Al-Kufa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Al-Kufa (ar. الكوفة, translit. al-Kūfah) – miasto we współczesnym Iraku około 170 km na południe od Bagdadu i 10 km na północny wschód od Nadżafu. Leży nad brzegami rzeki Eufrat. Szacunkowa liczba ludności wynosi 132.000 (2005).

Imam – w szyizmie święty i przewodnik ummy będący potomkiem Alego i Fatimy. Według większości szyitów (oprócz zajdytów) uważany jest za nieomylnego i posiadającego nadprzyrodzone zdolności. Ostatnim imamem będzie Mahdi.Abd al-Malik ibn Marwan (ur. 646, zm. 705) – kalif z dynastii Umajjadów w latach 685–705. Syn kalifa Marwana I i Aiszy, córki Mu’awiji I. Uważany za jednego z najwybitniejszych kalifów z dynastii Umajjadów.

Razem z Samarrą, Karbalą i Nadżafem, Al-Kufa jest jednym z czterech irackich miast, które mają największe znaczenie dla szyickich muzułmanów, co wiąże się m.in. z faktem, że było ono stolicą pierwszego imama szyitów Alego, kuzyna Mahometa.

Al-Kufa została założona w latach 637-638 (mniej więcej w tym samym czasie co Basra) w czasach drugiego kalifa Umara po zwycięstwie Arabów nad Bizancjum w bitwie nad rzeką Jarmuk w 636. Towarzysz Mahometa Sad ibn Abi Wakkas utworzył ją jako obóz wojskowy w sąsiedztwie Hiry, miasta arabskich Lachmidów. Miasto było znane nie-Arabom jako „Hira” oraz „Akula”, aż do konsolidacji przeprowadzonej przez Abd al-Malika w 691.

Bagdad (arab. بغداد = Baghdād) – stolica Iraku; liczba mieszkańców wynosi ponad 7 mln. Położony na zachodnim brzegu Tygrysu jest jednym z największych miast na Bliskim Wschodzie.Sāmarrā (arab. سامراء) - miejscowość położona w Iraku, na Nizinie Mezopotamskiej nad rzeką Tygrys, zamieszkuje ją 200 tys. osób.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Kufa, Al-, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-11-21].
Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.Bitwa nad rzeką Jarmuk – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 20 sierpnia 636 r. w trakcie wojen bizantyjsko-arabskich.




Warto wiedzieć że... beta

Karbala (arab. كربلاء , znana także pod nazwami Kerbala, Kerbela, Karbila) – miasto w środkowym Iraku, na Nizinie Mezopotamskiej, w pobliżu Eufratu. Około 572,3 tys. mieszkańców.
Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.
An-Nadżaf dawniej Nedżef – miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat, 144 km na południe od Bagdadu, zamieszkany przez 585.000 mieszkańców.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Sad ibn Abi Wakkas (arab. سعد بن أبي وقاص) – jeden z pierwszych konwertytów na islam (610-611) i zarazem jeden z ważniejszych towarzyszy muzułmańskiego proroka Mahometa. Sad Ibn Abi Wakkas w wieku siedemnastu lat, jako jedna z pierwszych osób, przyjął islam. Jest znany głównie z dowództwa w zwycięskiej bitwie pod al-Kadisijją podczas podboju Persji, oraz z dyplomatycznych wypraw do Chin w latach 616 i 651.
Ali ibn Abi Talib (arab. علي بن أﺑﻲ طالب, ur. ok. roku 600/22. P.H., według tradycji 13. radżaba w Mekce, zm. w styczniu 661/ramadanie 40. A.H. w Kufie) – brat stryjeczny, przybrany syn, a następnie zięć Mahometa, mąż Fatimy, pierwszy imam szyitów, ostatni z czterech kalifów prawowiernych (656-661/35-40. A.H.).

Reklama