesiąt dBi. Kształt charakterystyki promieniowania anteny jest przeważnie szpilkowy. Szerokość wiązki na poziomie połowy mocy (kąt połowy mocy) wynosi kilka-kilkanaście stopni. Dla porównania szerokość wiązki dipola półfalowego, na poziomie połowy moc wynosi 78°.Charakterystyka promieniowania to najważniejszy obok kąta połowy mocy, kierunkowości i zysku energetycznego parametr anteny.

Nazywana jest rombową ze względu na swój czworoboczny kształt – typowo każdy bok ma długość znacznie większą od długości fali. Antena jest zasilana w jednym z kątów ostrych, a w drugim jest obciążona bezindukcyjnym rezystorem terminującym. Długość boku (według opisu w patencie) ma być taka, że dłuższa przekątna jest krótsza o długość fali λ od podwojonego boku – dla kwadratu to daje bok równy 1,707 λ, dla rombu więcej (np. dla kąta ostrego 60° jest to 2,732 λ); taki dobór długości boku powoduje na długości boku rombu zmianę różnicy fazy sygnału w antenie i fali na przeciwną, dzięki temu wszystkie boki rombu emitują falę w tej samej fazie. Kierunek maksymalnego promieniowania skierowany jest ku rezystorowi, wobec braku fali odbitej nie występują listki wsteczne. W przypadku braku obciążenia rezystorem tworzy się antena rombowa otwarta o charakterystyce dwukierunkowej.

Opornik, rezystor (z łac. resistere, stawiać opór) – najprostszy element bierny obwodu elektrycznego, wykorzystywany jest do ograniczenia prądu w nim płynącego. Jest elementem liniowym: występujący na nim spadek napięcia jest wprost proporcjonalny do prądu płynącego przez opornik. Przy przepływie prądu zamienia energię elektryczną w ciepło. Idealny opornik posiada tylko jedną wielkość, która go charakteryzuje – rezystancję. W praktyce występuje jeszcze pojemność wewnętrzna oraz wewnętrzna indukcyjność, co, np. w technice wysokich częstotliwości (RTV), ma duże znaczenie (jest to tzw. pojemność oraz indukcyjność pasożytnicza). W technologii bardzo wysokich częstotliwości – kilkuset megaherców (MHz) i powyżej – właściwości pasożytnicze typowego rezystora muszą być traktowane jako wartości rozproszone, tzn. rozłożone wzdłuż jego fizycznych wymiarów (zobacz: schemat zastępczy).KF (krótkie fale), (ang. HF – High Frequency) – zakres fal radiowych (pasmo radiowe) o częstotliwości: 3-30 MHz i długości 10–100 m. Z uwagi na propagację używane zwłaszcza do łączności na duże odległości.

Antena rombowa może być traktowana jako linia transmisyjna, której przewody rozsunięto na pewną odległość. Konsekwencją tego jest zwiększenie impedancji charakterystycznej, która wynosi typowo 600–800 Ω. Jest to antena z falą bieżącą, zatem impedancja ma charakter rzeczywisty (podobnie jak impedancja linii transmisyjnej).

Kierunkowość anteny - jest to miara zdolności anteny do koncentrowania energii w określonym kierunku kosztem innych kierunków.Impedancja, Z – wielkość charakteryzująca zależność między natężeniem prądu i napięciem w obwodach prądu zmiennego.

Wiązki promieniowania anteny rombowej mogą być wąskie lub szerokie w zależności od długości boków. Odpowiednia kombinacja rozmiaru anteny, wysokości zawieszenia i częstotliwości pracy pozwala używać anten tego typu w komunikacji punkt-punkt na bardzo duże odległości.

Podstawową wadą anten rombowych jest występowanie silnych listków bocznych głównie w sektorach 30-60° po obu stronach kierunku maksymalnego promieniowania. Jednym ze sposobów zmniejszenia poziomu tych niepożądanych kierunków promieniowania jest stosowanie podwójnej anteny rombowej, zbudowanej z dwóch równoległych rombów przesuniętych względem siebie o odpowiednio dobraną odległość. Kierunkowość takiej podwójnej anteny rombowej jest 1,5-2 razy większa od kierunkowości anteny pojedynczej.

Antena – urządzenie zamieniające fale elektromagnetyczne na sygnał elektryczny i odwrotnie. Jest niezbędnym elementem składowym każdego systemu radiokomunikacji. W XX w. najbardziej rozpowszechnione były anteny odbiorników radiowych i telewizyjnych; w XXI w. antena częściej kojarzona jest z elementem wyposażenia radia samochodowego, bezprzewodowych sieci komputerowych lub z odbiorem sygnałów TV z satelitów.Romb (rzadziej ukośnik) – w geometrii czworokąt (wypukły) o bokach równej długości; każdy romb jest równoległobokiem, zaś szczególnym jego przypadkiem (o wszystkich kątach prostych) jest kwadrat.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Daniel Józef Bem: Anteny i rozchodzenie się fal radiowych. WNT, 1973, s. 269–270.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jarosław Szóstka: Fale i anteny. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2000.
  • Zdzisław Bieńkowski, Edmund Lipski: Amatorskie anteny KF i UKF. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1978, s. 298, 304–308.
  • Patent 2,285,565. 1942-06-09. [dostęp 2008-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-29)].




  • Reklama