• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aleksander Janicki - artysta



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie – teatr założony w 1944 roku z siedzibą przy ulicy Jana Zamoyskiego 20 w Warszawie.

    Aleksander Janicki, również jako Alek Janicki (ur. 26 lutego 1963 w Krakowie) – polski artysta wizualny, grafik, fotograf, scenograf, autor projektów koncepcyjnych w dziedzinie multimediów i performer.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, na której studiował w latach 1984–1990.

    Stworzył liczne instalacje multimedialne prezentowane w przestrzeni publicznej. Był autorem artystycznych akcji i działań parateatralnych, m.in. Visitor z serii Re-Produkcje, prezentowanej niezależnie w Münster, Kassel, Wenecji oraz na Art Forum w Berlinie, Krakowie, Warszawie, Frankfurcie nad Menem, St. Petersburgu i w Norymberdze. Wraz z Krzysztofem Ingardenem i pracownią Ingarden&Ewy Architekci współtworzył zwycięski projekt na polski pawilon na Expo 2005 w Japonii. Realizował też animacje, czołówki i inne krótkie formy filmowe dla telewizji, m.in. dla Canal+, TVP i Polsatu, m.in. czołówkę programu Makłowicz w podróży.

    Sztuki wizualne – nazwa obejmująca różne dziedziny twórczości artystycznej, które odbierane są przez widza poprzez wzrok (stąd ich nazwa – wizualny oznacza wzrokowy, dostrzegalny, z łac. videre – widzieć). Kategoria stosowana jest zatem wobec tradycyjnych dziedzin (takich jak malarstwo czy rzeźba), ale także wobec nowych zjawisk (np. performance, instalacja), których nie obejmowały tradycyjne terminy sztuki piękne czy sztuki plastyczne.Scenografia – plastyczna oprawa filmu, sztuki teatralnej, widowiska operowego, baletowego lub telewizyjnego. Składa się z dekoracji, kostiumów, rekwizytów, charakteryzacji postaci i oświetlenia. Jest to: sztuka kształtowania przestrzeni teatralnej oraz plastyczne oprawy przedstawień, filmów; wizualna oprawa widowiska teatralnego, filmowego, telewizyjnego, baletowego itd.

    Założył formację HiQ, która tworzy performance audiowizualny – połączenie improwizowanej na żywo muzyki z wideoartem. Zespół występował m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Audio Art (2011), a także w przestrzeni MOCAK'u i Muzeum „Manggha”.

    Jako scenograf współpracował głównie z Piotrem Bikontem i Piotrem Urbaniakiem przy ich inscenizacjach wystawianych na deskach m.in. Teatru Nowego w Łodzi, Teatru Lalek Arlekin, Teatru KTO, Teatru Bagatela, Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, Teatru Śląskiego w Katowicach i Teatru Powszechnego w Warszawie.

    Był współtwórcą oraz członkiem redakcji redakcji pisma mówionego Gadający Pies, wydawanego w latach 2010–2015 w Klubie Piękny Pies w Krakowie. Zaprosił do występów na jego scenie Jerzego Vetulaniego. W 2017 roku był mistrzem ceremonii na pogrzebie Vetulaniego.

    Multimedia (łac. multum + medium) – media, stanowiące połączenie kilku różnych form przekazu informacji (np. tekstu, dźwięku, grafiki, animacji, wideo) w celu dostarczania odbiorcom informacji lub rozrywki. Termin „multimedia” ma również zastosowanie w mediach elektronicznych służących do rejestrowania oraz odtwarzania treści multimedialnych. Multimedia posiadają cechy tradycyjnych technik mieszanych i sztuk pięknych, jednak mają szerszy zakres. Termin bogate media jest synonimem terminu multimedia interaktywne.Karol. Człowiek, który został papieżem – film fabularny w reżyserii Giacomo Battiato z 2005 roku produkcji polsko-włosko-francusko-niemiecko-kanadyjskiej. Opowiada historię Karola Wojtyły od czasów młodości do momentu wybrania go na papieża. Scenariusz na podstawie książki Historia Karola autorstwa Gian Franca Svidercoschiego napisał Giacomo Battiato.

    Janicki sporadycznie udzielał się także jako aktor. W 2004 roku wystąpił w filmie Karol. Człowiek, który został papieżem w roli niemieckiego oficera Buelera, a w 2013 w krótkometrażowym mockumencie Hydrofobia.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Gadający Pies – pismo mówione prowadzone przez Piotra Bikonta i Macieja Piotra Prusa. Impreza odbywa się co miesiąc w krakowskim klubie Piękny Pies od drugiej połowy 2010 roku. W skład redakcji, poza prowadzącymi, wchodzą Aleksander Janicki, Edward Pasewicz, Andrzej Pilichowski Ragno, Jorgos Skolias i Marcin Świetlicki.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Mockument (ang. mockumentary) – gatunek filmowy i telewizyjny często przyjmujący formę satyry lub parodii. Mockumentary jest fikcją udającą film dokumentalny.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.907 sek.