Aleksandrowskij Sad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksandrowskij Sad (ros. Александровский сад - Ogród aleksandrowski) – stacja moskiewskiego metra linii Filowskiej (kod 054). Otwarta jako odnoga pierwszej linii metra w 1935 roku. Położona jest koło Rosyjskiej Biblioteki Państwowej. Nazwa pochodzi od pobliskiego Ogrodu Aleksandrowskiego. Wyjścia prowadzą na ulicę Mochowaja i plac Borowicki. Stanowi część największego kompleksu przesiadkowego w systemie metra, istnieje tutaj możliwość przejścia na stacje Biblioteka imienia Lenina linii Sokolniczeskiej, Arbatskaja linii Arbacko-Pokrowskiej i Borowickaja linii Sierpuchowsko-Timiriaziewskajej.

Linia Filowskaja (ros. Филёвская линия) – linia metra w Moskwie oddana do użytku w 1958 roku. Linia ma długość 14,9 km. Na jej trasie znajduje się 13 stacji. Biegnie od zachodu do centrum miasta. Na mapie oznaczana numerem 4 i jasnoniebieskim kolorem.Metro moskiewskie (ros. Московский метрополитен) – system kolei miejskiej, głównie podziemnej, zlokalizowany w stolicy Rosji- Moskwie, liczący łącznie 317,5 km długości i składający się z 12 linii na których znajduje się 190 stacji. Jest najbardziej obciążonym metrem Europy, a także na świecie. Do metra w Moskwie wsiadają codziennie 2.392.200 pasażerów (2002).

Historia[ | edytuj kod]

Aleksandrowskij Sad w 1935 roku

Stacja powstała jako odnoga od pierwszej linii metra. Według pierwotnego projektu miejsce, które zajmuje obecnie, przeznaczone było dla tunelu z podwójnym torem. Jednak, gdy podjęto decyzję o budowie stacji (początkowo w ogóle nie planowano jej budowy z powodu bliskości stacji Biblioteka imienia Lenina), prace budowlane zostały już rozpoczęte. W celu zmniejszenia liczby zmian w projekcie i restrukturyzacji już ukończonych części, zdecydowano się na podniesienie stropu tunelu i dodanie peronów bocznych (podobnie jak to się robiło w paryskim metrze). Budowa rozpoczęła się w lipcu 1934 roku i została ukończona w rekordowym czasie 6 miesięcy. Nazwano ją Ulica Kominterna (Улица Коминтерна). W czasie wojny w sąsiedniej stacji Arbatskaja niemiecka bomba przebiła sufit. Z tego powodu po wojnie podjęto decyzję o budowie równolegle linii Arbacko-Pokrowskiej, a istniejącą odnogę zamknięto w 1953. Po 5 latach stację ponownie otwarto jako fragment nowej linii. Od 24 grudnia 1946 do 5 listopada 1990 stacja nosiła nazwę Kaliniskaja (Калининская).

Borowickaja (ros. Боровицкая) – stacja moskiewskiego metra linii Sierpuchowsko-Timiriaziewskiej (kod 140). Przez dwa lata pełniła funkcję stacji końcowej. Wyjścia prowadzą na ulice Mochowaja i plac Borowitskij. Stanowi część największego kompleksu przesiadkowego w systemie metra, istnieje tutaj możliwość przejścia na stacje Biblioteka imienia Lenina linii Sokolniczeskiej, Arbatskaja linii Arbacko-Pokrowskiej i Aleksandrowskij Sad linii Filowskiej.Kolumna – pionowa podpora architektoniczna o kolistym przekroju trzonu. Jeden z najstarszych i najpowszechniej stosowanych w architekturze elementów podporowo-dźwigowych pełniących funkcje konstrukcyjne, budowany od czasów starożytnych.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
Linia Arbatsko-Pokrowskaja (ros. Арба́тско-Покро́вская ли́ния) – linia metra moskiewskiego otwarta 13 marca 1938 roku. Linia ma długość 45,1 km i liczy 22 stacje. Biegnie ze wschodu na zachód miasta, a następnie zakręca na północ. Na mapie oznaczana numerem 3 i niebieskim kolorem.
Płytki ceramiczne – rodzaj fliz; cienkie (grubość średnio 6-16 mm) płytki wykonane z materiałów ceramicznych. Mają różnorodne kolory, kształty i zastosowanie. Są naturalne, nietoksyczne, łatwe w utrzymaniu, niepalne, dzięki czemu znajdują zastosowanie w łazienkach, kuchniach, pomieszczeniach sanitarnych. Niektóre z nich mają właściwości mrozoodporne, dzięki czemu zastosowane mogą być również na tarasach i elewacjach budynków.
Arbatskaja (ros. Арбатская) – stacja moskiewskiego metra linii Filowskiej (kod 055). Otwarta jako odnoga pierwszej linii metra w 1935 roku. Powstała jako stacja płytka, w pobliżu znajduje się głęboka stacja o tej samej nazwie linii Arbacko-Pokrowskiej. Zamknięta w 1953, po 5 latach otwarta ponownie jako fragment nowej linii. Wyjścia prowadzą na ulicę Arbatskaja, od której zaczerpnięto nazwę stacji.
Westybul (łac. vestibulum, franc. vestibule) – obszerny, reprezentacyjny przedpokój, przedsionek przy wejściu do pałacu, rezydencji, stanowiący połączenie głównego wejścia z innymi pomieszczeniami i mieszczący schody paradne.
Bibliotieka imieni Lenina (ros. Библиотека имени Ленина - Biblioteka im. Lenina) – stacja metra w Moskwie, na linii Sokolniczeskiej. Stacja została otwarta 15 maja 1935.
Marmur (z stgr. μάρμαρος marmaros) – skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, rzadziej dolomitów. Składa się głównie z krystalicznego kalcytu lub dolomitu (marmur dolomitowy). Niewielka część geologów jako marmur definiuje wyłącznie skały węglanowe, przeobrażone w warunkach głębokiego metamorfizmu strefy kata (temperatury 500-700 °C, wysokie ciśnienie), nazywając skały przeobrażone w strefach niższego metamorfizmu (epi i mezo) wapieniem krystalicznym. Przeważnie jednak terminu „wapień krystaliczny” używa się w przypadku skał metamorficznych, jako synonimu marmuru dla każdej skały węglanowej, poddanej metamorfizmowi.

Reklama