Aleksy IV Angelos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksy IV Angelos, gr. Αλέξιος Δ' Άγγελος, Aléxios IV Angelos (ur. ok. 1182, zm. 8 lutego 1204) – cesarz bizantyjski od sierpnia 1203 do stycznia 1204.

Fryderyk I Barbarossa (Rudobrody) (ur. ok. 1125, zm. 10 czerwca 1190) – z dynastii Hohenstaufów, syn księcia Szwabii - Fryderyka II i księżniczki Judyty, córki księcia Bawarii Henryka IX Czarnego (zm. 1126) z rodu Welfów, konkurencyjnego w tamtym okresie wobec Hohenstaufów. Po śmierci ojca (1147) przyjął tytuł księcia Szwabii (jako Fryderyk III), 4 marca 1152 został wybrany na króla niemieckiego, a 18 czerwca 1155 został koronowany na Świętego Cesarza Rzymskiego. W latach 1154–1186 był również królem Włoch. W swych rządach wzorował się na najważniejszych cesarzach, między innymi Justynianie I Wielkim i Karolu Wielkim.Gotfryd z Villehardouin (ur. przed 1150, zm. ok. 1212) – marszałek Szampanii, kronikarz i uczestnik IV wyprawy krzyżowej.

Był synem cesarza Izaaka Angelosa i bratankiem Aleksego III Angelosa. W wyniku przewrotu i przejęcia władzy przez stryja w 1195 roku znalazł się wraz z ojcem w więzieniu. W 1201 roku uciekł na zachód Europy i rozpoczął zabiegi o uzyskanie pomocy w odzyskaniu tronu ojca. W czerwcu 1203 roku stanął z wojskami IV krucjaty pod murami Konstantynopola. Po ucieczce stryja Aleksego III został 1 sierpnia 1203 roku koronowany na współcesarza Bizancjum. W targanym wewnętrznymi walkami Konstantynopolu starał się lawirować pomiędzy krzyżowcami a arystokracją bizantyńską. Wtrącony do więzienia w wyniku przewrotu pałacowego 25 stycznia 1204 roku, został z rozkazu Aleksego V Murzuflosa zabity 8 lutego 1204 roku.

Bonifacy I z Monferratu (zm. 4 września 1207) – margrabia Montferratu, dowódca IV wyprawy krzyżowej, król Tesaloniki w latach 1204 – 1207.Ankona (wł. Ancona) – miasto i gmina w środkowych Włoszech nad Adriatykiem. Nazwa pochodzi od greckiego słowa ankon, oznaczającego łokieć. Jest stolicą prowincji o tej samej nazwie i regionu Marche. Miasto położone jest amfiteatralnie na nadmorskich wzgórzach (m.in. Monte Conero 572 m n.p.m.), 180 km na wsch. od Florencji.

Życiorys[ | edytuj kod]

Ucieczka i pierwsze zabiegi o odzyskanie tronu ojca[ | edytuj kod]

Filip Szwabski

Aleksy urodził się w 1183 roku. Po zdetronizowaniu i oślepieniu ojca Izaaka II przez stryja Aleksego III w 1195 roku znalazł się pod strażą w jednym z cesarskich pałaców Konstantynopola. Pod koniec 1200 roku, siostra Aleksego Irena rozpoczęła zabiegi mające na celu ucieczkę Aleksego, którego życie znalazło się w niebezpieczeństwie, z chwilą gdy stryj Aleksy III wyznaczył na swego następcę swego zięcia Teodora Laskarysa. Wiosną 1201 roku osiemnastoletni Aleksy dzięki pomocy siostry wymknął się z Konstantynopola na pizańskim okręcie. Z Ankony, do której dotarł drogą morską, udał się w towarzystwie Ireny, która czekała już nań ze zbrojną eskortą, na dwór szwagra Filipa Szwabskiego do Haguenau nad Renem, dokąd dotarł mniej więcej we wrześniu 1201 roku. Spodziewał się, że potężny szwagier pomoże mu w odzyskaniu tronu ojca.

Fidiasz (stgr. Φειδίας Pheidias, ok. 490 p.n.e. - ok. 430 p.n.e.) – rzeźbiarz grecki, uważany za najwybitniejszego przedstawiciela greckiej rzeźby starożytnej okresu klasycznego. Syn Charmidesa z Aten, uczeń Hageladesa z Aten i Hegiasa z Argos. Przyjaciel i doradca Peryklesa. Kierował pracami rzeźbiarskimi na Akropolu ateńskim (447 p.n.e. - 432 p.n.e.); później działał w Olimpii. Wywarł decydujący wpływ na rozwój greckiej rzeźby monumentalnej.Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).

Pod koniec 1201 roku do Haguenau zjechał także Bonifacy z Montferratu, nowy dowódca przygotowywanej właśnie wyprawy krzyżowej. Pomysł współpracy pojawił się w trakcie prowadzonych na zamku rozmów. Aleksy mógł się spodziewać, że krzyżowcy faktycznie pomogą mu odzyskać tron cesarski. Bonifacy nie mógł nie dostrzec korzyści płynących dla uczestników wyprawy z długu wdzięczności zaciągniętego u nich przez cesarza bizantyńskiego. Rozmowom patronował Filip Szwabski, dziedzic koncepcji politycznych Hohenstaufów: Fryderyka Barbarossy i szczególnie brata Henryka VI, który przed kilkoma laty podjął działania zmierzające do złączenia cesarstw wschodniego i zachodniego w jedno. Na przeszkodzie realizacji planów stała, na razie, słabość ich twórców. Filip Szwabski zaledwie pretendował do tronu cesarskiego, a jego szanse znacznie zmalały po ekskomunice rzuconej nań przez papieża Innocentego III. Bonifacy, chociaż przywódca krucjaty nie miał jednak pieniędzy swego poprzednika, bez których wyprawa już niedługo miała utknąć w martwym punkcie. Aleksy był tylko wygnańcem bez środków i wpływów.

Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.Kazimierz Zakrzewski, pseud. Bobrowski, Nostromo (ur. 4 listopada 1900 w Krakowie, zm. 11 marca 1941 w Palmirach) – polski historyk, czołowy polski bizantynista, związany z lewicą sanacyjną publicysta i działacz syndykalistyczny, główny – obok Jerzego Szuriga – teoretyk polskiego syndykalizmu, analityk systemów totalitarnych.

W lutym 1202 roku Aleksy udał się do Rzymu, by uzyskać akceptację dla swoich roszczeń u Innocentego III. Roztoczył przed zebranymi korzyści płynące dla Stolicy Apostolskiej z objęcia przez niego władzy – możliwości połączenia kościołów wschodniego i zachodniego i odzyskania Ziemi Świętej. Papież orzekł jednak, że kwestia następstwa tronu cesarskiego jest wewnętrzną sprawą dynastyczną i nie dotyczy ani papieża, ani krzyżowców. Misja Aleksego zakończyła się niepowodzeniem.

Niketas Choniates lub Nicetas Choniata (Grecki: Νικήτας Χωνιάτης ur. ok. 1155 zm. w 1215 w Nicea), bizantyński historyk.Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.

Negocjacje z krzyżowcami[ | edytuj kod]

Tymczasem krzyżowcy, którzy z braku koniecznych środków potrzebnych na opłacenie transportu, na długie miesiące utknęli w Wenecji, w listopadzie 1202 roku nieoczekiwanie przeprawili się na przeciwległy brzeg Adriatyku i w zamian za odroczenie należnych płatności zdobyli dla Wenecji utraconą wcześniej Zarę. Ze względu na porę roku utrudniającą żeglugę, następne miesiące spędzili w zdobytym mieście. Na przełomie 1202 i 1203 roku wysłannicy Aleksego i Filipa Szwabskiego stanęli przed dowódcami krucjaty, proponując rozwiązanie nękających ich problemów finansowych. Krzyżowcom do ustalonej z Wenecją kwoty 85 tysięcy marek brakowało 30 tysięcy, Aleksy w zamian za pomoc w odzyskaniu tronu ojca zaoferował 200 tysięcy marek w srebrze i udział w krucjacie na czele 10 tysięcy żołnierzy na własny koszt przez cały rok. Po burzliwych obradach całego rycerstwa, dowódcy krucjaty uzgodnili i zadeklarowali, że akceptują propozycje Aleksego, narzucając reszcie swój punkt widzenia. Część niezadowolonych z obrotu sprawy krzyżowców wycofała się wówczas z udziału w krucjacie. Pod koniec kwietnia armia krzyżowa opuściła Zarę, kierując się na Korfu. W mieście pozostali doża Enrico Dandolo i Bonifacy z Montferratu, oczekujący na Aleksego, który przybył z orszakiem zbrojnych swego szwagra 25 kwietnia 1203 roku.

Enrico (Henryk) Dandolo (ur. ok. 1107, zm. 1205) − doża Wenecji od 21 czerwca 1192 do 1 czerwca 1205 (czasami daty panowania to 1193 - 1205).Mosynopolis (gr.: Μοσυνόπολις, Mosynopolis; bułg.: Месинопол, Mesinopoł) - dawne bizantyńskie miasto w Tracji położone w pobliżu obecnego Komotini.

Na Korfu wybuchł kolejny kryzys, który udało się dowódcom i Aleksemu zażegnać po wielu dyskusjach i złożeniu potwierdzonej przysięgą obietnicy uregulowania wszystkich spraw następcy tronu bizantyńskiego do świętego Michała (29 września) i odpłynięcia w ciągu 15 dni po tej dacie do Syrii. 25 maja armia odpłynęła z Korfu i nie niepokojona przez siły bizantyńskie 24 czerwca przybiła do brzegu pod Konstantynopolem.

Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).Ferdinand Victor Eugène Delacroix (ur. 26 kwietnia 1798 w Saint-Maurice-en-Chalencon, w departamencie Ardèche, we francuskim regionie administracyjnym Rodan-Alpy, zm. 13 sierpnia 1863 w Paryżu) – malarz francuski, przedstawiciel romantyzmu. Sztuki malarskiej uczył się u Pierre-Narcisse Guérina, pozostawał pod silnym wpływem malarstwa Rubensa. Bliski przyjaciel Chopina.

Zdobycie władzy[ | edytuj kod]

Wejście krzyżowców do Konstantynopola, obraz Eugène Delacroix, 1840

Przysłanemu przez Aleksego III posłowi krzyżowcy przekazali ultimatum: jeśli Aleksy III zwróci koronę cesarską jej prawowitemu dziedzicowi, będzie mógł żyć w spokoju i dostatku. 26 czerwca grupa krzyżowców, a wśród nich doża wenecki, Bonifacy z Montferratu i młody Aleksy podpłynęła pod mury miasta, aby przekazać swoje orędzie również wyległym tłumnie na mury mieszkańcom miasta. Bizantyńczycy przyjęli jednak pretendenta do tronu obojętnie, a ktoś zakrzyknął: „Nie wiemy kim on jest”. 5 lipca krzyżowcy rozpoczęli szturm portu wewnętrznego – Złotego Rogu, który w trzy dni później opanowali. 17 lipca zaatakowali miasto od lądu i od morza. Ostatecznie Wenecjanom udało się opanować fragment murów, zostali jednak powstrzymani przez wojska greckie. W nocy Aleksy III, wymknął się z Konstantynopola, a urzędnicy cesarscy osadzili na tronie uwięzionego przez niego, ślepego Izaaka II. Wiadomość o wypadkach w stolicy została przez posłów przekazana do obozu krzyżowców. Izaak II potwierdził wobec posłów przyrzeczenia złożone przez syna. 1 sierpnia Aleksy został koronowany na cesarza i przyjął imię Aleksego IV.

Haguenau (niem. Hagenau, alz. Hàwenàu) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Alzacja, w departamencie Dolny Ren. Miasto leży 25 km na północ od stolicy Alzacji Strasburga. Jest drugim pod względem wielkości miastem w departamencie Dolny Ren (Bas-Rhin), a czwartym regionu Alzacja. Według danych na rok 2010 gminę zamieszkiwało 34280 osób, 188 os./km².Steven Runciman, właściwie Sir James Cochran Stevenson Runciman (ur. 7 lipca 1903 w Northumberland, zm. 1 listopada 2000 w Radway, Warwickshire) - brytyjski historyk i dyplomata. W latach 1940-1947 pracował w brytyjskiej słuzbie dyplomatycznej min. w Grecji, Turcji i Bułgarii. Steven Runciman jest autorem wielu prac poświęconych głównie dziejom średniowiecza. Szczególnie cenne jest jego trzytomowe, przekrojowe dzieło Dzieje wypraw krzyżowych, opublikowane w latach 1951-1954. Wiele uwagi w swych pracach Runciman poświęcał historii Cesarstwa Bizantyjskiego oraz sąsiednich państw, od Sycylii po Syrię.

Sytuacja nowego władcy[ | edytuj kod]

W krótkim czasie cesarze zebrali połowę zadeklarowanej przez Aleksego IV kwoty. Skarbiec świecił jednak pustkami. Europejska część Cesarstwa opowiedziała się po stronie Aleksego III, który z Tracji obserwował rozwój wydarzeń. Aby zebrać potrzebne pieniądze Aleksy IV sięgnął do dóbr osobistych rodziny cesarskiej, ale też ogołocił kościoły stolicy ze złotych i srebrnych sprzętów liturgicznych, co pociągnęło za sobą niezadowolenie biskupów i mieszkańców miasta. Jednocześnie ojciec Aleksego, który posiadał doświadczenie w rządzeniu krajem i poparcie dawnych zwolenników, zaczął tracić światło rozumu, poświęcając całe godziny na słuchanie wróżb i rojeń o odzyskaniu wzroku i rządach nad światem. Niepewność sytuacji powiększały jeszcze akty przemocy ze strony mieszkańców Konstantynopola. Armia przyboczna cesarzy bizantyńskich, po złamaniu jej lojalności wobec zdetronizowanego Izaaka II, przez Aleksego III, nie mogła już stanowić oparcia dla cesarza.

Amalfi – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Salerno. Znajduje się tu Muzeum Papieru.Macedonia (gr. Μακεδονία, mac. Македонија, bułg. Македония) to region geograficzno-historyczny leżący w znacznej części na terenie Grecji, Republiki Macedonii i Bułgarii (niewielkie części regionu znajdują się w Albanii i Serbii). Ma powierzchnię około 67 000 km i liczy niemal 5 milionów mieszkańców. Nazwa regionu i obszar przez niego zajmowany powoduje wiele sporów między Grecją i Republiką Macedonii. Macedonia obejmuje dorzecza rzek Aliakmon, Wardar i Strumy, a także równiny w okolicach Salonik i Serres.
Konstantynopol w średniowieczu (Cristoforos Buondelmonti, Description des îles de l’archipel, Bibliothèque nationale, Paris).

W tych okolicznościach Aleksy IV zwrócił się do dowódców krucjaty o pozostanie armii krzyżowej pod Konstantynopolem do marca następnego roku, co pozwoliłoby mu zgromadzić obiecane środki, a krzyżowcom podjąć działania wojenne w Syrii. Ostatecznie na początku sierpnia podpisano umowę pomiędzy krzyżowcami, Wenecją a Aleksym. Osiągnąwszy porozumienie cesarz wyjechał odebrać hołd od podległych mu prowincji w Azji, a następnie przeprawił się wraz z Bonifacym z Montferratu na europejski brzeg i zajął Trację. Aleksy III po kilku starciach z wojskami krzyżowymi wycofał się do twierdzy Mosynopolis w Macedonii.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Irena Angelina (ur. 1177 lub 1180/1181 w Konstantynopolu, zm. 27 sierpnia 1208 w Burg Hohenstaufen), córka cesarza bizantyjskiego – Izaaka II Angelosa i jego pierwszej żony Heriny. Królowa Sycylii, a później królowa Niemiec.

Narastanie konfliktu[ | edytuj kod]

Tymczasem w stolicy sytuacja komplikowała się coraz bardziej. Najpierw miejski tłum zaatakował łacinników mieszkających w Konstantynopolu, wśród ofiar znaleźli się Amalfitańczycy mieszkający w mieście od kilku pokoleń. W efekcie spora część łacinników opuściła Konstantynopol i przeniosła się do obozu krzyżowców. 19 sierpnia grupa krzyżowców przeprawiła się przez Bosfor z zamiarem napadnięcia dzielnicy zamieszkanej przez muzułmańską społeczność Konstantynopola. Muzułmanie stawili opór, a w sukurs przyszła im ludność grecka. Łacinnicy zostali pokonani, wycofując się podpalili okoliczne domy, by umożliwić sobie odwrót. Ogień smagany północnym wiatrem dotarł do centrum miasta powodując znaczne straty.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Wydawnictwo Literackie (WL) - wydawnictwo z siedzibą w Krakowie, powstałe w 1953 roku (do 14 lutego 2003 roku przedsiębiorstwo państwowe).

Powrót cesarza w początku listopada i odbyty przezeń tryumf nie poprawiły nastrojów. W handlu nastąpił zastój, obecność łacińskich wojsk pod miastem drażniła dumnych Greków. Aleksy stał się obiektem rosnących nacisków ze strony hierarchów kościoła prawosławnego, którzy żądali aby cesarz zdystansował się do krzyżowców. Do większego znaczenia doszła też w tym czasie w mieście partia wojenna. Gotfryd z Villehardouin, kronikarz krzyżowców, twierdzi, że po powrocie z Tracji cesarz przestał im sprzyjać, chociaż historyk grecki Niketas Choniates podkreśla, że nadal odwiedzał obóz krzyżowców biorąc udział w ich niewybrednych zabawach. Podczas jednej z nich miał pozwolić zdjąć sobie diadem cesarski i założyć baranią czapkę. Niewątpliwie w tym czasie rozpoczyna się kariera Aleksego Dukasa zwanego Murzuflosem, zięcia Aleksego III, przedstawiciela a wkrótce przywódcy partii wojennej, który został mianowany przez cesarza protovestiariosem (dosłownie: przełożonym nad garderobą cesarską).

Store Norske leksikon (Wielka encyklopedia norweska) - norweska encyklopedia w języku bokmål. Powstała po fuzji dwóch dużych, tworzących encyklopedie i słowniki wydawnictw norweskich Aschehoug i Gyldendal w 1978 roku, które utworzyły wydawnictwo Kunnskapsforlaget. Były cztery wydania papierowe: pierwsza w latach 1978-1981 w 12 tomach, druga w latach 1986-1989 w 15 tomach, trzecia w latach 1995-1999 w 16 tomach i czwarta w latach 2005-2007 w 16 tomach. Ostatnie wydanie zawierało 150 tys. haseł i 16 tys. ilustracji i zostało opublikowana przy wsparciu finansowym stowarzyszenia Fritt Ord. W 2010 roku ogłoszono, że nie będzie już wydań papierowych encyklopedii. Encyklopedia dostępna jest on-line od 2000 roku, a od 2009 roku może być edytowane przez użytkowników. Kunnskapsforlaget korzysta jednak z pomocy ekspertów przy sprawdzaniu treści zamieszczonych przez czytelników.Hohenstaufowie − dynastia niemieckich władców, w większości również cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego i książąt Szwabii. Niemiecka nazwa dynastii pochodzi od nazwy zamku Staufen w Szwabii. Dynastia panowała w okresie 1079–1254.

Zbliżenie Aleksego IV z dawnymi stronnikami Aleksego III, eksponowanie osoby młodego cesarza kosztem starego – Izaaka II doprowadziło do napięć między synem a ojcem. Jednocześnie dwuznaczne postępowanie Aleksego i brak kolejnych wypłat spowodowały, że pod koniec listopada delegacja złożona z sześciu znamienitych krzyżowców, wśród których znaleźli się Godfryd Villehardouin i Conon z Béthune, postawiła obu cesarzom ultimatum: jeśli nie dopełnią danego przyrzeczenia „zrobimy wszystko, aby otrzymać to, co się nam należy”. Niezależnie od krzyżowców próbę wpłynięcia na młodego cesarza podjął również doża wenecki, który spotkał się z Aleksym przed portem. Kiedy rozmowy spełzły na niczym, Dandolo miał wykrzyknąć: „Plugawy łotrze, wyciągnęliśmy cię z błota i tam skończysz”.

Jacek Bonarek – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, specjalista z zakresu historii bizantyńskiej.Doża Wenecji (wł. doge, wec. doxe) – najwyższy urzędnik w Republice Weneckiej, wybierany dożywotnio przez kolegium elektorów, które z kolei było wybierane przez 480-osobową Wielką Radę – przedstawicieli bogatych rodów (patrycjuszy).

Upadek[ | edytuj kod]

Sytuacja coraz bardziej wymykała się z Aleksemu IV z rąk. W odpowiedzi na gwałtowne wystąpienia łacinników grecy 1 stycznia w nocy zepchnęli 17 wypełnionych pakułami i podpalonych galer na okręty krzyżowców. W porę dostrzeżone niebezpieczeństwo pozwoliło krzyżowcom ocalić flotę. W razie powodzenia akcji greckiej znaleźliby się całkowicie na łasce Bizantyńczyków. Bez floty niepodobieństwem było zarówno atakowanie miasta, jak i opuszczenie jego okolic.

Korfu, starożytna Kerkyra (gr. Κέρκυρα = Kerkira, łac. Cercyra; wł. Corfu), górzysta wyspa w Grecji, w północnej części Morza Jońskiego u wybrzeży Albanii, łącznie z kilkoma pobliskimi wysepkami wchodzi w skład prefektury Kerkira w regionie administracyjnym Wyspy Jońskie. Stolicą wyspy i prefektury jest miasto Korfu (zwane też Kerkirą). Najwyższy szczyt na wyspie to Pantokrator (906 m n.p.m.).Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku

Prawdopodobnie chcąc zastraszyć Aleksego IV i skłonić go do zrzeczenia się władzy Aleksy Murzuflos zorganizował w styczniu rozruchy, których jedynym konkretnym efektem było zniszczenie wielkiego posągu Ateny dłuta Fidiasza, który stał na forum zwrócony na zachód. Pijany tłum uznał, że bogini gestem ręki przywołuje najeźdźców i rozbił posąg na drobne kawałki. Robert de Clari podaje, że na cokole posągu widniał napis: „Z zachodu przybędą ci, którzy zdobędą Konstantynopol”.

Wydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.

Aleksy IV za pośrednictwem Murzuflosa zwrócił się o pomoc do krzyżowców. 25 stycznia Bonifacy z Montferratu na czele delegacji krzyżowców stanął przed cesarzem deklarując wprowadzenie wojska do miasta dla ochrony cesarza i żądając jednocześnie natychmiastowej realizacji zobowiązań. Wobec całkowitej bezradności Aleksego IV odrzucił propozycję dalszych rozmów. Murzuflos ujawnił przebieg rozmów tłumowi zgromadzonemu przed pałacem, który zaatakował wychodzących krzyżowców i omal nie pozbawił ich życia. Spod pałacu blacherneńskiego tłum udał się do kościoła Bożej Mądrości, gdzie ogłosił detronizację Aleksego IV. W tej sytuacji Murzuflos w nocy wtargnął do pałacu, pojmał śpiącego Aleksego IV i wtrącił go do więzienia. Nikt nie stanął w jego obronie. Izaak II umarł w po trzech dniach ze zgryzoty i złego traktowania. Aleksego IV, Murzuflos próbował kilkukrotnie otruć. Gdy to nie przyniosło rezultatu w nocy z 8 na 9 lutego 1204 roku kazał go udusić.

SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.Robert de Clari (ur. ok. 1170, zm. po 1216) – kronikarz i uczestnik IV wyprawy krzyżowej. Robert de Clari był ubogim rycerzem z Pikardii. Uczestniczył on w IV wyprawie krzyżowej 1202-1204. Krucjata ta nie dotarła do Ziemi Świętej i zakończyła się zdobyciem Konstantynopola przez Wenecjan i krzyżowców. Cesarstwo bizantyńskie zostało podzielone przez Wenecjan i krzyżowców. Utworzyli oni na jego terenie cesarstwo łacińskie, któremu podlegały lenna łacińskie w Grecji: Królestwo Tessaloniki, Księstwo Aten i Księstwo Achaji. Robert de Clari był naocznym świadkiem i uczestnikiem wydarzeń IV wyprawy krzyżowej. La Conquête de Constantinople Roberta de Clari obejmuje okres od 1199 roku do 1216 roku. Obejmuje, więc przygotowania do wyprawy, samą krucjatę i wydarzenia, które po niej nastąpiły. Kronika kończy się na śmierci drugiego cesarza łacińskiego w Konstantynopolu Henryka w 1216 roku. Wydarzenia przedstawia w sposób skrótowy, bardzo uproszczony, czasami stosując powtórzenia i omyłki. Jednak dzieło jest bardzo ciekawe, przedstawia punkt widzenia biednego łacińskiego rycerza uczestniczącego w krucjacie przeciw chrześcijanom. Jedyny rękopis jego dzieła został znaleziony w 1786 roku w Kopenhadze. Zostało ono napisane w języku starofrancuskiego (dialektu pikardyjski). Jest jednym z pierwszych dzieł napisanych w języku starofrancuskim. Pierwsza edycja miała miejsce w 1868 roku, polskie wydanie jest 21 z kolei.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Zadar (wł. Zara) – miasto w Chorwacji (Dalmacja), nad Morzem Adriatyckim. Od 1991 należy do niepodległej Chorwacji. Zamieszkuje je ok. 82 tys. mieszkańców (2005).
Filip Szwabski - (ur. 1177; zm. 21 czerwca 1208 w Bambergu) król Niemiec i książę Szwabii, od 1198 jego rywalem do korony Niemiec był Otton IV Welf.
Izaak II Angelos (ur. ok. 1156, zm. 28 stycznia 1204 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyjski w latach 1185-1195 oraz wspólnie z synem Aleksym IV od 1203.
Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
Henryk VI Hohenstauf, niem. Heinrich VI. (ur. w listopadzie 1165 w Nijmegen, zm. 28 września 1197 w Messynie) – król Niemiec w latach 1190-1197 (koronowany w 1169), Święty Cesarz Rzymski w latach 1191-1197, król Sycylii (wraz z żoną Konstancją) w latach 1194-1197 z dynastii Hohenstaufów. Jeden z najpotężniejszych władców w historii Niemiec.
Konstantynopol – nazwa Bizancjum nadana miastu przez Konstantyna Wielkiego, który wybrał je na swoją siedzibę; w latach 330–395 stolica cesarstwa rzymskiego; w latach 395–1453 stolica Cesarstwa Bizantyńskiego i Cesarstwa Łacińskiego (1204–1261); stolica państwa osmańskiego w latach 1453–1922.
Bosfor (tur. Bogaziçi, İstanbul Boğazı; gr. Βόσπορος, bosporos – przejście, przeprawa dla bydła) – cieśnina łączącą Morze Czarne z Morzem Marmara, położona między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą, oddziela Europę od Azji. Wraz z cieśniną Dardanele łączy Morze Egejskie z Morzem Czarnym. Obie cieśniny stanowią szlak morski o międzynarodowym znaczeniu.

Reklama