Amunicja morska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Amunicja morska – rodzaj amunicji stanowiący uzbrojenie jednostek pływających. Zalicza się do niej:

Torpeda – rodzaj broni podwodnej, poruszający się pod wodą za pomocą własnego napędu pocisk, służący do niszczenia za pomocą wbudowanego ładunku wybuchowego jednostek nawodnych lub podwodnych przeciwnika. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy drętwokształtnych – Torpediniformes, rzędu ryb chrzęstnoszkieletowychArtyleria okrętowa – broń artyleryjska stanowiąca uzbrojenie okrętów. W okresie od około XVII wieku do połowy XX wieku była ona podstawowym rodzajem uzbrojenia okrętów, stanowiącym o ich sile bojowej. Obecnie, w obliczu rozwoju broni rakietowej, artyleria okrętowa ma znaczenie drugorzędne, aczkolwiek w zredukowanej ilości nadal pozostaje istotnym i niezastąpionym elementem ich uzbrojenia.
  • torpedy;
  • bomby głębinowe;
  • wszystkie miny morskie;
  • amunicję do dział okrętowych.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

    Encyklopedia Techniki Wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1978, s. 22.





    Reklama