Aleksander Zborowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Plan bitwy

Aleksander Zborowski (ur. 1570, zm. 1637) – polski szlachcic herbu Jastrzębiec, starosta międzyrzecki.

Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Bitwa pod Kłuszynem miała miejsce 4 lipca 1610 roku, tj. 24 czerwca według kalendarza juliańskiego podczas wojny polsko-rosyjskiej 1609-1618.

Syn Samuela Zborowskiego i Zofii z Jordanów.

W maju 1609 roku pobił pod Torczycą oddziały niemieckie na służbie rosyjskiej. We wrześniu 1609 roku brał udział w bitwie pod Twerem, w której polskie oddziały dowodzone przez Jana Piotra Sapiehę pokonały armię moskiewsko-szwedzką. 4 lipca 1610 roku w bitwie pod Kłuszynem, w której głównodowodzącym wojsk polskich był hetman polny koronny Stanisław Żółkiewski, Aleksander Zborowski dowodził własnym pułkiem na prawym skrzydle.

Szlachta (ze starodolnoniemieckiego Slahta; współcz. niem. Geschlecht) – wyższa warstwa społeczna, wywodząca się ze stanu rycerskiego w społeczeństwie feudalnym. Szlachta posiadała zespół przywilejów społecznych, z których najbardziej podstawowym był przywilej posiadania ziemi. Przynależność do szlachty łączyła się z obowiązkiem służby wojskowej.Jan Piotr Sapieha herbu Lis (ur. 1569, zm. 15 października 1611 w Moskwie) – hetman Dymitra Samozwańca II, uczestnik Dymitriad, rotmistrz królewski od 1605, starosta uświacki od 1606, dowódca polskiej załogi na Kremlu, nazywany „«hetmanem» Maryny Mniszchówny i Dymitra Samozwańca II”.

W 1631 roku dokonał fundacji dla zakonu karmelitów trzewiczkowych we Lwowie, dzięki której wybudowano drewniany kościół dedykowany Świętym Apostołom Filipowi i Jakubowi, Marcinowi Biskupowi oraz Apolonii i Barbarze. Fundację zabezpieczono na dobrach Komarno.

Był żonaty z Magdaleną z Fredrów herbu Bończa. Miał z nią córki Annę i Konstancję oraz syna Adama Aleksandra, który wstąpił do zakonu jezuitów. W 1637 roku, po śmierci Aleksandra, jego syn Adam Aleksander sprzedał hetmanowi wielkiemu koronnemu Stanisławowi Koniecpolskiemu miasteczko Mikulińce oraz 15 wsi za 250000 złotych polskich.

Magdalena Ujma (ur. 1959 w Opolu) – polska historyczka, politolożka specjalizująca się w historii Polski epoki nowożytnej, historii Polski XVI–XVII wieku; nauczyciel akademicki, związana z Uniwersytetem Opolskim. Stanisław Żółkiewski herbu Lubicz (ur. 1547 w Turynce pod Lwowem, zm. 7 października 1620 pod Mohylowem, kilka kilometrów od granicy na Dniestrze w Mołdawii podczas odwrotu spod bitwy pod Cecorą) – polski magnat, od 1618 hetman wielki koronny i kanclerz wielki koronny, hetman polny koronny od 1588 do 1618, wojewoda kijowski od 1608, kasztelan lwowski od 1590, sekretarz królewski od 1573, starosta hrubieszowski i kałuski, zwycięzca wielu kampanii przeciwko Rosji, Szwecji, Imperium Osmańskiemu i Tatarom, pisarz i pamiętnikarz.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Magdalena Ujma: Samuel Zborowski i jego czasy.. Wyd. 2. Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, 2018. ISBN 978-83-7395-771-8.
  2. M.J. Minakowski, Ci wielcy Polacy to nasza rodzina, wyd. 3, Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne, Kraków 2008, ​ISBN 83-918058-5-9
  3. „Historia moskiewskiej wojny prawdziwa przez Mikołaja Ścibora z Marchocic Marchockiego spisana.”, Kłuszyn 1610 Robert Szcześniak
  4. Leszek Podhorodecki, Stanisław Żółkiewski, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1988, s. 164-177, ISBN 83-205-4082-8, OCLC 830085141.
  5. Jakub Adamski: Kościół p.w. św. Marcina i klasztor OO. Karmelitów Trzewiczkowych we Lwowie. W: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej; cz. 1 Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego; t. 19. Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury, 2011, s. 249-268. ISBN 978-83-89273-92-5.
  6. Pamiętniki o Koniecpolskich: Przyczynek do dziejów polskich XVII. wieku. Lwów: wydał Stanisław Przyłęcki drukarnia Piotra Pillera, 1842, s. 359–360 (przyp.)..

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Portret Aleksandra Zborowskiego (pol.). pauart.pl. [dostęp 2020-12-15].
  • Hetman wielki koronny – z urzędu minister Korony Królestwa Polskiego. Dowódca wojsk zaciężnych, potem komputowych koronnych, czyli armii polskiej. Jeden z dwóch od czasów unii Polski z Litwą najwyższych zwierzchników wojskowych na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów – drugim był hetman wielki litewski, który był dowódcą wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, czyli armii litewskiej. Wzajemny stosunek prawny obu ministrów opisano w haśle: hetman wielki litewski.Mikulińce (ukr. Мику́линці) osiedle typu miejskiego w rejonie trembowelskim obwodu tarnopolskiego, 18 km na południe od Tarnopola, nad rzeką Seret na Podolu. Miejscowość liczy ok. 3400 mieszkańców i rozciąga się na obszarze 4 km². Mikulińcom administracyjnie podlegają także: Wola (do 1939 r. Wola Mazowiecka), Konopkówka i Krzywki (ukr. Воля, Конопківка, Кривки). W okolicy znajduje się stacja kolejowa Mikulińce-Strusów, na linii z Tarnopola do Kopyczyniec.




    Warto wiedzieć że... beta

    Jastrzębiec (Accipiter, Bolesta, Boleszczyc, Boleszyc, Boleszycz, Boleścic, Jastrząb, Jastrząbek, Jastrzęby, Kamiona, Kaniowa, Kudborz, Kudbrzyn, Lubrza, Ludbrza, Łazanki, Łazęka, Nagóra, Zarazy) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Bolesta, Kamiona, Lubrza, Łazęka, Łazęki, Nagody, Nagora, Nagóra, Nagórę, Zarazy. Występował głównie na Mazowszu, w ziemi krakowskiej, poznańskiej, lubelskiej, sieradzkiej i sandomierskiej. Aktem unii horodelskiej przeniesiony na Litwę. Był to jeden z najpowszechniej używanych herbów polskich – według obecnego stanu wiedzy, w źródłach odnotowanych jest 1740 nazwisk uprawnionych do używania herbu Jastrzębiec. Spośród nich największe znaczenie uzyskali Myszkowscy, którzy, adoptowani przez książąt Gonzagów z Mantui, otrzymali tytuł margrabiów na Mirowie i dodatek do herbu. Wysokie pozycje w państwie sprawowała też, obecnie wymarła w Polsce, rodzina Zborowskich. Z Jastrzębczyków wywodzili się m.in. Andrzej Frycz Modrzewski, Józef Ignacy Kraszewski i Bartosz Paprocki. Jastrzębiec przysługiwał też jednemu z głównych bohaterów Trylogii Henryka Sienkiewicza – Janowi Skrzetuskiemu.
    Stanisław Jan Przyłęcki (ur. 29 sierpnia 1891 w Radomiu, zm. 5 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski biochemik, fizjolog weterynarii.

    Reklama