Aktywa obrotowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aktywa obrotoweaktywa, od których oczekuje się, że zostaną zużyte (np. surowce), sprzedane (np. wyroby) lub w inny sposób wykorzystane w bliskiej przyszłości, zazwyczaj w ciągu dwunastu miesięcy od dnia bilansowego.

Towar – produkt pracy ludzkiej, który jest przeznaczony do sprzedaży. Pojęcie to obejmuje dobra konsumpcyjne i produkcyjne oraz usługi.Należności krótkoterminowe - należności, które są generalnie wymagane w terminie poniżej 12 miesięcy (są od tej reguły jednak wyjątki - np. należności z tytułu dostaw i usług).

Do aktywów obrotowych zaliczane są:

  • zapasy (rzeczowe aktywa obrotowe):
  • towary,
  • materiały,
  • produkty gotowe,
  • półprodukty i produkty w toku,
  • zaliczki na dostawy krótkoterminowe.
  • Rzeczowe aktywa obrotowe (zapasy) są przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności, jeżeli trwa ona dłużej niż 12 miesięcy. Zalicza się do nich:

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Krótkoterminowe aktywa finansowe – aktywa obrotowe przeznaczone do odsprzedaży w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego, np. udziały, akcje, udzielone pożyczki krótkoterminowe.
  • materiały podstawowe, tj. materiały zużywane w procesie produkcji wyrobów gotowych, w tym także opakowania związane z wyrobem gotowym,
  • materiały pomocnicze, tj. środki czystości, materiały biurowe, narzędzia itp., które są przeznaczone do użycia na potrzeby własnej działalności gospodarczej,
  • paliwo zużywane na cele technologiczne i transportowe,
  • odpady użytkowe, które zostały przyjęte do magazynu,
  • materiały w drodze, czyli materiały, za które jednostka otrzymała fakturę, a które do końca okresu sprawozdawczego nie zostały przyjęte do magazynu,
  • wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji,
  • półprodukty oraz towary nabyte celem odsprzedaży w stanie nieprzetworzonym,
  • zaliczki wypłacone dostawcom materiałów lub towarów.
  • Jednostka gospodarcza może pozyskać zapasy w drodze zakupu – płacąc za nie ceny nabycia, darowizny – szacując ich wartość, lub wytworzyć we własnym zakresie. W przypadku produkcji zapasów (np. wyrobów, usług) muszą być ustalone jednostkowe koszty wytworzenia.

    Inwestycje krotkoterminowe - dotyczą takich aktywów finansowych jak udziały i akcje, a także inne papiery wartościowe przeznaczone do zbycia oraz udzielone pożyczki płatne i wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego. Za krótkoterminowe aktywa finansowe uważa się również środki pieniężne.Majątek trwały, aktywa trwałe – część aktywów jednostki gospodarczej o przewidywanym okresie użytkowania większym niż jeden rok obrotowy.

    Sposób kalkulacji kosztu wytworzenia składnika zapasów (wyrobu, usługi) zależy od typu produkcji, organizacji produkcji, dostępu do informacji oraz potrzeb odbiorców informacji. Według prawa bilansowego koszt wytworzenia powinien obejmować koszty bezpośrednie produkcji i uzasadnioną część kosztów pośrednich produkcji. Nie zalicza się do kosztu wytworzenia kosztów związanych z procesem sprzedaży produktów i ogólnym zarządzaniem jednostką gospodarczą, kosztów związanych z niewykorzystanymi zdolnościami produkcyjnymi strat produkcyjnych.

    Koszty produkcji - ogół wydatków pieniężnych jakie firma ponosi w związku z prowadzeniem działalności związanej z finansowaniem przedsiębiorstwa i finansowaniem wielkości produkcji.Koszty wytworzenia – wszystkie koszty poniesione w danym okresie sprawozdawczym związane z procesem wytworzenia – usług, produktów, produkcji w toku. W tej grupie kosztów należy wyodrębnić koszty bezpośrednio związane z przychodami osiągniętymi dzięki nim przez jednostkę. Taka część kosztów wpływa na wynik finansowy okresu, w którym występują związane z nimi przychody. Występują również koszty wytworzenia, które można jedynie w sposób pośredni przyporządkować przychodom osiąganym przez jednostkę. Wówczas mamy do czynienia z obowiązkiem ich uznania w wyniku finansowym danego okresu w części, w której dotyczą tego okresu. Jednostka powinna ustalać koszty wytworzenia w poszczególnych etapach:

    Przykład: w fabryce rowerów poniesiono koszty surowców 20 000 zł, koszty pracy pracowników produkcyjnych 20 000 zł, koszty utrzymania maszyn produkcyjnych 20 000 zł, koszty reklamy 50 000 zł, koszty utrzymania działu księgowości 50 000 zł. Wytworzono 100 szt. rowerów jednego rodzaju. Koszt wytworzenia wynosi 600 zł/szt.

    Produkty gotowe, produkty finalne, produkty końcowe to rodzaj produktów pracy będących efektem działalności przedsiębiorstwa:Aktywa finansowe (en. financial assets) – niematerialne formy majątku, takie jak należności, prawa autorskie, czy wszelkiego rodzaju papiery wartościowe.
  • należności krótkoterminowe – należności z tytułu dostaw i usług niezależnie od terminu ich spłaty oraz należności z innych tytułów o terminie spłaty do 12 miesięcy, których nie zalicza się do aktywów finansowych,
  • z tytułu podatków, dotacji, ceł, ubezpieczeń,
  • inne (np. dochodzone na drodze sądowej),
  • inwestycje krótkoterminowe, w tym krótkoterminowe aktywa finansowe:
  • aktywa finansowe – (płatne lub wymagane) aktywa pieniężne, które w ciągu 12 miesięcy mają być zbyte lub wystawione do sprzedaży: udziały lub akcje, inne papiery wartościowe, pożyczki,
  • środki pieniężne – w kasie i na rachunkach w banku, inne środki pieniężne (weksle, czeki obce, lokaty), inne aktywa pieniężne.
  • krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe – nieprzekraczające 12 miesięcy liczonych od dnia bilansowego. Wiążą się z ponoszeniem wydatków, które niekiedy mogą dotyczyć nie tylko okresu bieżącego, lecz także okresów następnych. Sytuacja taka może mieć miejsce na przykład wtedy, gdy na początku roku dokonano zakupu usług, np. zapłacono z góry półroczny czynsz za lokal. Zaliczenie całości dokonanej opłaty w koszty jednego miesiąca spowodowałoby zbyt duże obciążenie wyniku finansowego w tym okresie. Rozwiązanie takie byłoby niezgodne z obowiązkiem stosowania w rachunkowości zasady współmierności przychodów i kosztów.
  • Aktywa obrotowe w każdej chwili mogą zostać zamienione na środki pieniężne z racji ich dużej płynności.

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • aktywa trwałe
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Art. 3 ust. 1 pkt 18a Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217).
    2. Krysik 2012 ↓, s. 124–125.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217)
  • M. Krysik, Zapasy i czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów, w: G.K. Świderska, W. Więcław (red.), Sprawozdanie finansowe według polskich i międzynarodowych standardów rachunkowości, Difin/MAC, Warszawa 2012
  • G.K. Świderska (red.), Controlling kosztów i rachunkowość zarządcza, Difin/MAC, Warszawa, 2012
  • A. Kuczyńska-Cesarz, Rachunkowość: podręcznik. Cz. 1, Wykład, Difin, Warszawa 2002. ​ISBN 83-7251-196-9​.
  • Produkcja w toku – termin używany w rachunkowości finansowej na określenie części produkcji przedsiębiorstwa, która nie została ukończona na koniec okresu rozliczeniowego (miesiąca), obejmuje produkty lub usługi w fazie tworzenia, na które poniesiono nakłady finansowe (zakupione materiały lub usługi obce, zapłacone lub należne wynagrodzenia pracowników itp.), lecz które nie osiągnęły jeszcze statusu wyrobów gotowych. Produkcję w toku wraz z półfabrykatami zalicza się do produkcji niezakończonej przedsiębiorstwa. Praktyczne rozróżnienie pomiędzy półfabrykatami i produkcją w toku bywa często trudne. Przyjmuje się, że półfabrykatem można określić produkt nieukończony, który przeszedł określone fazy procesu technologicznego i nadaje się do zmagazynowania, czyli można go zewidencjonować ilościowo i wartościowo, natomiast produkt niespełniający tych warunków zaliczany jest do produkcji w toku. Przykładem półfabrykatu może być gotowy podzespół (np. podwozie lub rama) pojazdu w produkcji, a przykładem produkcji w toku – przechodzący naprawę pojazd szynowy, w którym np. dokonano wymiany poszycia pudła i rewizji wózków, a nie ukończono regeneracji zderzaków lub wymiany sprzęgów.Zapas – określona miarami ilościowymi lub wartościowymi ilość dóbr znajdująca się w ściśle określonej lokalizacji, które na chwilę obecną nie są wykorzystywane, lecz ich obecność pozwoli na osiągnięcie określonych celów. (magazyn, kanał dystrybucji, produkcja, kontrola).




    Reklama