Antena kierunkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Charakterystyka szpilkowa

Antena kierunkowaantena promieniująca prawie całą moc w jednym wyróżnionym kierunku. Zysk kierunkowy może wynosić nawet kilkadziesiąt dBi. Kształt charakterystyki promieniowania anteny jest przeważnie szpilkowy. Szerokość wiązki na poziomie połowy mocy (kąt połowy mocy) wynosi kilka-kilkanaście stopni. Dla porównania szerokość wiązki dipola półfalowego na poziomie połowy moc wynosi 78°.

Antena rombowa – szerokopasmowa antena kierunkowa wynaleziona przez Edmonda Bruce’a i używana głównie dla częstotliwości fal krótkich. Antena Yagi (właściwie antena Yagi-Uda (jap. 八木・宇田アンテナ, Yagi-Uda antena) – antena kierunkowa opracowana przez Hidetsugu Yagi i Shintarō Uda z Uniwersytetu Tohoku w Sendai w Japonii.

Przykłady anten kierunkowych[ | edytuj kod]

  • antena ferrytowa
  • antena ramowa
  • antena rombowa
  • antena tubowa
  • antena Yagi-Uda
  • antena śrubowa
  • antena reflektorowa
  • antena mikropaskowa
  • antena Netusa
  • Antena ferrytowa – rodzaj anteny działającej na zasadzie sprzężenia z polem magnetycznym fali elektromagnetycznej. Ma postać cewki nawiniętej na wydłużony rdzeń ferrytowy. Cewka ta może być sprzężona z obwodem rezonansowym odbiornika lub stanowić jego część.Charakterystyka promieniowania to najważniejszy obok kąta połowy mocy, kierunkowości i zysku energetycznego parametr anteny.




    Warto wiedzieć że... beta

    Antena mikropaskowa – rodzaj anteny, wykonanej poprzez naniesienie odpowiednio ukształtowanych pasków przewodnika na powierzchnię izolującą, w jednej lub kilku warstwach. Obecnie w technologii mikropaskowej wykonuje się na ogół anteny fraktalne.
    Moc – skalarna wielkość fizyczna określająca pracę wykonaną w jednostce czasu przez układ fizyczny. Z definicji, moc określa wzór:
    Kierunkowość anteny - jest to miara zdolności anteny do koncentrowania energii w określonym kierunku kosztem innych kierunków.
    Antena – urządzenie zamieniające fale elektromagnetyczne na sygnał elektryczny i odwrotnie. Jest niezbędnym elementem składowym każdego systemu radiokomunikacji. W XX w. najbardziej rozpowszechnione były anteny odbiorników radiowych i telewizyjnych; w XXI w. antena częściej kojarzona jest z elementem wyposażenia radia samochodowego, bezprzewodowych sieci komputerowych lub z odbiorem sygnałów TV z satelitów.

    Reklama