Anatol Starszy z Optiny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anatol, imię świeckie: Aleksiej Mojsiejewicz Ziercałow (ur. 24 marca 1824 w Bobylach, zm. 15 grudnia 1893 w Kozielsku) – święty mnich prawosławny, jeden z Świętych Starców Optyńskich.

Imię zakonne − imię przyjmowane w katolickich zakonach i zgromadzeniach zakonnych po przejściu okresu pierwszej próby − postulatu, podczas obłóczyn, jak również w klasztorach (monasterach) prawosławnych w momencie postrzyżyn mniszych małej schimy.Ambroży z Optiny, imię świeckie: Aleksandr Michajłowicz Grenkow (ur. 23 listopada 1812 w Lipowicy Wielkiej – zm. 21 października 1891 w Pustelni Optińskiej) – święty mnich prawosławny, jeden z Soboru Świętych Starców Optyńskich.

Życiorys[ | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie diakona prawosławnego, wychowywany był w duchu surowej religijności. Ukończył seminarium duchowne w Kałudze, jednak nie przyjął święceń kapłańskich. Wówczas ciężko zachorował i złożył ślub, że jeśli wyzdrowieje, wstąpi do monasteru. Spełnił go w lipcu 1853, udając się do Pustelni Optyńskiej. Został tam jednym z uczniów duchowych starca Makarego, a po jego śmierci - starca Ambrożego. 17 listopada 1862 złożył śluby wieczyste z imieniem Anatol. Pracował w monasterskiej kuchni i opiekował się pielgrzymami przybywającymi do klasztoru.

Święty mnich (cs. преподобный) – jeden z tytułów świętych funkcjonujących w hagiografii prawosławnej. Tytuł ten przysługuje tym świętym, którzy zostali kanonizowani z powodu szczególnie bogobojnego i ascetycznego życia, jakie prowadzili będąc członkami wspólnot monastycznych. Cerkiewnosłowiański termin преподобный sugeruje, iż osoby te stały się całkowicie podobne, w zachowaniu i relacjach z innymi ludźmi, do Chrystusa poprzez porzucenie życia świeckiego, stosowanie praktyk ascetycznych, postów i szczególną rolę modlitwy w życiu.Archimandryta (gr. archimandrites - przełożony owczarni) – w okresie wczesnego chrześcijaństwa opiekun klasztorów na terenie danej diecezji. Obecnie tytułu tego używa się w cerkwi prawosławnej i w niektórych wschodnich Kościołach katolickich.

Starzec Ambroży, widząc jego serdeczność w odniesieniu do ludzi świeckich, przygotowywał go stopniowo do przyjęcia obowiązków starca. Jednak dopiero w 1870 Anatol został hieromnichem, po czym po roku uzyskał godność archimandryty, co łączyło się z wyznaczeniem do funkcji przełożonego monasteru Chrystusa Zbawiciela w Orle. Zakonnik odmówił jednak jej przyjęcia, pragnąc pozostać w Pustelni Optyńskiej. W 1874 został przełożonym podległego jej skitu św. Jana Chrzciciela. Starzec Ambroży polecił mu również objąć szczególną opieką żeński monaster w Szamordinie, którą to funkcję pełnił przez 21 lat.

Monaster albo monastyr (ze staroruskiego od gr. μοναστήριον monasterion) – tradycyjna nazwa klasztoru w Kościołach wschodnich.Makariusz, imię świeckie: Michaił Nikołajewicz Iwanow (ur. 20 listopada 1788 w Orle – zm. 7 września 1860 w Kozielsku) – święty mnich prawosławny, jeden z świętych starców Pustelni Optyńskiej.

Zmarł 15 grudnia 1893 po krótkiej chorobie.

Kanonizowany 26 lipca 1996 razem z innymi starcami optyńskimi. Jest określany jako Anatol Starszy dla odróżnienia od innego świętego mnicha Pustelni Optyńskiej noszącego to samo imię.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Преподобный Анатолий Старший, Оптинский




  • Warto wiedzieć że... beta

    Postrzyżyny mnisze – w prawosławiu obrzęd przyjęcia posłusznika do stanu mniszego. Jego forma jest identyczna dla wszystkich Cerkwi autokefalicznych.
    Kozielsk (ros. Козельск) – miasto w obwodzie kałuskim Rosji, położone nad rzeką Żyzdrą, 72 km na południowy zachód od Kaługi. Liczy 19,5 tysiąca mieszkańców.
    Diakonat (gr. διάκονος diákonos ‘sługa’) – pierwszy z trzech stopni święceń sakramentalnych w katolicyzmie i prawosławiu oraz trzecia posługa urzędu duchownego w Kościołach protestanckich.
    Prawosławie – doktryna ortodoksyjnego (gr. ὀρθόδοξος – prawdziwie, prawidłowo wierzący) Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła katolickiego, powstałych w wyniku rozłamu w chrześcijaństwie z 1054 roku (tzw. schizmy wielkiej – co uznaje się historycznie bardziej uzasadnione niż pojęcie tzw. schizmy wschodniej).
    Starzec - począwszy od starożytności chrześcijańskiej, szczególnie w tradycji wschodniej, doświadczony mnich uczący życia duchowego nowych adeptów życia mniszego i ascezy. Tzw. starczestwo było silnym ruchem duchowym w Rosji XIX w. Starcami, którzy na trwałe wpisali się w duchowość rosyjską byli m.in. Nil Sorski oraz Serafin z Sarowa. Żyjąc w odosobnieniu, w pustelniach byli starcy celem pielgrzymek wielu postaci znaczących w społeczeństwie, w kulturze, sztuce.

    Reklama