Airbus A300

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Airbus A300szerokokadłubowy samolot pasażerski lub transportowy średniego i dalekiego zasięgu. Powstał w 1972 roku jako pierwszy na świecie dwusilnikowy samolot szerokokadłubowy. Jest pierwszym produktem Airbusa, europejskiego konsorcjum firm prowadzących badania nad aeronautyką, które dziś jest w pełni kontrolowane przez EADS. Airbus A300 może zabrać na pokład 266 pasażerów w układzie dwóch klas z maksymalnym zasięgiem 7500 km przy pełnym obciążeniu (w zależności od modelu).

Airbus Group (dawniej European Aeronautic Defence and Space Company - EADS) – koncern lotniczo-zbrojeniowy, powstały w 2000 roku wyniku fuzji aktywów Francji, Niemiec i Hiszpanii. Głównymi spółkami powiązanymi EADS są Eurocopter Group, Airbus) i EADS Astrium. Koncern EADS przechodzi obecnie przez proces restrukturyzacji. W jego ramach, 31 lipca 2013 roku, spółka ogłosiła iż podjęła decyzję o scaleniu ze spółką powiązaną Airbus, i przyjęciu nowej nazwy Airbus Group. Termin połączenia spółek nie jest znany.Katastrofa lotu UPS Airlines 1354 wydarzyła się 14 sierpnia 2013 podczas lądowania samolotu Airbus A300-600F nr N155UP amerykańskich linii UPS Airlines w Porcie lotniczym Birmingham-Shuttlesworth. Był to lot towarowy z Portu lotniczego Louisville w stanie Kentucky.

Historia[ | edytuj kod]

Geneza[ | edytuj kod]

Początek lat 60. ubiegłego wieku to wzrastająca dominacja amerykańskich producentów lotniczych na globalnym rynku cywilnych samolotów pasażerskich. Produkty Boeinga, Lockheeda, a pod koniec dekady McDonnell Douglas były z chęcią wybierane przez europejskie towarzystwa lotnicze, skutecznie wypierając z rodzimego rynku europejskich producentów samolotów. Z drugiej strony również wzajemna konkurencja pomiędzy wytwórniami podnosiła koszty, jakie firmy musiały ponosić, czyniąc produkcję coraz mniej rentowną, a tym samym zagrażając istnieniu europejskich firm na rynku. Jedyną skuteczną metodą na zażegnanie zagrożenia była współpraca. Efektywność owej współpracy, w której zaangażowane zostały podmioty z Wielkiej Brytanii i Francji, wykazano podczas budowy, rewolucyjnego jak na czasy powstania, naddźwiękowego samolotu pasażerskiego Concorde. Okazją do rozpoczęcia współpracy było zapotrzebowanie, jakie pojawiło się w połowie lat 60. na europejskim rynku lotniczym. Wraz ze wzrastającymi przewozami linie zaczęły pilnie poszukiwać maszyn o pojemności rzędu 100 pasażerów, przeznaczonej do obsługi krótkich i średnich tras. Z racji zadań, jakie stawiano przed nową konstrukcją, do samolotu przylgnęła nieoficjalna nazwa Airbus (powietrzny autobus). Do wyścigu o zamówienia ruszyły brytyjskie British Aircraft Corporation i Hawker Siddeley, które wspólnymi siłami opracowały projekt nowego samolotu, bazując na swoich wcześniejszych doświadczeniach w budowie odpowiednio BAC One-Eleven i Hawker Siddeley Trident. W późniejszym okresie Hawker Siddeley połączył siły z francuskimi Breguet i Nord Aviation, tworząc projekt oznaczony jako HBN 100. Inny francuski producent Sud Aviation, samodzielnie rozpoczął prace projektowe nad maszyną oznaczoną jako Galion. Z kolei niemieckie wytwórnie Dornier, Hamburger Flugzeugbau, Vereinigte Flugtechnische Werke, Messerschmitt oraz Siebelwerke-ATG, nawiąząły współpracę, podpisując 2 lipca 1965 roku porozumienie o utworzeniu Studientgruppe Airbus, nazwę wkrótce zmieniono na Arbeitsgemeinschaft Airbus, aby ostatecznie 4 września 1967 roku przekształcić firmę w Deutsche Airbus. Celem nowo powstałej firmy było wspólne opracowanie nowej konstrukcji i/lub nawiązanie współpracy z potencjalnymi zagranicznymi partnerami. W październiku 1965 roku oczekiwania linii lotniczych względem nowej konstrukcji uległy radykalnej zmianie. Do 200–225 miejsc wzrosła liczba pasażerów, jaką miała na swój pokład zabrać nowa maszyna, zwiększeniu do 1500 km uległ jej zasięg. Oczekiwano również, że koszty eksploatacji samolotu będą o 20–30% mniejsze niż Boeinga 727-200. Tym samym wszystkie dotychczasowe projekty, zakładające liczbę miejsc na poziomie 100, przestały być aktualne. W zaistniałej sytuacji, aby przeciwdziałać amerykańskiej dominacji, rządy Francji, Wielkie Brytanii i Republiki Federalnej Niemiec (RFN) postanowiły wesprzeć finansowo po jednej z wytwórni z każdego kraju. Wytwórnie razem miałyby odpowiadać za budowę nowej konstrukcji. Wybrane zostały Hawker Siddeley, Sud Aviation i niemiecki konglomerat Arbeitsgemeinschaft Airbus. Podstawa prac miał być projekt dwusilnikowego, szerokokałdubowego HBN 100, który powstał w brytyjsko-francuskiej współpracy. Nowa konstrukcja otrzymała oznaczenie HSA 300. Litery HSA odpowiadały pierwszym literom nazw wytwórni Hawker, Sud i Arbeitsgemeinschaft. Takie oznaczenie nie spodobało się jednak stronie francuskiej, która twierdziła, iż skrót HSA, może być odczytywany jako Hawker Siddeley Aviation. Tym samym nieuprawnienie promować brytyjską wytwórnie, kosztem pozostałych partnerów. Kompromisowym rozwiązaniem, zaakceptowanym przez wszystkie strony, okazało się być oznaczenie A300. A oznaczało Airbusa, a liczba 300, liczbę pasażerów.

Katastrofa lotu China Airlines 140 wydarzyła się 26 kwietnia 1994 roku w Japonii. Airbus A300 należący do linii China Airlines, lecący z Tajpej do Nagoi, rozbił się podczas podejścia do lądowania. W wyniku katastrofy śmierć poniosły 264 osoby, a 7 w stanie ciężkim trafiło do szpitala.McDonnell Douglas – amerykańska wytwórnia lotnicza, zajmująca się produkcją samolotów zarówno cywilnych, jak i wojskowych. Siedziba mieści się w St. Louis w stanie Missouri. 1 sierpnia 1997 stała się częścią firmy Boeing.

15 października 1966 roku firmy zaangażowane w projekt A300, wystąpiły do swoich rządów o dofinansowanie. A300 miał być efektem współpracy europejskich podmiotów gospodarczych. Akcent został położony na współpracę, czemu wyraz dało podpisane 25 lipca 1967 roku porozumienie ministrów gospodarki i transportu Wielkiej Brytanii, Francji i RFN o podjęciu działań, mających z jednej strony doprowadzić do końca projekt A300, a z drugiej strony, akcentując cele, którymi była promocja i rozwój wspólnej, europejskiej myśli technicznej oraz przemysłu lotniczego. We wrześniu tego samego roku w Londynie podpisano porozumienie rozpoczynającą fazę projektową programu. Program budowy miał być finansowany ze środków budżetowych krajów kooperantów. Francja i Wielka Brytania ponosiły po 37,5% kosztów, a 25% RFN. Wiodącym producentem został Sud Aviation. Stanowisko kierownika zespołu projektowego powierzono inżynierowi Rogerowi Béteille.

Dornier Flugzeugwerke GmbH – niemiecka wytwórnia lotnicza założona we Friedrichshafen w 1914 roku przez Claudiusa Dorniera. Od chwili założenia do dnia dzisiejszego wytwórnia skonstruowała wiele maszyn zarówno dla celów wojskowych, jak i na rynek cywilny.Zasięg – największa odległość, jaką może pokonać pojazd w jego konstrukcyjnym ośrodku ruchu, bez uzupełniania energii z zewnątrz.

Zamówienie na skonstruowanie tego samolotu złożyło American Airlines w 1966 r. w celu zastąpienia nim Boeinga 727. Wytyczne, jakie wydał klient, mówiły, że samolot powinien przewozić od 250 do 300 pasażerów i posiadać dwa silniki. Na podstawie tego projektu w 1992 skonstruowano samolot transportowy Airbus Beluga. Ukończony prototyp o znakach F-WUAB (numer seryjny 0001) wzniósł się do swojego dziewiczego lotu 28 października 1972 roku. Pierwszym użytkownikiem samolotu zostały linie Air France, które otrzymały samolot A300-B2-101 i znakach F-BVGA (nr fabryczny 005) 10 maja 1974 roku, a 23 maja tego samego roku maszyna wykonała swój pierwszy komercyjny lot na trasie Paryż – Londyn. Samolot służył we flocie francuskiego przewoźnika przez 23 lata i została złomowana w 1997 roku. Czterdzieści lat później, 10 maja 2014, Airbus uroczyście obchodził jubileusz wprowadzenia do służby A300. Ostatni lot komercyjny pasażerskiej wersji samolotu w barwach europejskiego przewoźnika, którym były linie Monarch Airlines wykonano w kwietniu 2014 roku.

Katastrofa lotu China Airlines 676 wydarzyła się 16 lutego 1998. Airbus A300-622R należący do China Airlines (lot 676) lecący z Denpasar do Tajpej, rozbił się w czasie podchodzenia do lądowania. W katastrofie zginęły 202 osoby (196 na pokładzie i 6 osób na ziemi).Hawker Siddeley HS-121 Trident - trójsilnikowy samolot pasażerski krótkiego i średniego zasięgu, produkowany przez brytyjską firmą Hawker Siddeley. Został zaprojektowany według wymogów British European Airways. Samolot został oblatany w roku 1962, by dwa lata później wejść do regularnej służby w liniach lotniczych.

Ostatni egzemplarz w wersji transportowej został wyprodukowany 12 lipca 2007 na zamówienie firmy FedEx będącej jednym z głównych użytkowników tego typu samolotów – licząc łącznie z Airbusami A310, firma dysponuje flotą liczącą ponad 120 egzemplarzy tych samolotów. Jednocześnie w ofercie Airbusa zastąpiono transportowe wersje A300 dostępną od stycznia 2007 wersją A330-200F.

Samolot transportowy – samolot dostosowany do przewozu towarów i przesyłek pocztowych, także duży samolot, służący do przewozu sprzętu wojskowego, oddziałów desantowych, grup rannych itp.Boeing 727 – odrzutowy samolot pasażerski wąskokadłubowy, średniego zasięgu, produkowany od 1963 do 1984 roku przez firmę Boeing w USA. Wyprodukowano 1832 egzemplarze.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Airbus A330 to samolot pasażerski używany w lotach komercyjnych na średnich i długich dystansach o dużej ładowności produkowany przez koncern Airbus. Został zaprojektowany równocześnie z czterosilnikowym A340. Lot dziewiczy odbył w 1992 r.
Boeing 767 — szerokokadłubowy samolot pasażerski dalekiego zasięgu zaprojektowany i produkowany przez amerykańską korporację Boeing, występujący w 7 wersjach: 767-200, 767-200ER, 767-2C, 767-300, 767-300ER, 767-300ERF, 767-400ER.
Hamburger Flugzeugbau GmbH (w skrócie HFB) wpisana w rejestrze handlowym w czerwcu 1933 roku jako spółka-córka stoczni Blohm & Voss, założona przez właściciela stoczni Waltera Blohma jako osobna firma, by uniknąć potencjalnego ryzyka związanego z nowym obszarem działalności, włączona w 1937 z powrotem w struktury koncernu jak dział budowy samolotów.
British Aircraft Corporation to brytyjski koncern zajmujący się produkcją samolotów. Powstał w 1959 roku w wyniku fuzji zakładów Vickers-Armstrong, English Electric, Hunting-Percival i Bristol. Był reprezentantem Wielkiej Brytanii w międzynarodowych programach Concorde i Jaguar (we współpracy z Francją) oraz Tornado (we współpracy z Niemcami i Włochami). Od roku 1980 wchodzi w skład British Aerospace.
Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości w locie poziomym wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.
Hawker Siddeley – brytyjska wytwórnia lotnicza. Firma przeszła długą ewolucję, zanim w latach sześćdziesiątych wyłoniła się jako jeden z dwóch głównych brytyjskich producentów samolotów i ostatecznie w 1977 r. została włączona w skład koncernu British Aerospace.
Katastrofa lotu Garuda Indonesia 152 - katastrofa z udziałem samolotu indonezyjskich linii Garuda Indonesia, do której doszło 26 września 1997. Katastrofa ta plasuje się na osiemnastym miejscu wśród największych katastrof lotniczych i jednocześnie najtragiczniejszych katastrof z udziałem jednego samolotu w historii Indonezji. Śmierć poniosły w niej 234 osoby.

Reklama