• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Afera Blomberga-Fritscha



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Remilitaryzacja Nadrenii – miała miejsce 7 marca 1936 roku w wyniku zajęcia terenu Nadrenii (obecnie w granicach krajów związkowych Nadrenia-Palatynat i Nadrenia Północna-Westfalia), obszaru tzw. strefy zdemilitaryzowanej, przez wojska niemieckie. Strefa powstała w wyniku ustaleń traktatu wersalskiego z 1919 roku, kończącego I wojnę światową.Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.
    Wybuch afery[ | edytuj kod]

    24 stycznia 1938 na schodach Kancelarii Rzeszy Göring przekazał zebrane informacje na temat żony Blomberga Hitlerowi, gdy ten wrócił z Monachium.

    Hitler sprawiał wrażenie kompletnie zaskoczonego i przejętego widokiem pornograficznych zdjęć; była to jednak tylko poza przejętego i zatroskanego polityka wobec adiutantów m.in. Karla Bodenschatza (1890–1979) i Fritza Wiedemanna (1891–1969), uzasadniająca przed kadrą oficerską, pozornie wbrew woli Hitlera, zdymisjonowanie jednego z najwyższych dowódców.

    Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze – organ wymiaru sprawiedliwości powołany po II wojnie światowej w celu osądzenia nazistowskich zbrodniarzy wojennych. Procedował od 20 listopada 1945 do ogłoszenia wyroku w dniu 1 października 1946.Kancelaria Rzeszy (niem. Reichskanzlei) – historyczna nazwa urzędu pomocniczego zapewniającego obsługę niemieckich kanclerzy:

    Göring wiedział, że von Fritsch, którego Hitler wskazał na następcę Blomberga, nie obejmie tego stanowiska, gdyż w drugiej teczce trzymał kompromitujące i spreparowane dowody jego rzekomego homoseksualizmu. Nie pokazał tej teczki Hitlerowi, gdyż musiał mieć pewność, że główny świadek oskarżenia, Otto Schmidt nie załamie się podczas konfrontacji z Führerem.

    Günther Hans von Kluge (ur. 30 października 1882 w Poznaniu, zm. 19 sierpnia 1944 na autostradzie w okolicach Metzu) – feldmarszałek Wehrmachtu.Stręczycielstwo – nakłanianie innych osób do prostytucji, w wielu państwach uznane za działanie karalne w rozumieniu prawa karnego.

    25 stycznia 1938 roku, o 2:15 w nocy (termin spotkania przesunięto na godziny popołudniowe), a następnie o 14:15 dowody rzekomego homoseksualizmu von Fritscha Hermann Göring przedstawił Hitlerowi. Świadkiem tego był adiutant Hitlera, pułkownik Hossbach, który zrozumiał, jaka brudna rozgrywka się szykuje. Postanowił ratować generała, ale Fritsch był przekonany, że chodzi o zupełnie inną osobę/sprawę. I z tym przekonaniem generał stawił się 26 stycznia 1938 roku w Kancelarii Rzeszy (w bibliotece Hitlera); obecny był również Göring. Doszło do konfrontacji von Fritscha z Otto Schmidtem. Generał stanowczo odżegnywał się od znajomości z tym mężczyzną i jakichkolwiek praktyk/kontaktów homoseksualnych (zapoznał się zawartością teczki – ze spreparowanymi i sfałszowanymi oskarżeniami pod swoim adresem). Na koniec zażądał sądu honorowego.

    Werner Freiherr von Fritsch (ur. 4 sierpnia 1880 w Benrath w Nadrenii, zm. 22 września 1939 w Warszawie) − niemiecki oficer Wehrmachtu, członek Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu.III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).

    Następnego dnia generał stawił się w centrali Gestapo na Prinz-Albrecht-Straße. Wciąż liczył, że przed sądem udowodni swoją niewinność.

    Canaris, podczas jednego z wielu nocnych posiedzeń w siedzibie Abwehry, zasugerował Osterowi, żeby jak najszybciej skontaktować się z wysokimi dowódcami, którzy wsparliby generała w tej kampanii oszczerstw i sprzeciwili się Hitlerowi. Oster, Carl Goerdeler, Gisevius i Schacht objeżdżali kolejne okręgi wojskowe (w sumie było ich 12), licząc na przychylność dowódców do wystąpienia przeciwko Hitlerowi. Ten jednak był szybszy, rankiem 5 lutego 1938 roku – na łamach prasy – 60 generałów dowiedziało się o swoich dymisjach lub przeniesieniach na inne, niższe stanowiska (m.in. Wilhelm Ritter von Leeb, Erwin von Witzleben, Günther von Kluge i Gerd von Rundstedt).

    Werner von Blomberg (ur. 2 września 1878 w Stargardzie – zm. 14 marca 1946 w Norymberdze) – niemiecki feldmarszałek.Lichterfelde - okręg (poddzielnica) Berlina, jeden z siedmiu okręgów szóstej dzielnicy Berlina - Steglitz-Zehlendorf.

    Werner von Fritsch stanął przed sądem honorowym, pod przewodnictwem Göringa, 10 marca 1938 roku. Ławnikami byli Bernd Brauchitsch (1911–1974, syn Walthera von Brauchitscha) i Erich Raeder. Dwa dni później obrady przerwano w związku z Aneksją Austrii. Posiedzenie sądu wznowiono tydzień później.

    Jego obrońcom/prawnikom m.in. hrabiemu von der Goltzowi (prawnik Rüdiger von der Goltz ur. 10 lipca 1894 – zm. 18 kwietnia 1976, syn Gustawa Rüdigera von der Goltza) udało się bez problemu udowodnić kłamstwa Schmidta oraz odnaleźć prawdziwego von Fritscha – emerytowanego kapitana Achima von Fritscha (lub von Frischa) zamieszkałego na Ferdinand Strasse (Lichterfelde-Ost).

    Wilhelm (Franz) Canaris (ur. 1 stycznia 1887 w Aplerbeck – zm. 9 kwietnia 1945 we Flossenbürgu) – admirał niemiecki, szef wywiadu i kontrwywiadu wojskowego Abwehry od 1935 do 1944 roku, jedna z najbardziej enigmatycznych postaci II wojny światowej, wysoki dygnitarz III Rzeszy, a zarazem przeciwnik polityki Adolfa Hitlera, wieloletni członek tajnej antyhitlerowskiej organizacji Czarna Orkiestra. Był monarchistą, zadeklarowanym antykomunistą i członkiem Freikorps.Anschluss Austrii (niem. Anschluss Österreichs - pol. przyłączenie Austrii) – wcielenie Austrii do III Rzeszy, dokonane w dniach 12 marca - 13 marca 1938.

    Generał von Fritsch z dumą opuścił salę sądu, liczył na przeprosiny i przywrócenie na stanowisko (pełnił je już generał Walther von Brauchitsch od 4 lutego 1938 r.). Otrzymał tylko list od Hitlera, w którym zaproponował mu dowodzenia pułkiem piechoty (podawany jest 12. Pułk Artylerii).

    Zginął 22 września 1939 roku pod Warszawą.

    Hans Bernd Gisevius (ur. 14 lipca 1904 r. w Arnsbergu – zm. 23 lutego 1974 r. w Müllheim) – wysokiej rangi funkcjonariusz tajnej policji niemieckiej Gestapo od 1933 roku.Hjalmar Schacht (ur. 22 stycznia 1877 w Tinglev, Północny Szlezwik, zm. 3 czerwca 1970 w Monachium) – ekonomista niemiecki, od 1923 komisarz walutowy Niemiec i prezes Banku Rzeszy (Reichsbank).

    Werner von Blomberg odmówił unieważnienia małżeństwa. Był przerażony – według relacji Göringa – treścią wyciągu z kartoteki policyjnej i rozważał rozwód z żoną. Ponieważ w każdym przypadku straciłby stanowisko Ministra Wojny, feldmarszałek postanowił zrezygnować ze stanowiska.

    27 stycznia 1938 roku po raz ostatni spotkał się z Hitlerem. Zdymisjonowany feldmarszałek wraz z żoną wyjechał do miasteczka przy granicy Włoch, otrzymał ponadto jednorazową odprawę w kwocie 50 000 marek. Do końca wojny pozostał w Bawarii, dzięki temu nie stanął przed Trybunałem w Norymberdze jako oskarżony, lecz miał zeznawać jako świadek (czego nie dożył).

    Erich Johann Albert Raeder (ur. 24 kwietnia 1876 w Wandsbek, zm. 6 listopada 1960 w Kilonii) – niemiecki oficer marynarki w stopniu wielkiego admirała, jeden z wysokich rangą przywódców wojskowych III Rzeszy. Raeder uzyskał stopień wielkiego admirała (Großadmiral) w 1939, będąc pierwszą osobą osiągającą taki stopień wojskowy w czasie wojny od czasu admirała Alfreda von Tirpitza. Raeder dowodził morskimi siłami zbrojnymi Niemiec (Kriegsmarine) w pierwszej połowie II wojny światowej. Został odsunięty od obowiązków w 1943, kiedy to jego miejsce zajął admirał Karl Dönitz. Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze skazał Raedera na karę dożywotniego więzienia, z którego jednak został zwolniony w 1955 na skutek problemów zdrowotnych.Erich Ludendorff (ur. 9 kwietnia 1865 w Kruszewni koło Poznania, zm. 20 grudnia 1937 w Tutzing) – wojskowy niemiecki, czołowy dowódca w czasie I wojny światowej.

    Otto Schmidta zastrzelono na rozkaz Himmlera (30 października 1942 roku w obozie Sachsenhausen) i Hermanna Göringa; zamordowano również kapitana Achima von Fritscha.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kronika XX wieku, Wydawnictwo „Kronika” – Marian B. Michalik, s. 525.
    2. Albert Speer, Wspomnienia, s. 132.
    3. Afera Blomberga i Fritscha oraz jej konsekwencje dla Wehrmachtu | Konflikty.pl, www.konflikty.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
    4. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 69.
    5. Bogusław Wołoszański, Największy wróg Hitlera, s. 110.
    6. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 3.
    7. Bogusław Wołoszański, Największy wróg Hitlera, s. 114.
    8. Bogusław Wołoszański, Sensacje XX wieku, II wojna światowa, s. 80.
    9. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937-45, s. 57.
    10. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937-45, s. 441.
    11. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937-45, s. 58.
    12. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 33.
    13. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 35.
    14. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937-45, s. 432.
    15. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937-45, s. 445.
    16. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937-45, s. 61.
    17. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937-45, s. 60.
    18. Bogusław Wołoszański, Największy wróg Hitlera, s. 125.
    19. Wojskowy Instytut Historyczny, Polski czyn zbrojny w II wojnie światowej. Wojna obronna Polski 1939, Warszawa 1979, s. 203.
    20. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 108.
    21. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937 – 45, s. 99, 432.
    22. Nicolaus v. Below, Byłem adiutantem Hitlera 1937 – 45, s. 99.
    23. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 115–116.
    24. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 114.
    25. Tadeusz Szafar, Afera Generałów, s. 126.
    26. Klaus Jürgen Müller, Das Heer und Hitler: Armee und nationalsozialistisches Regime 1933-1940, s. 637.
    27. Florence Tamagne, History of Homosexuality in Europe, 1919-1939, s. 379.
    28. Richard Plant, The Pink Triangle: The Nazi War Against Homosexuals, s. 140–143.
    Ludwig August Theodor Beck (ur. 29 czerwca 1880 w Wiesbaden (Hesja), zm. 21 lipca 1944 w Berlinie) - generał pułkownik Wehrmachtu, szef Sztabu Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych na początku rządów partii nazistowskiej w Niemczech, jeden z twórców Wehrmachtu.Konzentrationslager Sachsenhausen – niemiecki obóz koncentracyjny założony w lipcu 1936 w miejscowości Sachsenhausen (obecnie dzielnica Oranienburga) około 30 km na północ od Berlina. Funkcjonował do 22 kwietnia 1945.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    SS (niem. Die Schutzstaffel der NSDAP, pol. "eskadra ochronna NSDAP") – paramilitarna i początkowo elitarna niemiecka formacja nazistowska, podległa Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP).
    Heinrich Himmler (ur. 7 października 1900 w Monachium, zm. 23 maja 1945 w Lüneburgu) – polityk, jeden z głównych przywódców Niemiec hitlerowskich i zbrodniarzy II wojny światowej; współtwórca i szef kolejno: SS (od 1929), Gestapo (od 1934), policji (od 1936), minister spraw wewnętrznych (od 1943). Odpowiedzialny za eksterminację Żydów w Europie.
    Neukölln – ósma dzielnica Berlina, utworzona w 2001, powstała w miejscu dawnej dzielnicy o tej samej nazwie, która została utworzona w roku 1920. Siedzibą władz dzielnicy jest Rathaus Neukölln.
    Marszałek polny (czasem marszałek polowy lub feldmarszałek) – najwyższy stopień wojskowy w wielu armiach lądowych świata. W Wielkiej Brytanii Field Marshal, w Niemczech Feldmarschall lub Generalfeldmarschall, w Rosji Фельдмаршал.
    Nadrenia (niem. Rheinland) – kraina historyczna w zachodniej części Niemiec; obecnie w granicach krajów związkowych Nadrenia-Palatynat i Nadrenia Północna-Westfalia.
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Carl Friedrich Goerdeler (ur. 31 lipca 1884 w Pile, nm. Schneidemühl, wówczas w Wielkim Księstwie Poznańskim, zm. 2 lutego 1945 w Berlinie) – konserwatywny polityk niemiecki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.822 sek.