Amfidamas (syn Likurga)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Amfidamas – syn Likurga, króla Tegei. Postać z mitologii greckiej.

Robert Graves (ur. 24 lipca 1895 w Wimbledonie, zm. 7 grudnia 1985 w Dejà, Majorka) – angielski poeta, prozaik i badacz mitologii. Syn irlandzkiego pisarza Alfreda Gravesa.Cefeusz (także Cefeusz Arkadyjczyk, Kefeus, gr. Κηφεύς Kēpheús, Κηφέας Kēphéas, łac. Cepheus) – w mitologii greckiej Argonauta i król Tegei w Arkadii.

Amfidamas był synem Likurga, króla Tegei i Kleofyle (lub Euronyme). Miał trzech braci Ankajosa, Epochosa i Iasosa. Według Apolloniusza Rodyjskiego wziął udział w wyprawie Argonautów, przy czym Apolloniusz uważa go za brata Cefeusza, syna Aleosa. Sternikiem tej wyprawy był, według zgodnego świadectwa Apolloniusza i Apollodora, brat Amfidamasa Ankajos. Amfidamas był ojcem Melaniona, który poślubił córkę jego brata Iasosa, Atalantę. Amfidamas miał też dwie córki: Artibia (lub Antibia) została żoną władcy Myken Stenelosa, Antimache wyszła za Eurysteusa.

Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Apollonios z Rodos, Apolloniusz Rodyjski (początek III wiek p.n.e. – po 246 p.n.e.) – grecki poeta, trzeci dyrektor Biblioteki Aleksandryjskiej, zastapił na tym stanowisku Kallimacha z Cyreny. Najbardziej znane jego dzieło to poemat epicki w czterech księgach Argonautica opisujący dzieje mitologicznej wyprawy Jazona po złote runo i jego romansu z Medeą. Poemat ten łączy tradycyjne, nawiązujące do Homera wzorce poezji epickiej (tematyka bohaterska, połączenie świata bogów i ludzi, nawiązania do epizodów znanych z Homera) z elementami nowej, aleksandryjskiej poetyki (znacząca rola tematyki miłosnej, zamiłowanie do scen rodzajowych, uczoność i erudycyjność).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Grimal 1987 ↓, s. 381.
  2. Grimal 1987 ↓, s. 38.
  3. Grimal 1987 ↓, s. 46.
  4. Grimal 1987 ↓, s. 326 i 381.
  5. Grimal 1987 ↓, s. 370 i 381.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Robert Graves: Mity greckie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974.
  • Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01069-0.
  • Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.Mykeny (nowogr. Μυκήνες Mykḗnes, starogr. Μυκῆναι Mykēnai) – starożytne miasto greckie znajdujące się w północno-wschodniej części Peloponezu. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. ośrodek kultury mykeńskiej. Według mitologii, Mykeny założył Perseusz - założyciel dynastii Perseidów. Miasto było zamieszkane przez Achajów. Około 1100 p.n.e. cytadela została zdobyta przez Dorów. Po zniszczeniu przez nich straciło znaczenie. Jednym z mitycznych królów Myken był Agamemnon z rodu Atrydów, zdobywca Troi. Tradycja i wyniki badań naukowych wskazują, że Mykeny były głównym ośrodkiem politycznym Grecji epoki brązu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Atalanta (gr. Ἀταλάντη Atalántē) – w mitologii greckiej piękna uczestniczka łowów kalidońskich, której Meleager przyznał głowę dzika.
    Eurysteus (Eurysteusz) – wnuk Perseusza. Został królem Myken, ponieważ Hera przyśpieszyła jego narodziny opóźniając przyjście na świat jego kuzyna, Heraklesa, gdyż zazdrosna o dziecko Alkmeny nie chciała, by to ono zgodnie z obietnicą Zeusa zostało w przyszłości królem w Mykenach. Dla Eurysteusa Herakles musiał wykonać dwanaście prac, w ramach pokuty za zabicie własnej żony i dzieci.

    Reklama