Adam Fischer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Robert Fischer (ur. 7 czerwca 1889 w Przemyślu, zm. 22 grudnia 1943 we Lwowie) – polski etnolog, etnograf i folklorysta.

Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.Polacy – naród zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.
Grobowiec rodzinny Adama Fischera

Życiorys[ | edytuj kod]

Profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie w latach 1924-39, kierownik Zakładu Etnologicznego UJK, dziekan Wydziału Humanistycznego tej uczelni w 1934/1935.

Lud - pismo etnograficzne i folklorystyczne, organ Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, założone w 1895 roku we Lwowie. Początkowo wychodziło jako kwartalnik, później, od roku 1912 - jako rocznik. Pierwszym redaktorem był Antoni Kalina, a po jego śmierci Wilhelm Bruchnalski, Józef Kallenbach i inni. W latach 1912-1939 funkcję redaktora sprawował Adam Fischer. Po II wojnie światowej pismo wznowił we Wrocławiu uczeń Fischera - Józef Gajek. Rocznik XL, wydany w roku 1954 w Poznaniu za lata 1952-53, zawiera indeks roczników I-XXXIX.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Sekretarz Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (1910-1939), redaktor pisma „Lud” (1914-1939) i wydawca serii „Prace Etnograficzne” (1934).

Przedstawiciel szkoły kulturowo-historycznej, autor szeregu prac z zakresu folkloru, sztuki ludowej, monografii ludów słowiańskich i biografii etnografów polskich.

W 1937 był członkiem zarządu lwowskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego.

Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Przemyśl (łac. Praemislia, ros. Перемышль, ukr. Перемишль, niem. Prömsel) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, położone nad Sanem.

Zmarł z powodu warunków okupacyjnych i braku opieki lekarskiej. Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Stanisław Sławomir Nicieja (ur. 4 października 1948 w Strzegomiu) – polski historyk i historyk sztuki XIX i XX wieku, profesor nauk humanistycznych, trzykrotny rektor Uniwersytetu Opolskiego, senator V kadencji.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Friedrich Lorentz, Fryderyk Lorentz (ur. 18 grudnia 1870 w Güstrow w Meklemburgii, zm. 29 marca 1937 w Sopocie) – niemiecki slawista i historyk, badacz języka, kultury materialnej i historii Kaszubów oraz ich luterańskiego odgałęzienia z Pomorza Zachodniego tzw. Słowińców.
Polskie Towarzystwo Ludoznawcze - poprzednio "Towarzystwo Ludoznawcze" - polskie stowarzyszenie naukowe o profilu antropologicznym, założone 1895 we Lwowie.
Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.

Reklama