• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Amunicja artyleryjska

    Przeczytaj także...
    Ładunek miotający – ściśle określona ilość wybuchowego materiału miotającego (np. prochu czarnego lub prochu bezdymnego), wykorzystana do oddania strzału (miotania pocisku) z broni palnej.Zapalnik – urządzenie zapalające lub powodujące wybuch materiału wybuchowego. Dzięki niemu fala detonacyjna przechodzi na główny materiał wybuchowy, który sam trudno detonuje.
    Flegmatyzator – substancja flegmatyzująca, tj. zmniejszająca wrażliwość materiału wybuchowego na bodźce mechaniczne takie jak tarcie czy uderzenie. Przykładami flegmatyzatorów mogą być: ziemia okrzemkowa stosowana do absorbowania nitrogliceryny, wszelkiego rodzaju woski, kwasy tłuszczowe, polimery. Flegmatyzatory używa się głównie do obniżania wrażliwości silnych kruszących materiałów wybuchowych, takich jak pentryt, heksogen czy oktogen. Arkusze specjalnej bibuły nasyconej cerezyną lub parafiną są zewnętrznymi flegmatyzatorami ładunków miotających.

    Amunicja artyleryjska - naboje przeznaczone do strzelania z broni artyleryjskiej (a więc o kalibrze równym lub większym 20 mm), oraz ich części.

    Do amunicji artyleryjskiej zaliczamy:

  • pociski artyleryjskie;
  • zapalniki;
  • łuski;
  • ładunki miotające;
  • zapłonniki;
  • podsypki;
  • przybitki;
  • flegmatyzatory;
  • przyćmiewacze;
  • odmiedzacze.
  • W zależności od sposobu ładowania wyróżnia się:

  • naboje scalone (zespolone)
  • naboje składane (dzielone)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.
  • Pocisk artyleryjski - główny element naboju artyleryjskiego, którego podstawowym przeznaczeniem jest niszczenie siły żywej, sprzętu i umocnień nieprzyjaciela, zapalanie obiektów, oświetlanie lub zadymianie terenu, wskazywanie celów, rozrzucanie ulotek itp. Pocisk artyleryjski ma najczęściej postać skorupy wypełnionej materiałem wybuchowym, zapalającym lub inną zawartością w zależności od przeznaczenia (ulotki, mieszanina oświetlająca z proszku magnezowego, itp.) Współcześnie stosuje się także pociski przeciwpancerne podkalibrowe, które wykonane są z litego metalu, mogą jednak zawierać one niewielką ilość substancji pirotechnicznej do oznaczania toru lotu, tzw. smugacz.Zapłonnik - urządzenie powodujące zapłon ładunku napędowego (w silniku rakietowym) lub ładunku miotającego (w nabojach artyleryjskich).




    Warto wiedzieć że... beta

    Kaliber broni - najmniejsza średnica przewodu lufy broni palnej. Pod uwagę nie bierze się zakończenia lufy, które, np. w garłaczu, może rozszerzać się lejkowato. W przypadku luf gwintowanych kaliber broni oznacza średnicę lufy mierzoną na polach gwintu.
    Amunicja zespolona (amunicja scalona) - rodzaj amunicji do broni palnej, w której pocisk, ładunek miotający (prochowy) i spłonka połączone są w całość za pomocą łuski.
    Łuska (gilza) – część naboju, służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki. W nabojach zespolonych służy do umocowania pocisku. Zabezpiecza i uszczelnia komorę nabojową podczas strzału.
    Przyćmiewacz – dodatkowy element ładunku miotającego mający na celu ograniczenie błysku wystrzału podczas strzelań nocnych. Umieszczany jest w łusce naboju artyleryjskiego celem Stosuje się przyćmiewacze o działaniu utleniającym, m.in. saletrę amonową lub potasową, dzięki którym następuje całkowite spalenie składników palnych gazów prochowych, oraz przyćmiewacze, które podwyższają temperaturę zapłonu gazów prochowych. Do nich zalicza się chloran potasu lub sodu, siarczan potasu i sodu. Przyćmiewacze utleniające podnoszą temperaturę gazów prochowych w lufie, przez co doprowadzają do szybszego jej zużycia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.707 sek.