Anna Seniuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anna Seniuk-Małecka (ur. 17 listopada 1942 w Stanisławowie) – polska aktorka teatralna i filmowa, profesor sztuk teatralnych (1998), od 1998 profesor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

Potop – polski film kostiumowy z 1974 roku w reżyserii Jerzego Hoffmana, będący trzecią ekranizacją powieści Henryka Sienkiewicza pod tym samym tytułem. Akcja filmu toczy się podczas potopu szwedzkiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a jego głównym bohaterem jest awanturniczy chorąży Andrzej Kmicic, który zostaje okryty hańbą wskutek podpalenia wsi oraz kolaboracji ze środowiskami proszwedzkimi; wskutek tego zmienia swe nazwisko, pod którym próbuje naprawić swe krzywdy i przeżywa zmianę swej osobowości.Egzamin z życia - polski serial obyczajowy, emitowany w TVP 2 od 6 marca 2005 do 1 czerwca 2008. Opowiada o losach grupy przyjaciół - absolwentów liceum z jednej z podwarszawskich miejscowości. Pierwszy sezon koncentrował się na problemach związanych z naturą młodych ludzi i ich konfliktach z otoczeniem, kolejne serie pokazują ich losy po przeprowadzce do Warszawy. Obecnie emitowane są powtórki w TVP Polonia i TVP Seriale.

Życiorys[ | edytuj kod]

Dzieciństwo spędziła w Krzeszowicach, Jawiszowicach i w Zatorze pod Oświęcimiem. Później mieszkała w Krakowie, gdzie uczęszczała do VII Liceum Ogólnokształcącego im. Zofii Nałkowskiej, mieszczącego się wówczas przy ulicy Michałowskiego, a następnie podjęła studia w szkole teatralnej, choć początkowo myślała o studiach z zakresu konserwacji zabytków bądź historii sztuki.

Ja to mam szczęście – polski serial komediowy w reżyserii Sylwestra Jakimowa, powstały na podstawie francuskiego serialu Que du bonheur.Żółw – polski, obyczajowy film krótkometrażowy z 1973 roku w reżyserii Andrzeja Kotkowskiego, na podstawie opowiadania Marka Nowakowskiego.

W 1964 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i zadebiutowała na scenie rolą Irmy w Wariatce z Chaillot J. Giraudoux w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 1964–1970 była aktorką Starego Teatru w Krakowie. Następnie wchodziła w skład zespołów Teatru Ateneum (1970–1974, 1991–2003), Teatru Powszechnego w Warszawie (1977–1982) i Teatru Polskiego (1982–1991). Od roku 2003 występuje w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Wariatka z Chaillot (fr. La Folle de Chaillot) – dramat autorstwa Jeana Giraudoux, dokończony (z uwagi na śmierć autora) przez Louisa Jouveta.

Występowała także w Teatrze Telewizji, w filmach i w licznych serialach. Niezapomnianą kreację aktorską Magdy Karwowskiej stworzyła w jednym z najpopularniejszych polskich seriali telewizyjnych: Czterdziestolatku i Czterdziestolatku 20 lat później w reżyserii Jerzego Gruzy. Współpracuje z Teatrem Polskiego Radia od lat 70. XX w. Do tej pory zagrała ponad 40 ról radiowych, wśród nich znalazły się także słuchowiska dla dzieci.

Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie – teatr założony w 1944 roku z siedzibą przy ulicy Jana Zamoyskiego 20 w Warszawie.Awantura o Basię – polski film z 1995 roku, zrealizowany na podstawie powieści Kornela Makuszyńskiego pod tym samym tytułem.

Otrzymała wiele nagród. W 1979 została nagrodzona Nagrodą Prezesa Rady Ministrów II stopnia za kreacje aktorskie. Laureatka Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 1991/1992, za rolę Dulskiej w Moralności Pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej w Teatrze TV i Nagrody im. Ireny Solskiej (2016).

Pszczółka Maja – austriacko-japońsko-niemiecko-portugalsko-hiszpańsko-kanadyjski serial animowany (anime) dla dzieci. Składa się z dwóch serii po 52 odcinki. Bardzo popularny w Polsce w latach 80. i 90. XX wieku. Oparty na książce niemieckiego pisarza Waldemara Bonselsa, Pszczółka Maja i jej przygody wydanej po raz pierwszy w 1912 roku. Książka została zaadaptowana na serial (jap.) Mitsubachi Māya no bōken w 1975.Gąszcz – polski film fabularny z 1974 r., w reżyserii Andrzeja Konica. Film ten należy do cyklu Najważniejszy dzień życia.

Tytuł naukowy profesora uzyskała 22 lipca 1998.

Życie prywatne[ | edytuj kod]

Była żoną polskiego kompozytora Macieja Małeckiego (rozwód w 1994 roku), z którym ma dwójkę dzieci: syna Grzegorza (aktora) i córkę Magdalenę (muzyka).

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Zacne grzechy - polska komedia kostiumowa z 1963 roku na podstawie powieści Siedem zacnych grzechów głównych Tadeusza Kwiatkowskiego.
Maria Kazimiera de La Grange d’Arquien, Marysieńka (ur. 28 czerwca 1641 lub wcześniej w Nevers, zm. 30 stycznia 1716 w Blois) – królowa Polski, żona króla Jana III Sobieskiego.
Pokój 107 – polski serial komediowy w reżyserii Mirosława Dembińskiego wyprodukowany przez Telewizję Polską w 1997 roku. Fabuła przedstawia losy studentów, mieszkańców warszawskiego akademika.
IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
Profesor sztuki – tytuł w zakresie danej dziedziny sztuki, odpowiadający tytułowi naukowemu profesora określonej dziedziny nauki.
Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.
Aleksander Zelwerowicz (ur. 14 sierpnia 1877 w Lublinie, zm. 18 czerwca 1955 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, dyrektor teatru, pedagog, mąż reżyserki Krystyny Severin-Zelwerowicz.

Reklama