Anna Amalia Pruska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anna Amalia Pruska (ur. 9 listopada 1723, zm. 30 marca 1787) – wszechstronnie wykształcona księżniczka pruska i utalentowana kompozytorka.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Opactwo w Quedlinburgu (Kwedlinburgu) – dawny klasztor kanoniczek w miejscowości Quedlinburg na terenie Niemiec, założony w pierwszej połowie IX w., przejęty przez protestantów w XVI w., ostatecznie zlikwidowany na początku XIX w. W średniowieczu opactwo stanowiło ważne centrum polityczne i kulturalne, szczególnie w okresie panowania dynastii Ludolflingów, której przedstawiciele byli z nim blisko związani. Przez cały okres istnienia stanowiło centrum samodzielnego księstwa Rzeszy, na którego czele stała ksieni kwedlinburska. Obecnie romańska zabudowa dawnego opactwa (w tym kolegiata św. Serwacego) stanowi część zespołu miejskiego wpisanego na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Życiorys[ | edytuj kod]

Anna Amalia była jednym z 8 żyjących, spośród 14 dzieci króla Fryderyka Wilhelma I Hohenzollerna i królowej Zofii Doroty Hanowerskiej. Jej bratem był m.in. król Fryderyk II Wielki, a siostrą Wilhelmina Pruska. Jak podaje w swoich pamiętnikach Wilhelmina ciąża, za sprawą której Anna Amalia przyszła na świat nie została wykryta przez lekarzy królewskich, którzy orzekli, że „ta przypadłość ma inną przyczynę, bardzo przykrą, ale niegroźną”. Księżniczka przyszła na świat jedynie w obecności króla i pokojówki imieniem Ramen (jak miało się okazać, była donosicielką króla, to za jej sprawą wyszło na światło dzienne wiele tajemnic królowej).

Gilotyna – przyrząd służący do wykonywania kary śmierci poprzez ścięcie głowy za pomocą dużego, ciężkiego (ok. 40 kg) noża o skośnym ostrzu, który opada pionowo pod wpływem grawitacji na szyję skazańca, unieruchomionego w ramie gilotyny.Christoph Schaffrath (ur. 1709 w Hohnstein niedaleko Drezna, zm. 17 lutego według gazety Berlinische Nachrichten lub po 5 listopada 1763 w Berlinie) – niemiecki kompozytor późnobarokowy.

Prawdopodobnie w 1743, Anna Amalia poślubiła w tajemnicy barona Fryderyka von der Trencka (1727-1794), człowieka, którego przygody zainspirowały m.in. Wiktora Hugo i Woltera. Od 1744 roku w pałacu Anny Amalii tworzył kompozytor Christoph Schaffrath (1709-1763). Kiedy brat Anny Amalii, od 1740 roku król Prus Fryderyk Wielki odkrył, że jego siostra jest mężatką i spodziewa się dziecka, wysłał ją do klasztoru w Quedlinburgu (miejsca, gdzie wysyłano wysoko urodzone damy, aby rodziły swoje nieślubne dzieci). Małżeństwo Anny Amalii zostało anulowane, a jej mąż został uwięziony na kolejnych dziesięć lat. Małżonkowie jednak pisali do siebie do samej śmierci Amalii.

Victor Marie Hugo fr: [viktɔʀ maʀi ygo], Wiktor Hugo (ur. 26 lutego 1802 w Besançon, zm. 22 maja 1885 w Paryżu) – francuski pisarz, poeta, dramaturg i polityk. Jeden z najważniejszych twórców literatury francuskiej i czołowy przedstawiciel romantyzmu francuskiego. International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

W 1756 brat Anny Amalii, król Prus, mianował siostrę ksienią klasztoru w Quedlinburgu, co uczyniło z niej bogatą kobietę. Anna Amalia spędzała jednak większość czasu w Berlinie, gdzie patronowała kompozytorom i muzykom.

Przebywający w Paryżu von der Trenck został w okresie terroru w czasie rewolucji francuskiej wzięty za pruskiego szpiega i zgilotynowany (siedem lat po śmierci Anny Amalii).

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wilhelmina von Bayreuth, Pamiętniki, Warszawa 1973.
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Fryderyka Zofia Wilhelmina Pruska (ur. 3 lipca 1709 w Poczdamie, zm. 14 października 1758 w Bayreuth) – księżniczka pruska i późniejsza margrabina Bayreuth.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Rewolucja francuska (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji w latach 1789–1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.
    LIBRIS (Library Information System, pol. System Informacyjny Bibliotek) szwedzki katalog rozproszony utrzymywany przez Narodową Bibliotekę Szwecji w Sztokholmie. Umożliwia wyszukiwanie 6,5 milionów tytułów.
    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).

    Reklama