Amnezja organiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Amnezja organiczna, amnezja (gr. Ἀμνησία, amnesia) – całkowity lub czasowy zanik pamięci deklaratywnej.

PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Wyróżnia się 2 typy amnezji:

  • Amnezja następowa – typ amnezji polegający na utracie zdolności zapamiętywania nowych informacji.
  • Amnezja wsteczna – amnezja polegająca na utracie pamięci w odniesieniu do zdarzeń, których dana osoba była świadkiem przed urazem, będącym powodem amnezji. Może wystąpić w postaci psychogennej jako fuga dysocjacyjna.
  • Czasem wymieniana jest niepamięć środczesna (amnesia congrada). Jest to całkowita niepamięć w trakcie głębokich zaburzeń świadomości.

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.PMCID (ang. PubMed Central Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego cytowanego artykułu naukowego bazy PubMed Central.

    Całkowitą lub przejściową amnezję może spowodować uraz głowy (amnezja pourazowa). Amnezja (ostra, nieodwracalna) występuje również w chorobie Alzheimera. Należy również do skutków ubocznych terapii elektrowstrząsowej.

    Amnezję wywołuje się w znieczuleniu ogólnym w celu:

  • zniesienia czucia i reakcji na ból,
  • wyłączenia świadomości aktualnych zdarzeń,
  • utraty zapamiętywania aktualnych zdarzeń, często występuje niepamięć wsteczna.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • amnezja dysocjacyjna
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Angelica Staniloiu, Hans J. Markowitsch, Towards Solving the Riddle of Forgetting in Functional Amnesia: Recent Advances and Current Opinions, „Frontiers in Psychology”, 3, 2012, DOI10.3389/fpsyg.2012.00403, ISSN 1664-1078, PMID23125838, PMCIDPMC3485580 [dostęp 2017-09-05].
    2. Kevin Walsh, David Darby: Neuropsychologia kliniczna. Sopot: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2014, s. 115. ISBN 978-83-7489-540-8.
    3. A Grinshpoon i inni, Delayed amnesia and disorientation after electroconvulsive treatment., „Journal of Psychiatry and Neuroscience”, 17 (5), 1992, s. 191–193, ISSN 1180-4882, PMID1489760, PMCIDPMC1188454 [dostęp 2017-09-05].

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Terapia elektrowstrząsowa (EW, ang. electroconvulsive therapy, ECT) - psychiatryczna terapia szokowa polegająca na przepuszczeniu przez mózg pacjenta prądu elektrycznego o napięciu do 450 V i natężeniu do 0,9 A.Niepamięć następcza – jeden z rodzajów utraty pamięci dotyczący wydarzeń, które zaistniały po wystąpieniu amnezji. Jej powodem może być zażycie zbyt dużej ilości leków, uzależnienie od alkoholu czy depresja. Niepamięć następczą można stwierdzić, kiedy po odzyskaniu przytomności chory mówi coś, lecz zaraz o tym zapomina.




    Warto wiedzieć że... beta

    Fuga (fuga dysocjacyjna, ucieczka histeryczna) to dysocjacyjne zaburzenie nerwicowe, w którym występują ucieczkowe działania impulsywne, których dana osoba nie potrafi w żaden sposób wyjaśnić (mimo rzeczywistych szczerych chęci).
    Choroba Alzheimera (AD) – najczęstsza postać otępienia, nieuleczalna i postępująca choroba neurodegeneracyjna, prowadząca do śmierci pacjenta. Opisał ją po raz pierwszy niemiecki neuropatolog Alois Alzheimer w 1906, od nazwiska którego ją nazwano. Najczęściej spotyka się ją u osób po 65. roku życia, aczkolwiek rzadziej pojawia się też wcześniej. W 2006 na świecie cierpiało na nią około 26,6 miliona osób. Przewiduje się, że w 2050 dotknie ona jednej osoby na 85 ludzi.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Znieczulenie ogólne — kontrolowane, odwracalne (czasowe) i całkowite zniesienie bólu, świadomości i odruchów obronnych osoby znieczulanej. Od czasu wprowadzenia eteru popularnie nazywane narkozą (nazwa historyczna). Znieczulenie ogólne polega na okresowym zahamowaniu czynności ośrodkowego układu nerwowego przy jednoczesnym utrzymaniu funkcji ośrodków podtrzymujących życie (np. ośrodka oddechowego odpowiadającego za regularne oddychanie). W stan taki wprowadza się pacjentów przed bardzo bolesnymi zabiegami, np.: operacje chirurgiczne, nastawianie złamanych kości, usuwanie zębów i niektóre zabiegi diagnostyczne. Substancje służące do wprowadzania człowieka w stan znieczulenia ogólnego nazywa się anestetykami, a specjalność lekarska zajmująca się znieczuleniami to anestezjologia.

    Reklama