Afanasijus Kazanas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Afanasijus Kazanas (ur. 10 stycznia 1898 r. w Zarasai, zm. 1 sierpnia 1953 r. na Workucie) – litewski wojskowy (kapitan), dowódca 255 Litewskiego Batalionu Schutzmannschaft, a następnie III Batalionu 1 Litewskiego Ochotniczego Pułku Policyjnego podczas II wojny światowej, współorganizator buntu skazanych w jednym z łagrów na Workucie latem 1953 r.

Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).Litwa, Republika Litewska (lit. Lietuva, Lietuvos Respublika) – państwo w Europie, jeden z krajów bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO; graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią, od północy z Łotwą.

Ukończył szkołę podstawową w Zarasai. W 1915 r. został zmobilizowany do armii carskiej. W 1917 r. odkomenderowano go do szkoły praporszczików w Moskwie, którą ukończył w stopniu podporucznika. Powrócił na front, walcząc z Niemcami w Galicji. Został ranny, po czym wiosną 1918 r. powrócił na Litwę. Od listopada 1918 r. do stycznia 1919 r. służył w szeregach wojsk Białych gen. Nikołaja N. Judenicza. W sierpniu 1920 r. wstąpił do nowo formowanej armii litewskiej. Służył w straży granicznej. Pod koniec 1920 r. uczestniczył w walkach z Polakami w rejonie Sejn. W 1934 r. został kapitanem. Po zajęciu Litwy przez Armię Czerwoną w czerwcu 1940 r., zwolniono go z wojska. Kiedy armia niemiecka zaatakowała ZSRR 22 czerwca 1941 r., objął funkcję zastępcy dowódcy oddziału partyzanckiego, sformowanego w Zarasai. Po zajęciu ziem litewskich przez Niemców został w listopadzie 1941 r. na krótko dowódcą policyjnego oddziału transportowego w Kownie, po czym w grudniu tego roku w stopniu kapitana objął dowództwo 255 Litewskiego Batalionu Schutzmannschaft. Batalion został wysłany na Białoruś w celu zwalczania partyzantki. W 1943 r. trafił na front w rejonie Kowla. Wraz z wojskami niemieckimi wycofał się na zachód. Na pocz. lipca 1944 r. pod Gdańskiem jako III Batalion wszedł w skład 1 Litewskiego Ochotniczego Pułku Policyjnego ppłk Antanasa Špokevičiusa. Pierwotnym zadaniem Pułku była walka z partyzantami, ale wobec zbliżenia się Armii Czerwonej do granic ziem litewskich, niemieckie dowództwo wysłało Litwinów na front. Podczas ciężkich walk Pułk został zamknięty wraz z niemieckimi jednostkami frontowymi w tzw. Kotle Kurlandzkim. Kapitan A. Kazanas w kwietniu 1945 r. w rejonie Königsberga dostał się do niewoli sowieckiej. Po śledztwie skazano go na karę 10 lat łagrów. W lipcu 1953 r. został członkiem tajnego komitetu organizacyjnego, który zorganizował bunt w jednym z łagrów na Workucie, uśmierzony na pocz. sierpnia przez wojsko.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Gułag, GUŁag (zapis dopuszczalny: GUŁAG) – system obozów pracy przymusowej w ZSRR, w którym więźniami byli zarówno przestępcy kryminalni, jak i osoby uznawane za społecznie niepożądane lub politycznie podejrzane. Słowo jest akronimem rosyjskiej nazwy instytucji zarządzającej tym systemem: Главное управление исправительно-трудовых лагерей и колоний (Gławnoje uprawlenije isprawitielno-trudowych łagieriej i kolonij, Główny Zarząd Poprawczych Obozów Pracy). W rzeczywistości, w różnych okresach, instytucja ta nosiła różne nazwy. Jako synonim stosowane jest określenie łagry od rosyjskiego słowa obóz (лагерь, łagier). Niekiedy spotyka się nieprawidłowe użycie terminu „gułag” w znaczeniu „łagier” (pojedynczy).

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

Biografia kpt. Afanasijusa Kazanasa (jęz. litewski)





Warto wiedzieć że... beta

Jeziorosy (lit. Zarasai) – miasto na Litwie, na Auksztocie, w okręgu uciańskim, siedziba rejonu jezioroskiego, 49 km od Uciany.
Galicja (niem. Galizien, węg. Gácsország, cz. Halič, jid. גאַליציע – Golicje, tur. Haliç, rum. Galiţia, ros. Галиция – Galicija, ukr. Галичина – Hałyczyna) – potoczna nazwa narzucona przez zaborcę i stosowana na określenie południowo-wschodnich ziem dawnej I Rzeczypospolitej, znajdujących się obecnie w Polsce i Ukrainie, wchodzących w skład zaboru austriackiego. Z tego tytułu również nazwa austriackiego kraju koronnego (dokładniej Królestwo Galicji i Lodomerii), istniejącego w latach 1772-1918. Zalicza się do niej ziemie południowej Małopolski, ziemię Grodów Czerwieńskich oraz zachodnią część Podola do linii Zbrucza. Jest to stosunkowo nowe pojęcie o charakterze kulturowym i historyczno-administracyjnym.
Kowel (ukr. Ковель) – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, siedziba rejonu kowelskiego, do 1945 w Polsce, w województwie wołyńskim, siedziba powiatu kowelskiego.
Nikołaj Nikołajewicz Judenicz, ros. Николай Николаевич Юденич (ur. 18 lipca/30 lipca 1862, Moskwa, zm. 5 października 1933, Saint-Laurent-du-Var, Francja) – rosyjski generał.
Workuta (ros. Воркута) – miasto w Rosji, w republice Komi, nad rzeką Workutą (dorzecze Peczory), 160 km na północ od koła podbiegunowego. Założono je w 1936, zaś prawa miejskie uzyskało w 1943. Nazwa miasta pochodzi z języka nienieckiego, co można przetłumaczyć jako «dużo niedźwiedzi».
Sejny – miasto i gmina w północno-wschodniej części województwa podlaskiego, w powiecie sejneńskim. Położone na Pojezierzu Wschodniosuwalskim, nad Marychą (lewy dopływ Czarnej Hańczy).
Biali – zbiorcze określenie ruchów politycznych i sił zbrojnych działających podczas wojny domowej w Rosji w latach 1917-1923, walczących z komunistami (bolszewikami) i ruchami ich wspierającymi, mających na celu przywrócenie poprzedniego systemu ekonomicznego i politycznego. Biali określani są także jako Biała Armia (ros. Белая Армия), Biała Gwardia (Белая гвардия) lub Biały Ruch (Белое движение), lecz nie stanowili oni jednej organizacji, a poszczególne formacje działające w różnych częściach kraju nosiły różne nazwy. Nazwa "biali" powstała jako przeciwieństwo przyjętej przez komunistów symboliki związanej z kolorem czerwonym.

Reklama