Antena dipolowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antena dipolowa – najstarszy rodzaj anteny. Słowo dipol pochodzi z języka greckiego i oznacza układ dwubiegunowy.

Dipol pętlowy – antena zbudowana z dwóch równolegle połączonych dipoli prostych zasilanych w połowie jednego z nich. Charakterystyki promieniowania dipola pętlowego są podobne do odpowiadającego mu dipola prostego. Różnica w płaszczyźnie wertykalnej polega na tym, że zamiast jednakowego promieniowania we wszystkich kierunkach, zaobserwować można wzrost wzmocnienia po stronie elementu z zasilaniem. W płaszczyźnie horyzontalnej zaobserwować można nieco "płytsze" minima promieniowania. Zniekształcenia charakterystyki są tym większe, im większa jest odległość między elementami dipola. Wynika to z faktu, że boczne łączenia funkcjonują jako dodatkowe krótkie anteny.Dipol prosty − najczęściej stosowany typ anten dipolowych. Kształt promieniowania dipola prostego zależy przede wszystkim od jego długości. Wraz ze wzrostem długości dipola kształt promieniowania zwęża się, a więc wzrasta kierunkowość anteny, czyli tzw. również zysk . Dla długości dipola l=1/4 λ szerokość charakterystyki na poziomie połowy mocy (dla napięcia poziom 0,707) wynosi około 90°. Kolejno dla: l=1/2 λ - 78°, l=λ - 48°. Przy długości dipola większej niż długość fali zaczyna pojawiać się więcej wiązek. Przykładowo dla l=3/2 λ jest ich aż sześć. Dzieje się tak dlatego, że dla długości większych niż długość fali prąd płynie w różnych kierunkach i powoduje zmniejszenie wypadkowego pola w kierunku osi y, a zwiększenie w innych kierunkach.

Antena dipolowa składa się przeważnie z dwóch symetrycznych ramion zasilanych za pomocą symetrycznej linii transmisyjnej. Jest ona wówczas tak zwaną anteną symetryczną, gdyż prądy płynące w obu ramionach anteny są równe co do amplitudy i mają przeciwne zwroty. Można spotkać również anteny dipolowe o niesymetrycznych ramionach oraz anteny zasilane bocznikowo, optymalizowane, załamane. Anteny dipolowe ze względu na słabe parametry (wąskie pasmo pracy, mały zysk kierunkowy) występują rzadziej jako samodzielne, pojedyncze anteny, a częściej stosuje się je jako elementy składowe bardziej skomplikowanych i rozbudowanych układów antenowych.

Dipol (z gr. dipolos - dwa bieguny) to układ dwóch różnoimiennych ładunków lub biegunów magnetycznych. Układ można scharakteryzować przez wektor zwany momentem dipolowym. Dipol wytwarza charakterystyczne pole zwane polem dipolowym.Amplituda w ruchu drgającym i w ruchu falowym jest to największe wychylenie z położenia równowagi. Jednostka amplitudy zależy od rodzaju ruchu drgającego: dla drgań mechanicznych jednostką może być metr, jednostka gęstości lub ciśnienia (np. dla fali podłużnej); dla fali elektromagnetycznej tą jednostką będzie V/m.
Rodzaje anten dipolowych

Rodzaje anten dipolowych[ | edytuj kod]

  • dipol prosty (a)
  • dipol pętlowy (b)
  • dipol prosty zasilany bocznikowo (c)
  • dipol szerokopasmowy (d)
  • dipol załamany (e)
  • dipol optymalizowany (f)
  • Zalety anten dipolowych[ | edytuj kod]

  • prosta budowa
  • niskie koszty produkcji
  • łatwa adaptacja z innymi rodzajami anten
  • możliwość tworzenia dużych układów antenowych, na przykład kilka połączonych odpowiednio z sobą anten Yagi-Uda
  • łatwy dostęp
  • Wady anten dipolowych[ | edytuj kod]

  • wąskie pasmo pracy (co może być zaletą)
  • mały zysk energetyczny
  • Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku Zwrot wektora – jedna z podstawowych własności charakteryzujących wektor, obok jego kierunku, długości i (dla wektora zaczepionego) punktu zaczepienia.




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Łotwy (łot. Latvijas Nacionālā bibliotēka (LNB)) – łotewska biblioteka narodowa z siedzibą w Rydze, narodowa instytucja kultury podlegająca Ministerstwu Kultury, założona jako Państwowa Biblioteka Łotwy w 1919 roku, po włączeniu Łotwy w skład ZSRR, działała jako Biblioteka Łotewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej a po odzyskaniu niepodległości, od 1992 roku, funkcjonuje jako Biblioteka Narodowa Łotwy.
    Pasmo pracy anteny – zakres częstotliwości, dla którego wybrana cecha, właściwość anteny spełnia założone z góry wymagania. w istocie często definiuje się pasmo pracy dla jednego określonego parametru nie formułując specjalnych wymagań w stosunku do innych parametrów, których znaczenie jest w tym właśnie zastosowaniu mniej istotne.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Antena – urządzenie zamieniające fale elektromagnetyczne na sygnał elektryczny i odwrotnie. Jest niezbędnym elementem składowym każdego systemu radiokomunikacji. W XX w. najbardziej rozpowszechnione były anteny odbiorników radiowych i telewizyjnych; w XXI w. antena częściej kojarzona jest z elementem wyposażenia radia samochodowego, bezprzewodowych sieci komputerowych lub z odbiorem sygnałów TV z satelitów.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama