Afrikan Bogajewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}

Afrikan Pietrowicz Bogajewski (ros. Африкан Петрович Богаевский, ur. 8 stycznia 1873 w stanicy Kamieńskiej, zm. 21 października 1934 w Paryżu) – rosyjski generał porucznik, jeden z dowódców Armii Ochotniczej, ataman Republiki Dońskiej.

Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca.Pułkownik – stopień oficerski. W SZ RP jest to najwyższy stopień wojskowy korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości sił zbrojnych po stopniu pułkownika (ang. i fr. – colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są stopnie generalskie.

Życiorys[ | edytuj kod]

Pochodził z dworiańskiego rodu Kozaków dońskich. Urodził się jako syn Pietra Grigoriewicza Bogajewskigo, który wcześniej uczestniczył w obronnie Sewastopola (1854–1855) oraz w tłumieniu powstania styczniowego, a w 1878 r. odszedł ze służby w stopniu wojskowego starszyny. Bratem Afrikana był Mitrofan (1881–1918), działacz kozacki, historyk i pedagog.

Bolszewicy (ros. большевики) – określenie grupy członków Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, która na II Zjeździe tej partii w 1903 roku, uznała się za większościową frakcję w partii, a swoich przeciwników określiła mienszewikami.Generał – wysoki stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.

Służba w | edytuj kod]

W 1890 ukończył Doński Korpus Kadetów, a w 1892 – Mikołajewską Szkołę Kawaleryjską i jako chorąży został skierowany do Atamańskiego Pułku Lejbgwardii Jego Wysokości. W 1895–1900 studiował w Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył z wyróżnieniem. Następnie służył w sztabie Gwardii i Petersburskiego Okręgu Wojskowego. Od grudnia 1908 – pułkownik. W 1909–1914 – szef sztabu 2. Dywizji Kawalerii Gwardii. Od października 1914 do 1 stycznia 1915 – dowódca 4. Mariupolskiego Pułku Huzarów. 10 listopada 1914 został odznaczony Orężem Świętego Jerzego za walki w czasie operacji wschodniopruskiej. Od stycznia do października 1915 – dowódca Lejb-Gwardyjskiego Kombinowanego Pułku Kozaków. 22 marca 1915 mianowany generał majorem, a 27 maja 1915 przydzielony do świty Jego Cesarskiej Wysokości.Od 4 października do kwietnia 1917 – szef sztabu atamana pochodnego wszystkich wojski kozackich, wielkiego księcia Borysa Władimirowicza Romanowa. Od 7 kwietnia 1917 – dowódca Zabajkalskiej Dywizji Kawalerii. W tymże roku odznaczony Krzyżem Zasługi Wojskowego Orderu Świętego Jerzego z liściem laurowym za walki pod Tarnopolem. Latem 1917 – dowódca 1 Dywizja Kawalerii Gwardii. W sierpniu 1917 – zastępca szefa sztabu 4. Korpusu Kawaleryjskiego.

Piotr Nikołajewicz Wrangel (Пётр Николаевич Врангель); ur. 15 sierpnia/27 sierpnia 1878 w Mukulach koło Jeziorosów na dzisiejszej Litwie, zm. 25 kwietnia 1928 w Brukseli) – baron, generał porucznik armii Imperium Rosyjskiego, uczestnik wojny z Japonią, I wojny światowej i wojny domowej w Rosji. Pochodził z rodziny Niemców bałtyckich.Republika Dońska (Wszechwielkie Wojsko Dońskie) – niezależne państwo, utworzone 18 maja 1918 na terenach byłego Obwodu Wojska Dońskiego.

| edytuj kod]

Opuścił 1. Dywizję Kawalerii Gwardii w Kijowie. W Stanicy Ługańskiej został aresztowany przez bolszewików i z trudem uniknął egzekucji w grudniu 1917. Następnie przybył Nowoczerkaska. 5 stycznia 1918 dowodził wojskami w rejonie Rostowa pod komendą Kaledina. Od 11 lutego do marca 1918 dowodził Aleksiejewskim Pułkiem Partyzanckim w okresie pierwszego marszu kubańskiego. W marcu – dowódca 2. Brygady Armii Ochotniczej. Od maja 1918 do stycznia 1919 pełnił rolę ministra spraw zagranicznych w rządzie atamana Krasnowa. Od 28 sierpnia 1918 generał porucznik. 6 lutego 1919 – wybrany atamanem Wszechwielkiego Wojska Dońskiego na miejsce Krasnowa. Z odległymi sobie żołnierzami walczył pod dowództwem Antona Denikina i Piotra Wrangla, reprezentując Kozaków dońskich w Rządzie Południa Rosji. Po opuszczeniu Krymu z generałem Wranglem, w listopadzie 1920, znalazł się na emigracji.

Anton Iwanowicz Denikin, ros. Антон Иванович Деникин (ur. 16 grudnia 1872, Szpetal Dolny, dziś dzielnica Włocławka, zm. 8 sierpnia 1947 w Ann Arbor) – rosyjski oficer, generał Armii Imperium Rosyjskiego, dowódca Armii Ochotniczej, jeden z kilku dowódców antykomunistycznej "białej" armii Rosji. Admirał Aleksandr Kołczak przed śmiercią przekazał pełnomocnictwa najwyższej władzy w Rosji Antonowi Denikinowi. Po dymisji na ręce Piotra Wrangla na emigracji.4 Korpus Kawaleryjski Imperium Rosyjskiego - jeden ze związków operacyjno-taktycznych Imperium Rosyjskiego w czasie I wojny światowej. Rozformowany na początku 1918 r.

Emigracja[ | edytuj kod]

Najpierw przebywał w Konstantynopolu, potem w Sofii, Belgradzie, a od 1923 w Paryżu, gdzie był współtwórcą i czołowym działaczem emigracyjnych organizacji kozackich. Publikował także w periodykach kozackich. Zmarł na zawał serca 21 października 1934 Paryżu. Został pochowany 28 października na cmentarzu prawosławnym w Sainte-Geneviève-des-Bois.

Mikołajewska Akademia Sztabu Generalnego (1832 - 1918, nieoficjalnie do 1922) - jedna z renomowanych uczelni wojskowych dla starszych oficerów Armii Imperium Rosyjskiego, założona w Sankt Petersburgu przez Mikołaja I, kształcąca oficerów dyplomowanych. Do jej tradycji nawiązuje powstała w 1936 Wojskowa Akademia Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej.Armia Ochotnicza (ros. Добровольческая Армия, Dobrowolczeskaja Armija) – związek operacyjny białych podczas wojny domowej w Rosji w latach 1918 - 1920. Od 8 stycznia 1919 do 4 kwietnia 1920 w składzie Sił Zbrojnych Południa Rosji (od stycznia 1920 jako korpus). Armia uderzeniowa białych w okresie wojny domowej na południu Rosji.

Jego wspomnienia z okresu lodowego marszu kubańskiego Ледяной поход (Воспоминания 1918 года) wydano w 1963 w Nowym Jorku i m.in. w 2010 w Moskwie.

Przypisy[ | edytuj kod]

Literatura, linki[ | edytuj kod]

  • Afrikan Bogajewski na portalu hrono.ru (język rosyjski)
  • Afrikan Bogajewski, 1918 год (język rosyjski)
  • Generał – wysoki stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.Krym (ukr. Крим, ros. Крым, krymskotatarski Qırım, Къырым, Półwysep Krymski) – półwysep na południu Ukrainy, zwany czasem półwyspem Taurydzkim, a w starożytności Chersonezem Taurydzkim bądź Taurydą, połączony jest z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim, pomiędzy Morzem Czarnym i Azowskim, a od Rosji oddzielony Cieśniną Kerczeńską. Długość linii brzegowej 1000 km, powierzchnia 25 700 km².




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Lejb-Gwardyjski Atamański Pułk Jego Imperatorskiej Wysokości Naczelnika Cesarzewicza (ros. Лейб-гвардии Атаманский Его Императорского Высочества Наследника Цесаревича полк) - pułk kawalerii okresu Imperium Rosyjskiego, sformowany 20 kwietnia 1775 za panowania carycy Katarzyny II Wielkiej jako Gwardyjski Atamański Pułk.
    Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej oraz cmentarz prawosławny w Sainte-Geneviève-des-Bois, w departamencie Essonne – dwudziestowieczny zespół rosyjskiej architektury prawosławnej, unikatowy we Francji. Jedna z najważnejszych nekropolii rosyjskiej białej emigracji, jak również miejsce pochówku rosyjskich emigrantów z ZSRR.
    Kijów (ukr. Київ, Kyjiw, ros. Киев, Kijew) – stolica i największe miasto Ukrainy, nad rzeką Dniepr. Był miastem królewskim Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Ataman (wataman, vataman, otaman) — 1. kozacki przywódca pełniący funkcje polityczne i wojskowe. 2. Także u kozaków dowódca wojskowy albo oddzielnego pododdziału, mający władzę wojskową lub administracyjno-wojskową. 3. przywódca niezależnego od władzy państwowej oddziału wojskowego albo grupy (niejednokrotnie zbójniczej)
    Sofia (bułg.: София; sofia z gr. znaczy również mądrość) – stolica i największe miasto Bułgarii. Położona w zachodniej części Bułgarii, w śródgórskiej kotlinie, u stóp masywu Witoszy. Miasto leży nad rzeką Bojanską, która jest lewym dopływem rzeki Iskyr. Sofia stanowi wydzielony obwód miejski, jest ponadto ośrodkiem administracyjnym obwodu sofijskiego.

    Reklama