Akumulacja (geologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Akumulacja, agradacja, depozycja, namywanie, nanoszenie – geologiczny proces gromadzenia się osadów (okruchów mineralnych, skał, cząstek roślin i zwierząt, lodu) na dnie zagłębień terenu.

Akumulacja rzeczna – proces gromadzenia osadów na dnie rzeki przez jej nurt. Materiały akumulowane w ten sposób określane są mianem aluwiów.Osady – ogólne określenie utworów luźnych zgromadzonych na powierzchni Ziemi, powstałych wskutek gromadzenia się materiału w procesie sedymentacji. Geneza osadów jest zróżnicowana, może je tworzyć materiał, będący efektem:

Zachodzi w wyniku działania:

  • wody (zobacz: akumulacja rzeczna),
  • wiatru (wiatr, napotykając na swej drodze przeszkodę, rozpoczyna akumulację materiału skalnego w postaci odsypów, wałów, wydm. Najbliżej miejsc wywiewania osadzają się piaski, począwszy od gruboziarnistych do coraz drobniejszych, a najdalej pyły – zobacz: akumulacja eoliczna),
  • lodowca (akumulacja lodowcowa i rzeczno-lodowcowa, podstokowa oraz eoliczna).
  • Akumulacja materiału skalnego zależy od rzeźby terenu, zmian wilgotności klimatu i roślinności znajdującej się na danym obszarze.

    Akumulacja eoliczna – (inaczej akumulacja wiatrowa) najbardziej podstawową formą akumulacji eolicznej jest wydma. Jej stok zwrócony w stronę wiatru jest łagodnie nachylony, natomiast przeciwny stok jest stromy. Istnieje kilka rodzajów wydm, które powstają zależnie od kierunku i siły wiatrów, ilości materiału piaszczystego, wilgotności oraz obecności roślinności.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • deflacja
  • korazja




  • Reklama