Amfiaraos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Amfiaraos – wieszczek i tłumacz snów w mitologii greckiej. Był synem Ojklesa i Hypermnestry oraz ojcem Eurydyki, Amfilochosa i Alkmeona. Według niektórych podań jego synami byli także Tiburtus, Koras i Katillus. Był ulubieńcem Zeusa i Apolla.

Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Był wojownikiem i wodzem znanym z uczciwości i męstwa oraz pobożności. Brał udział w polowaniu na dzika kalidońskiego. Był wówczas uzbrojony w łuk. W czasie sporów, które wybuchły na początku jego panowania w Argos zabił ojca Adrastosa, Talaosa i wypędził Adrastosa. Potem był władcą Argos wspólnie z Adrastosem, z którym pojednał się po długich sporach. Amfiaraos zrobił to szczerze, ale Adrastos wciąż czuł urazę. Później Adrastos oddał Amfiaraosowi rękę swojej siostry, Eryfili, której obaj przyznali prawo do rozstrzygania w przyszłości wszelkich zatargów między nimi. Ta ugoda sprowadziła na niego śmierć. Adrastos obiecał Polinikowi, że wprowadzi go znów na tron w Tebach. Poprosił szwagra o udział w wyprawie, jednakże Amfioraos dzięki swojemu darowi jasnowidzenia znał jej tragiczne zakończenie i próbował odwieść Adratosa od tego pomysłu. Polynejkes za radą Ifisa podarował Eryfili naszyjnik Harmonii. Przekupiona tym podarunkiem Eryfile jako rozjemczyni w sporach stanęła po stronie Adratosa. Amfiaraos wbrew swojej woli musiał wyruszyć na wyprawę siedmiu przeciw Tebom. Przed wyruszeniem kazał synom obiecać, że pomszczą go, zabijając matkę i organizując drugą wyprawę przeciw Tebom, która miała być zwycięska.

Harmonia (gr. Ἁρμονία Harmonía, łac. Concordia) – grecka personifikacja ładu i symetrii. W dobie hellenizmu również: porządku, zgody i łączności. Jako bóstwo patronowała prawdziwej miłości.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Przy przejściu przez Nemeę członkowie wyprawy poprosili Hypsipyle, niewolnicę, która opiekowała się synem króla, Ofeltesem, by wskazała im źródło, aby mogli ugasić pragnienie. Hypsypile położyła na chwilę dziecko koło źródła, a wąż który go strzegł, oplótł je i zadusił. Amfiatraos przepowiedział, iż jest to zły znak: wyprawa zakończy się klęską a wodzowie polegną. Członkowie wyprawy wzięli udział w igrzyskach ku czci Ofeltesa nazwanych potem nemejskimi. Amfiatraos zdobył nagrodę w skoku i rzucie dyskiem. Dzięki swojej mądrości uzyskał przebaczenie rodziców Ofeltesa dla Hypsipyle. Amfiaraos odegrał także dużą rolę w walkach w Tebach. Gdy jeden z siedmiu, Tydeus, został zraniony w brzuch przez Melanipposa, Amfiaraos zabił Melanipposa, uciął mu głowę i zaniósł Tydeusowi. Ten rozłupał ją i zjadł mózg. W zamieszaniu Amfiaraos uciekł na brzeg Ismenosa i w chwili gdy już go doganiał Periklymenos, Zeus jednym ciosem piorunu rozwarł przed nim ziemię i pochłonął Amfiaraosa, jego konie, rydwan i woźnicę. Po śmierci czczony był m.in. w Argos i Oropos w Attyce, gdzie jako bóg miał się wyłonić spod ziemi.

Siedmiu przeciw Tebom (gr. Ἑπτὰ ἐπὶ Θήϐας Heptá epí Thḗbas) – w mitologii greckiej wyprawa siedmiu wodzów w obronie praw do tronu Polinika, który walczył ze swoim bratem Eteoklesem. W wyprawie uczestniczyli:Apollo (gr. Ἀπόλλων Apóllōn, zwany też Φοῖβος Phoibos "Jaśniejący", łac. Apollo) – w mitologii greckiej syn Zeusa i Leto. Urodził się na wyspie Delos. Był bliźniaczym bratem Artemidy. Uważany za boga piękna, światła, życia, śmierci, muzyki, wróżb, prawdy, prawa, porządku, patrona sztuki i poezji, przewodnika muz (Ἀπόλλων Μουσηγέτης Apóllōn Mousēgétēs). Przebywał na Parnasie, skąd zsyłał natchnienie.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Graves R., Mity greckie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1982, ​ISBN 83-06-02284-X
  • Grimal P., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław 1987, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, ​ISBN 83-04-01069-0
  • Hypermnestra (gr. Hypermnestra, Hypermestra) – w mitologii greckiej królewna, jedna z Danaid. Na rozkaz ojca, Danaosa, miała zabić swojego męża, Linkeusa, podczas nocy poślubnej, ale nie uczyniła tego. Pozwoliła mu uciec, wskutek czego została ukarana przez ojca. Po pewnym czasie ojciec wybaczył córce, a ta ponownie zamieszkała z mężem.Zeus (także Dzeus, stgr. Ζεύς Zeús, nowogr. Δίας Días, łac. Iupiter, Iuppiter) – w mitologii greckiej najwyższy z bogów. Syn Kronosa i Rei. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Brat Hestii, Demeter, Hery (również jej mąż), Posejdona i Hadesa. Władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowały go nimfy górskie i koza Amaltea.




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Store Norske leksikon (Wielka encyklopedia norweska) - norweska encyklopedia w języku bokmål. Powstała po fuzji dwóch dużych, tworzących encyklopedie i słowniki wydawnictw norweskich Aschehoug i Gyldendal w 1978 roku, które utworzyły wydawnictwo Kunnskapsforlaget. Były cztery wydania papierowe: pierwsza w latach 1978-1981 w 12 tomach, druga w latach 1986-1989 w 15 tomach, trzecia w latach 1995-1999 w 16 tomach i czwarta w latach 2005-2007 w 16 tomach. Ostatnie wydanie zawierało 150 tys. haseł i 16 tys. ilustracji i zostało opublikowana przy wsparciu finansowym stowarzyszenia Fritt Ord. W 2010 roku ogłoszono, że nie będzie już wydań papierowych encyklopedii. Encyklopedia dostępna jest on-line od 2000 roku, a od 2009 roku może być edytowane przez użytkowników. Kunnskapsforlaget korzysta jednak z pomocy ekspertów przy sprawdzaniu treści zamieszczonych przez czytelników.
    Adrastos (gr. Ἄδραστος Ádrastos, łac. Adrastus) – w mitologii greckiej król Argos, greckiego miasta w Argolidzie.
    Tydeus – postać z mitologii greckiej. Był synem Ojneusa i przyrodnim bratem Meleagra. Był chroniony przez Atenę, która chciała dać mu nieśmiertelność.
    Erifyle, Eryfila (gr. Ἐριφύλη) – postać w mitologii greckiej, związana z podaniem o wyprawie Siedmiu przeciw Tebom.
    Polinik (także Polinejkes, gr. Пολυνείκης Polyneíkēs, łac. Polynaeces, ‘kłótnik’, ‘swarliwy’) – w mitologii greckiej królewicz tebański, uczestnik wyprawy siedmiu przeciw Tebom.
    Dzik kalidoński (gr. Καλυδώνιος Κάπρος Kalydṓnios Kápros lub Ὗς Καλυδώνιος Hŷs Kalydṓnios, łac. Aper Calydonius lub Hus Calydonius) – w mitologii greckiej ogromny dzik, jakiego Artemida wysłała na ziemie króla Kalidonu, Ojneusa (w Etolii), który nie złożył należnej jej ofiary.

    Reklama