Albrecht II (Brandenburgia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albrecht II (ur. 1 stycznia pomiędzy 1171 i 1177 r., zm. 25 lutego 1220 r.) – margrabia Brandenburgii od 1205 r. z dynastii askańskiej.

Welfowie (zwani również Gwelfy lub Gwelfami) – D’Este – dwie dynastie panujące we Włoszech i Niemczech, ściśle ze sobą spokrewnione.Otto IV z Brunszwiku, Otton IV Welf (ur. 1175 lub 1176 w Brunszwiku , zm. 18 maja 1218 w Hartzburgu) – antykról niemiecki 1198-1208, król niemiecki od 1208, Święty Cesarz Rzymski od 1209. Rywal rodu Hohenstaufów, jego panowanie związane było z zabiegami papiestwa o uzyskanie kontroli nad Świętym Cesarstwem Rzymskim.

Był synem margrabiego brandenburskiego Ottona I oraz Ady, córki hrabiego Holandii Florisa III. W chwili śmierci swego ojca w 1184 r. był małoletni, mógł sięgnąć po swój udział w dziedzictwie po nim dopiero po długim sporze ze swym starszym bratem przyrodnim Ottonem II (w toku tego sporu Albrecht został przez brata nawet schwytany i uwięziony). Gdy Otto II zmarł bezdzietnie w 1205, Albrecht został jego następcą. W sporze o władzę w Niemczech toczonym wówczas między Hohenstaufami i Welfami Albrecht stał po stronie Filipa Szwabskiego, ale po jego śmierci w 1208 r. przeszedł na stronę Ottona IV i stał u jego boku aż do momentu, gdy sprawa Welfów była już całkiem przegrana (1217). Z Ottonem łączyła go m.in. wspólna opozycja wobec ekspansji Duńczyków w północnych Niemczech. Ponieważ jednak plany Albrechta dotyczące ekspansji w kierunku Pomorza nie mogły być po 1217 zrealizowane, skupił się on na sprawach wewnętrznych Brandenburgii.

Floris III (także Florencjusz III; ur. ok. 1141 w Hadze, zm. 1 sierpnia 1190 w Antiochii) – dziesiąty hrabia Holandii z rodu Gerolfingów od 1157 roku do swojej śmierci.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

W 1205 r., tuż po śmierci brata, poślubił Mechtyldę (Matyldę), córkę margrabiego Łużyc Konrada. Ze związku tego pochodziło dwóch jego synów, Jan I i Otto III, którzy następnie podzielili Brandenburgię na dwie części (podział ten przetrwał przez następne sto lat, niemal do samego końca rządów dynastii askańskiej w tym kraju), i dwie córki, z których starsza Matylda poślubiła księcia Brunszwiku Ottona I.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Dynastia askańska – ród niemiecki panujący w Brandenburgii, Saksonii oraz kilku mniejszych księstwach: Saksonia-Lauenburgu, Anhalt. Jej przedstawicielka z linii Anhalt-Zerbst - Zofia Augusta Fryderyka - rządziła także pod imieniem Katarzyna II Wielka, jako imperatorowa Rosji. Dynastia wzięła nazwę od łacińskiej nazwy miasta Aschersleben – Askania (lub też Ascharia).

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Willy Hoppe: Albrecht II. Markgraf von Magdeburg. W: Neue Deutsche Biographie. T. 1. Berlin: Duncker & Humblot, 1953, s. 161. [dostęp 2010-03-04]. (niem.)




  • Warto wiedzieć że... beta

    Otton (Otto) I (ur. ok. 1130, zm. 7 marca 1184) – margrabia brandenburski od 1170, syn i następca Albrechta Niedźwiedzia z dynastii askańskiej.
    Filip Szwabski - (ur. 1177; zm. 21 czerwca 1208 w Bambergu) król Niemiec i książę Szwabii, od 1198 jego rywalem do korony Niemiec był Otton IV Welf.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama