Aleksander Bednarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Bednarz (ur. 6 stycznia 1941 w Drohobyczu, zm. 27 stycznia 2013 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i dubbingowy, reżyser teatralny.

Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.Magdalena Łazarkiewicz de domo Holland (ur. 6 czerwca 1954 w Warszawie) – polska reżyserka i scenarzystka, córka Ireny Rybczyńskiej i Henryka Hollanda, siostra Agnieszki Holland, wdowa po reżyserze Piotrze Łazarkiewiczu oraz matka kompozytora Antoniego Gross-Łazarkiewicza.

Życiorys[ | edytuj kod]

W 1962 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie. 11 marca tegoż roku zadebiutował w teatrze.

Kordian (tytuł właściwy: Kordian: Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny) – dramat romantyczny autorstwa wieszcza - Juliusza Słowackiego. Utwór napisany został w Genewie w 1833, ukazał się anonimowo w Paryżu w 1834.Intryga i miłość (tytuł oryginalny Kabale und Liebe) – tragedia mieszczańska niemieckiego dramaturga Friedricha Schillera. Po raz pierwszy została wystawiona we Frankfurcie nad Menem 15 kwietnia 1784 r., a dwa dni później w obecności autora w Mannheim. Sztuka ukazała się drukiem w 1784 roku w Mannheim.

Zmarł 27 stycznia 2013 w Warszawie. Pogrzeb aktora odbył się 1 lutego 2013 w Łodzi, spoczął w Alei Zasłużonych cmentarza na Dołach.

Grób aktora Aleksandra Bednarza na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi

Teatr[ | edytuj kod]

Miejsca pracy[ | edytuj kod]

  • Teatr im. L. Solskiego w Tarnowie (1962–1964)
  • Teatr Śląski im. S. Wyspiańskiego w Katowicach (1964–1965)
  • Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (1965–1969)
  • Teatr Ludowy w Krakowie (1969–1981)
  • Teatr Bagatela w Krakowie (1981–1984)
  • Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie (1984–1987)
  • Teatr Nowy w Zabrzu (1987–1989)
  • Teatr im. S. Jaracza w Łodzi (1989–2013)
  • Spektakle teatralne (wybór)[ | edytuj kod]

    Role[ | edytuj kod]

  • 1962: Pan Puntila i jego sługa Matti, jako Matti (reż. Lidia Zamkow)
  • 1962: W pustyni i w puszczy, jako Staś (reż. Jolanta Ziemińska)
  • 1962: Elektra (reż. Mieczysław Górkiewicz)
  • 1963: Kartoteka, jako starzec I (reż. Marian Sienkiewicz)
  • 1963: Nie igra się z miłością, jako Oktaw (reż. J. Ziemińska)
  • 1963: Wszystko dobre, co się dobrze kończy, jako Bertram (reż. Jerzy Jarocki)
  • 1963: Asystent, jako Asystent (reż. Kazimierz Barnaś)
  • 1963: Peer Gynt, jako Peer Gynt (reż. L. Zamkow)
  • 1964: Lalka, jako Ochocki (reż. zespołowa)
  • 1964: Wesele, jako Poeta (reż. Józef Gruda)
  • 1965: Maria Stuart, jako Botwel (reż. Roman Zawistowski)
  • 1965: Nie-Boska komedia, jako Leonard (reż. Konrad Swinarski)
  • 1966: Happy end, jako Bill (reż. Zygmunt Hübner)
  • 1966: Woyzeck, jako Student (reż. K. Swinarski)
  • 1967: Oni, jako Hr. Chraposkrzecki (reż. Józef Szajna)
  • 1967: Taniec śmierci, jako Allan (reż. Bohdan Hussakowski)
  • 1967: Fantazy, jako Jan (reż. K. Swinarski)
  • 1968: Pastorałka, jako Adam (reż. Alojzy Nowak)
  • 1970: Czajka, jako Borys Aleksiejewicz Trigorin (reż. Irena Byrska)
  • 1970: Fircyk w zalotach, jako Aryst (reż. Irena Babel)
  • 1970: Kordian, jako Wielki Książę (reż. I. Babel)
  • 1970: Krakowiacy i Górale, jako Góral I (reż. Jan Skotnicki)
  • 1971: Dwa teatry, jako Andrzej (reż. Waldemar Krygier)
  • 1972: Idiota, jako Parfien Siemionycz (reż. W. Krygier)
  • 1972: Don Juan, jako Don Juan (reż. zespołowa)
  • 1973: A jak królem, a jak katem będziesz, jako Stach (reż. Matylda Krygier)
  • 1974: Car Fiodor, jako Car Fiodor (reż. W. Krygier)
  • 1976: Krawcy szczęścia, jako Minister Chwalebnych Czynów (reż. Tadeusz Kwinta)
  • 1976: Nasza patetyczna, jako Równiak (reż. Ryszard Filipski)
  • 1978: Bolesław Śmiały, jako Poeta (reż. Włodzimierz Nurkowski)
  • 1981: Ksiądz Marek, jako Suwarow (reż. A. Bednarz)
  • 1982: Burza, jako Prospero (reż. W. Nurkowski)
  • 1982: Nie-Boska komedia, jako Pankracy (reż. W. Nurkowski)
  • 1983: Horsztyński, jako Szymon Kossakowski (reż. W. Nurkowski)
  • 1988: Krótki film o zabijaniu, jako kat (reż. K. Kieślowski)
  • 1989: Wilki w nocy, jako prezydent sądu (reż. Maciej Prus)
  • 1991: Ułani, jako Graf Feldmarszał (reż. Andrzej Zaorski)
  • 1991: Mechaniczna pomarańcza, jako Kurator (reż. Feliks Falk)
  • 1992: Droga do Mekki, jako Marius (reż. Tadeusz Junak)
  • 1993: Zbrodnia i kara, jako Łużyn (reż. Leszek Wosiewicz)
  • 1993: Dybuk, jako Meszułach (reż. Waldemar Zawodziński)
  • 1993: Wesele Figara, jako hrabia Almawiwa (reż. Anna Augustynowicz)
  • 1994: Lekcja, jako profesor (reż. Michał Pawlicki)
  • 1998: Brand, jako Brand (reż. Marcin Jarnuszkiewicz)
  • 2000: Miłość na Madagaskarze, jako dyrektor hotelu (reż. Zbigniew Brzoza)
  • 2001: Bachantki, jako Kadmos (reż. Krzysztof Warlikowski)
  • 2002: Amadeus, jako baron van Swieten (reż. Z. Brzoza)
  • 2002: Dowcip, jako dr Harvey Kelekian (reż. Magdalena Łazarkiewicz)
  • 2003: Mewa, jako Piotr Sorin (reż. Z. Brzoza)
  • 2003: Tragiczna historia dra Fausta, jako Faust stary (reż. W. Zawodziński)
  • 2004: Intryga i miłość, jako Miller (reż. W. Zawodziński)
  • 2006: Trzy siostry, jako Czebutykin (reż. Natasha Parry, Krystyna Janda)
  • 2007: Wyzwolenie, jako Stary Aktor (reż. W. Zawodziński)
  • 2008: Pantaleon i wizytantki, jako Ciupelek; Generał Roger Scavino (reż. Paweł Aigner-Piotrowski)
  • Spektakle Teatru Telewizji[ | edytuj kod]

  • 1985: Intryga i miłość, jako prezydent (reż. W. Nurkowski)
  • 1987: W małym domku, jako sędzia (reż. W. Nurkowski)
  • 1988: Tamten, jako Korniłow (reż. M. Prus)
  • 1992: Blitwo, ojczyzno moja, jako Reykjavis (reż. Bogdan Hussakowski)
  • 1994: Karol, jako Wnuk (reż. Andrzej Bednarek)
  • 1996: Don Carlos, jako ojciec Domingo (reż. Laco Adamik)
  • 2006: Więź, jako strażnik (reż. Z. Brzoza)
  • 2008: Mord założycielski, jako Teodor Duracz „Profesor” (reż. Jacek Raginis)
  • Prace reżyserskie[ | edytuj kod]

  • 1967: Trojanki – asystent reżysera (reż. B. Hussakowski)
  • 1971: Dzień dobry, Mario – reżyseria
  • 1973: Ślub nr... – asystent reżysera (reż. M. Krygier)
  • 1973: Wesele (aut. Michaił Zoszczenko) – asystent reżysera (reż. M. Krygier)
  • 1973: Wesele u drobnomieszczan – asystent reżysera (reż. M. Krygier)
  • 1973: Zaczarowane kwiaty – reżyseria
  • 1977: Placówka – reżyseria i adaptacja
  • 1977: Ostatni – reżyseria
  • 1978: Miejsce akcji – reżyseria
  • 1979: Konrad Wallenrod – reżyseria
  • 1981: Ksiądz Marek – reżyseria
  • 1983: Jonasz – reżyseria, opracowanie dramaturgiczne
  • 1988: Horsztyński – współpraca reżyserska (reż. W. Nurkowski)
  • Renifer Niko ratuje brata (tytuł oryg. Niko – Lentäjän poika 2) – duńsko-fińsko-irlandzko-niemiecki film animowany z 2012 roku w reżyserii Kari Juusonena i Jørgena Lerdama. Kontynuacja filmu Renifer Niko ratuje święta z 2008 roku.Wszystko dobre, co się dobrze kończy (ang. All`s Well That Ends Well) – komedia autorstwa Williama Szekspira, napisana pomiędzy 1601 a 1608 rokiem. Trudno ją jednoznacznie zaklasyfikować do kategorii komedii lub tragedii, podobnie jak utwór Miarka za miarkę. Należy do najrzadziej wystawianych sztuk tego autora. Została opublikowana w Pierwszym Folio w 1623 roku.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Odznaka honorowa "Zasłużony dla Kultury Polskiej" – odznaka przyznawana osobom wyróżniającym się w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, ustanowiona w 1969 roku. Jest wyróżnieniem za szczególne zasługi położone w działalności społecznej stanowiącej istotny wkład w rozwój literatury, teatru, fotografii, malarstwa i innych dziedzin kultury. Obecne zasady nadawania odznaki, jej wzór i sposób noszenia określiło rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 5 stycznia 2012 r.
    Andrzej Adam Zaorski (ur. 17 grudnia 1942 w Piaskach koło Lublina) – polski aktor i artysta kabaretowy, występujący w telewizji, filmie i teatrze, a także w radiu. Syn Tadeusza Zaorskiego, starszy brat Janusza Zaorskiego, teść Andrzeja Butruka.
    Liga Sprawiedliwych bez granic (ang. Justice League Unlimited) – amerykański serial animowany, będący kontynuacją serialu Liga Sprawiedliwych.
    Ksiądz Marek. Poema dramatyczne we trzech aktach – dramat napisany przez Juliusza Słowackiego w 1843 roku (rozpoczęty wiosną i ukończony w lipcu), wydany w tym samym roku w Paryżu. Jeden z dramatów mistycznych poety. W liście do matki Salomei pisał, że dramat ten należy do trzech tylko utworów (wraz z Księciem niezłomnym i Snem srebrnym Salomei), które czytałby przed Chrystusem. Napisany 8-zgłoskowcem.
    Idiota (ros. Идиот – Idiot) – powieść Fiodora Dostojewskiego w czterech częściach, napisana w okresie między 14 września 1867 roku a 17 stycznia 1869 roku. Pierwsza redakcja powieści powstała między 14 września a 4 grudnia 1867 roku, druga – po 18 grudnia 1867 roku. Po drugiej redakcji dzieło było w istocie zupełnie nową książką – z innymi postaciami i innym głównym wątkiem fabularnym.
    Krótki film o zabijaniu (ang. A Short Film About Killing) – dramat psychologiczny Krzysztofa Kieślowskiego wyprodukowany w roku 1987. Jest kinową wersją Dekalogu V - dłuższą o kilkanaście minut. Film otrzymał nagrodę ENF oraz Fipresci.
    Michał Pawlicki (ur. 29 września 1932 w Warszawie, zm. 29 września 2000 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny oraz reżyser teatralny.

    Reklama